سُرَنْجْ🍊

نمی‌دونم چه حکمتیه آدم تو صفحه‌ی تاریک گوشی انقد خوشگل میفته بعد همونو دوربین باز می‌کنه تا سلفی بگیره خیلی بد می‌شه.

واقعا باورم نمی‌شه که بسته‌ی پستی این بچه این‌طوری نابود شد. اصن نمی‌دونم چطوری باهاش رفتار کردن که انقد کج شده.

هربار چیزی جز کتاب اینترنتی سفارش دادم، پشیمون شدم. اداره‌ی پست همیشه ناامیدم می‌کنه.

هیچوقت این دیوونه‌هایی که مثل گاو رانندگی می‌کنن رو درک نمی‌کنم، تو جون خودت و حال خانواده‌ت برات مهم نیست، بچه‌ی مردم که میاد بیرون براش مهمه. با یک سرعت بالایی لایی کشید که اگر یه ذره اینور اونور می‌شد هم ماشین ما و هم ماشین خودش چپ می‌کرد.

کاش لباس‌های ما هم انقد رنگی رنگی و پرچین و خوشگل بود، مرگ بر مینیمالیسم.

این قدیمی‌ها خسته نمی‌شدن انقد لباساشون زلمب‌زیمبو داشته و سنگین بوده؟

نمی‌دونم چقد نیاز داری اینو بشنوی ولی: بیخیال، بخواب واقعا اونقد زندگی نمی‌کنیم که این غصه‌ها بصرفد.

قهقهه زدم

وضعیت:

دلت تنگ نشد؟ هیچوقت؟

خواب بهترین دوای منه، وقتی خوابم خیلی خوبه.

چقد غر می‌زنم. بسه خدایا خیلی ممنون خوش گذشت شبتون بخیر‌.

این‌که دل کسی رو بشکنم باعث می‌شه خیلی به هم بریزم، هی به حرفام فکر می‌کنم و می‌گم اگر ناراحت شده باشه چی. خیلی اذیت می‌شم. کاش یکمم ناراحت شدن خودم برام مهم باشه.

مثل ظرفی‌ام که چندیار خورده زمین و طوریش نشده، بهم اشاره کنن شکستم.

من هنوز به مرحله‌ی هیچکاری نکردن و شدن نرسیدم ولی دارم در تقلا کردن و نشدن دست و پا می‌زنم.