𝗔
Открыть в Telegram
1 638
Подписчики
-424 часа
-57 дней
-4530 дней
Архив постов
1 637
Repost from N/a
چه مرگهشونه این آدما؟
چی میشه که یههو از یه جهنم درونی سر در میارن، میان سمتت، نزدیک میشن، یهجوری رفتار میکنن که انگار تو نجاتی، تو مقصدی، تو “همونی” هستی که همیشه دنبالش بودن.
ولی بعد… یههو همهچی عوض میشه.
یههو یخ میکنن.
یههو ناپدید میشن.
یههو طوری نگاهت میکنن که انگار زیادیای.
اضافیای.
اضافه بر نیازشون.
تو میمونی با هزار تا چرا تو سرِت.
چی کم بود؟ چی اشتباه بود؟
ولی حقیقت اینه:
هیچی. تو فقط زیادی واقعی بودی برای آدمی که خودش هنوز با خودش هم رو راست نیست.
اینا نمیفهمن رابطه یعنی چی. فقط دنبال آتیشن برای گرم کردن لحظههاشون.
تو براشون شعله نبودی؛ آینه بودی.
و آدما از آینههایی که خودشونو نشونشون میدن، فرار میکنن.
تو آینهی زشتیهاش بودی. آینهی ترسهاش.
واسه همین ولت کرد. نه چون کم بودی؛ چون زیادی بودی واسه اونی که جرأت دیدن نداشت.
