‌‌ ‌‌brat, Lipa era

به این تمایل میگن egocentric bias یعنی ذهن ما به‌طور طبیعی تجربه‌ی خودش رو مرکز توجه قرار میده!

چرا چنین اتفاقی میفته؟ یکی از دلایلش اینه که ما زندگی خودمون رو از داخل تجربه میکنیم. ما تمام افکار، احساسات، اشتباهات خودمون رو میدونیم. اما درباره‌ی بقیه فقط چیزی رو می‌بینیم که از بیرون نشون میدن. واسه همین اتفاقی که واسه خودمون افتاده، تو ذهنمون خیلی بزرگتر به نظر میرسه

طرف با دویست تا قرض و چک و بیماری وایساده داره نگات میکنه ولی تو عالم هپروته تو فکر میکنی «نکنه متوجه خط چشم کجم شده؟» Like.. Girl!

واقعیت اینه که هر کسی بیشتر درگیر خودش و زندگی خودشه.

ذهن ما چون از داخل زندگیمون رو تجربه می‌کنه، اتفاقات مربوط به ما خیلی بزرگ و مهم به نظر میرسن ولی برای بقیه، معمولا اون اتفاق فقط یک لحظه‌ی کوچیک بوده

طبق این افکت ما تمایل داریم فکرکنیم دیگران بیشتر از چیزی که واقعا هست متوجه عیب و ایرادات ما میشن انگار یه نورافکن بزرگ رومون روشنه و همه دارن مارو زیر نظر میگیرن.

میرسیم به اسپات‌لایت افکت یا اثر نورافکن

وسط صحبتام لفت ندید عصبی میشم چنلو میوت کنید🤍

ولی جدا بپرسم، اگه یه شخص دیگه بود که لباسش چروک داشت، تو یادت میموند؟ بعد از پنج دقیقه، یکساعت، یکروز؟

بیاید تصور کنیم تو وارد یه کلاس میشی؛ اون روز تو موهات خوب نبوده، یه جایی از لباست چروکه، پوستت عجیب شده و هرچیز دیگه ای. ناگهان ذهنتون شروع میکنه «وای الان همه دیدن، الان همه راجبم حرف میزنن»

THE SPOTLIGHT EFFECT چرا فکر میکنیم همه دارن ما رو نگاه و قضاوت میکنن؟

خب بیاید راجب اسپات لایت افکت بگم

بیاید بات ایده بدید امشب راجب چی بهتون بگم

سلف سنترد و سلفیش باشید

🌟🌟برای سلیقه‌های ظریــف و خاص؛ چند چنل منتخــب، درست همین‌جا ‍‌ 🌟🌟 ‍‌——  clickhere