Tafrihat

یه مشت کون پرور جمع شدید اینجا

وای عاشق همه دخترام می‌خوام با همتون ازدواج کنم

خفشید هرزه ها بخونید واقعا زیبا گفته

اوکی ولی حرفاتون قلب یه ادمو میشکنه

:)

چتونه

اشغالا

خلاصش چیز جالبی نداره

فک کن یه درصد همشو بخونی

ما زیادی به ادامه‌دار بودن چیزها فکر می‌کنیم به اینکه اگر کسی وارد زندگی‌مون شد، باید موندنی باشه، باید تا آخر خط باهامون بیاد، باید همیشه همون‌طور که شروع شده ادامه پیدا کنه در حالی که واقعیت اینجوری نیست بعضی ارتباط‌ها بیشتر از اینکه برای “همیشه بودن” باشن، برای “در یک زمان مشخص، خوب بودن” هستن، برای اینکه یه دوره‌ای از زندگی رو قشنگ‌تر کنن و بعد کم‌کم به مسیر خودشون ادامه بدن. مشکل اینجاست که ما از لحظه‌ها، انتظارِ موندگاریِ همیشگی داریم انگار اگر چیزی دوام نداشته باشه، پس ارزشی هم نداره. در حالی که بعضی از حس های خوب همون حسای کوتاه مدت اما عمیق و واقعی ان و وقتی یه ارتباط تموم می‌شه، طبیعیه که آدم به هم بریزه، طبیعیه که یه‌جور خالی شدن رو حس کنه. بعضی چیزها قرار نیست پاک بشن یا تبدیل بشن به چیزی که اصلا اتفاق نیفتاده، بعضی خاطره‌ها یه گوشه‌ای از ذهن می‌مونن، فقط چون یه زمانی واقعی بودن و یه زمان عمیقا ما رو خوشحال کردن و آدم کم‌کم یاد می‌گیره با همین بودنِ نیمه‌خاموش کنار بیاد، بدون اینکه مجبور باشه انکارشون کنه یا باهاشون بجنگه. شاید اصل ماجرا همین باشه؛ اینکه به جای چسبیدن به ادامه پیدا کردن، یاد بگیریم به “درست زندگی کردنِ لحظه‌ها” اهمیت بدیم. چون آخرش چیزی که از یه ارتباط می‌مونه نه مدت زمانشه نه پایانش بلکه کیفیت همون لحظه هاییه که دو نفر واقعا همدیگه رو حس کردن.

بله من برنامه مهاجرت دارم ، مهاجرت به اون دنیا💞

یه سری دوست داشتنا یا زیادیه یا از احمق بودن و کیری بودن شخص رو به روته که فکر میکنی زیاده🤷🏻‍♀️

😂😂😂😂😂😂😂😂

یه استقبال دیگه تو فرودگاه مهرآباد

دست آورد دیگه برای قلعه نویی