سقوط یک ستاره

I think I’m going back to coffee.

همین.

متنفرم از وقتی که آدم های غریبه فکر میکنند میتونند راجع به احساساتم نظر بدن.

بازم اینجام من و بازار، خرید و خرید و خرید.

چون که دوباره.

عاشق small talk های توی وسایل نقلیه عمومی ام.

انجام دادن کار های به تعویق افتاده باعث میشه دوباره بتونی به خودت اعتماد کنی.

یه آیینه دوتا روز مختلف.

خیلی خوش گذشت، همیشه کنارش میگذره.

بله عزیزم از دستت ناراحتم، می‌خوای راجع بهش چیکار کنی؟ تو حتی بلد نیستی عذر خواهی کنی.

چون کاغذ و مداد و واژه هات هیچوقت وقتی میدونن حالت بده حالت رو بدتر نمی‌کنند. وقتی می‌دونن نباید قلبت رو خراش بدن، سوهان نمی‌شن. چون کلمه ها هستند تا باقی بمونند بدون اینکه به التماس بندازنت‌.

گاهی وقت ها عیبی نداره اگه فقط فرار کنی.