I don't know.

دیگه نه ذوق چیزی مونده نه حوصله چیزی.

نخورد غرورت به دردم

یه فندک می‌خوام برای آتیش زدن همه‌ی افکار توی مغزم.

استرس، لطفا ازم دور باش.

هم دارم قوی می‌شم، هم دارم فرسوده می‌شم، هم دارم ادامه می‌دم.

از آدما متنفرم

دیگه اینطوری شدم که از نظر بقیه مغرور و عصبیم، اما از نظر خودم به یه بغل نیاز دارم که توش بمیرم.

معتقدم وقتی آدما از چشمت میوفتن زشت تر میشن.

‏قانون همینه،وقتی ازشون فاصله میگیری میفهمی که اونقدرا هم نمی‌ارزیدن.