I don't know.

به عنوان کسی که تو بچگی خودکار اکلیلی داشته این زندگی اصلا در شأن من نیست.

تنها چیزی که من رو به زندگی متصل می‌کنه، آینده‌ست. آینده، همون رویای قشنگیه که هر شب خوابش رو می‌بینم.

همه چی فدای سرم واقعا، چایی که داریم.

تا دلت بخواد فکر دارم، و فَت و فراوون گریه.

دلم می‌خواست الان یه مهاجر بودم که تنها غمش، غم غربت بود.

یکم زیبایی بشنوید.

‏آدمش پیدا بشه چه غلطا که براش نکنم.

هوا یجوریه که کاش میومدی همو بغل میکردیم.

نمیدونم قلبم خسته‌س، تاحالا قلبتون خسته بوده؟

تقصیر خودمه هرچی که هست.

مرسییی:))))

تو اندازه‌ی 5/5/5 خاص و خوشگلی ؛))

یکیو می‌خوام مثل ایسم بگه: کی و من رد کنم تو اسم بیار.

اصن کسی که آهنگ میفرسته‌ رو باید گرفت ماچ کرد بنظرم