چتر برای چه؟خیال که خیس نمی‌شود.

این‌چنین حرف‌ها و نگاهی باید تاریخ انقضاش گذشته باشه. اما همچنان وجود داره. بازتولید می‌شه. مردم و آدم‌ها زیر فشار هزاران غم هستن، سوگواری و پیش از این دردهای بسیار دیگه هم بوده. اما شکلی از زیستن هنوز وجود داره که« من شکستم اما از پا در نیومدم مقابل تو!» با کوله‌باری از درد به زندگی ادامه می‌دم. این نگاه می‌گه باید خودکشی دسته‌جمعی کرد و تمام! اما هرروز سر کار رفتن، بچه‌ها رو بیرون شام بردن. قرار با پارتنر یا دوست تو کافه و شب دورهمی خونه‌ی یکی یعنی من هنوز هستم. تا وقتی زنده‌م به همراه هزاران غم به زندگی ادامه می‌دم که اصیل ترین مقاومته در برابر طوفان سیاهی.

جنگ پايان خواهد يافت ‏و رهبران با هم گرم خواهند گرفت ‏و باقى مي‌ماند آن مادر پيرى كه چشم به راه فرزند شهيدش است ‏و آن دختر جوانى كه منتظر معشوق خويش است ‏و فرزندانى كه به انتظار پدر قهرمانشان نشسته‌اند ‏نمی‌دانم چه كسى وطن را فروخت ‏اما ديدم چه كسى ‏بهاى آن را پرداخت. ‏‌ محمود درویش⁩

فکر میکنم از صفات مشترک کسایی که رنگ سبز رنگ مورد علاقه شونه همینه. میدونی؟ من همیشه عاشق زندگی کردن توی جریان ام. من عاشق وقتی ام که زندگی بهم حس زندگی کردن داده. همیشه ادمی بودم که با وجود هزار و یک بلای بد که به سرم اومد بازم همه شو پذیرفتم و با خودم گفتم خب دیگه پاشو ما نباید از جریان زندگی عقب بیوفتیم. رنگ سبز من رو یاد طبیعت میندازه. من رو یاد هر برگ از شاخه های هر درخت و گل و گیاه میندازه و هر برگ بمن حس اینکه زندگی درش جریان داره میده. از خیلی سال های قبل رنگ سبز رنگ امن من بوده چون بمن حس زندگی و طبیعت میده. عاشق طبیعت و منظره ی سبز ام. زندگی رویایی همیشه برای من به شکل یک خونه چوبی وسط یک مزرعه و طبیعت سبز بوده که درون خونه پر از گل و گیاه عه و همه جا سبز و‌ چوبی عه. سبز واقعا زنده است. رها میدونی تو این چندوقت در رابطه با زندگی وقتی هرثانیه در ذهنم بودی به چی فکر کردم؟ به اینکه من حال بد و سلامت روانم رو درمان خواهم کرد. بیشتر از همیشه قراره لبخند بزنم و قراره بسیار بسیار برقصم. قراره کلی توی زندگیم بالا پایین بپرم و بلند بلند بخندم. قراره اتفاقات کوچیک خوب رو برای خودم جشن بگیرم و اتفاق های بد روهم با رضایت بپذیرم و بگم زندگی همینه! با خوب بدش میخوام زندگیش کنم.

من موندم عزیزم. موندم رویِ این زمین خاکی که عاشقش بودی. من موندم اینجا. موندم توی اون شب. اون‌ شب‌ها.

قربون صدات بشم مادر دردت له گیانم

بر روی سنگ قبر تماماً سیاه‌ش، نام‌ش را با رنگ سبز نوشته‌اند. رها، رهای سبز. خبری از اسم «زهرا» نیست. بالاخره همه قبول کردند نام واقعی‌ات رهاست.

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم.

اتوبوس دانشگاه، من و تو، عقب‌ترین ردیف صندلی‌ها‌. ازم می‌پرسی: «چی برات عظیمه؟ اونقدر بزرگ که زندگیت رو واقعاً تکون بده! عظیم.» به چشم‌هات نگاه می‌کنم‌. کمی فکر می‌کنم‌. بهت جوابی می‌دم‌. می‌گی‌:«منظورم یه وجود انسانیه. چیزی که واقعاً زندگیت‌ رو تکون بده.» نمی‌دونم‌ چه جوابی بهت بدم. می‌گم‌ باید فکر کنم. باید حتی براش بیشتر زندگی کنم. الان امّا عزیزکم، می‌دونم‌ چه جوابی بهت بدم. تو برای من عظیمی. بی‌اندازه. اسمت، وجودت، شیوهٔ بودن عشق ورزیدن و خندیدن و ساختنت با این زندگی. «این زندگیِ لعنتیِ رنج‌آلود» تو: رها، مریم، ستار‌‌، محمد، ژینا، کیان، نیکا، مبین، سپهر، سارینا، عارفه،… شماها برای من عظیمید. شما انسان‌های‌ِ شجاعِ فانی. انسان‌های رها و دربند.

خواستم بگم که کاری که داری میکنی درسته و کم نیار تو در حد توانت تلاشتو کردی و این برا خیلیا مثل من با ارزشه بقیش رو دیگران باید حمایت کنن امیدوارم این تلاشا نتیجه بدن حتی اگه زندگی حتی یه نفر بهش برگرده🖤

نمیتونم ب خودم و امنیت خودم فک کنم گریه فایده نداره باید یه کاری کنیم

چرا صدای هیچکی در نمیاد چرا بیرجندو صدا نمیزنین ۱۲۸نفر بازداشت شدن چرا تو توییتر یکی هشتگ #مهدی_دستگردی و بقیه بچه ها رو نزد باور کنین تاثییرش زیاده پزشکی که در خطر اعدام بود بخاطر واریال شدن اسمش قراره اعدام نشه توروخدا تا نت قطع نشده یکاری کنیم

۲۷۳ - #مهدی_دستگردی بازداشتی ۱۸ دی بیرجند، صدای مهدی باشیم. @NameshunraSedaBezan

«چنان شور زندگی داشتی که باور نمی‌کنم رفته‌ای.»