غَرِیْبْ

لایکت رو زیر یه پستی دیدم که راجع به یه کاپلی بود که دارن باهم قهوه میخورن ؛ سوختم عزیزم قلبم سوخت دلم خواست باهات قدم بزنم ؛ سرمای پاییز باشه ، خسته بشیم بریم یه جایی بشینیم و باهم چای بنوشیم. آه از آرزوهایی که حسرت شدند...

-آهی

ولی من دلم میخواست ؛ شب‌ها انقدر برات شعر بخونم که جفتمونم خوابمون ببره .

-آهی

هنوز بیشتر از هر کسی تو پیش منی...

مرا مگوی که سعدی چرا پریشانی خیال روی تو بر می‌کند به یک دگرم - سعدی | غزل ۳۸۴ (۱۰) | آهیّات

به جان و سر که نگردانم از وصال تو روی و گر هزار ملامت رسد به جان و سرم - سعدی  | غزل ۳۸۴ (۹)  | آهیّات

تو نیز اگر نشناسی مرا عجب نبود که هر چه در نظر آید از آن ضعیفترم - سعدی  | غزل ۳۸۴ (۸)  | آهیّات

نشان پیکر خوبت نمی‌توانم داد که در تأمل او خیره می‌شود بصرم - سعدی  | غزل ۳۸۴ (۷)  | آهیّات

به جان دوست که چون دوست در برم باشد هزار دشمن اگر بر سرند غم نخورم - سعدی  | غزل ۳۸۴ (۶)  | آهیّات

قیامتم که به دیوان حشر پیش آرند میان آن همه تشویش در تو می‌نگرم - سعدی  | غزل ۳۸۴ (۵)  | آهیّات

بلای عشق تو بر من چنان اثر کرده‌ست که پند عالم و عابد نمی‌کند اثرم - سعدی  | غزل ۳۸۴ (۴)  | آهیّات

من از تو روی نخواهم به دیگری آورد که زشت باشد هر روز قبله دگرم - سعدی  | غزل ۳۸۴ (۳)  | آهیّات

نه بخت و دولت آنم که با تو بنشینم نه صبر و طاقت آنم که از تو درگذرم - سعدی | غزل ۳۸۴ (۲) | آهیّات

نرفت تا تو برفتی خیالت از نظرم برفت در همه عالم به بی دلی خبرم - سعدی | غزل ۳۸۴ (۱) | آهیّات

چقدر غمگینم.

خونابه زخم فاش کند، ورنه عاشقان تارِ جگر کِشَند و گریبان رُفو کنند - نظیری‌ نیشابوری

برسان سلام ما را به رفو گران هجران که هنوز پاره‌ی دل دو سه بخیه کار دارد - شهریار

سوزن ز تیرِ مژگان وز تارِ زلف، نخ کن هر چند رخنهٔ دل، تابِ رفو ندارد - شهریار

کاش یک روز بخت رو بکند، دل من در تو جستجو بکند زخم های تو را رفو بکند، سرِ انگشت های سوزن من - سیده تکتم حسینی

این پارگی‌ها از خوش اقبالیست اینکه رفو هم می‌کنی عالیست دستت زلیخا جان اگر خالیست جز پیرهن شلوار هم دارم... - سید تقی سیدی