کصخل خونه

ＪＯＩＮ  ＵＳ       𝑽𝑨𝑳𝑬𝑵𝑻𝑰𝑵𝑬

ＪＯＩＮ  ＵＳ       𝑽𝑨𝑳𝑬𝑵𝑻𝑰𝑵𝑬

پخ

یکی از مزخرف ترین موقعیتهایی که بیشتر از نیم قرن مجبور به تحملش بوده ام همین مجالس عروسی بخوانید خیار خوران توی تالار است. با اسباب عذاب کت شلوار و کراوات مینشینم به سیاحت وجنات و سكرات فک و فامیل خودمان و طرف روبه رو اول از همه شیرینی و موز تمام میشود بعد نارنگی یا انگور و بعد با آن چاقوهای سرگرد کند حلبی میافتند به جان خیارها همه هم با فریاد با هم حرف میزنند؛ از گرانی دلار و کیفیت ماست چکیده لبنيات محل شان تا نرخ جهانی اونس طلا و اندازه دقیق پروستات متورم اخوی به میلی متر مکعب خب کم کنید صدای آن موزیک زیقی زرد را پرده گوشمان پاره شد. وسط این هاگیر واگیر هم دو سه تا دیلاق نیمه خیس آن وسط مشغول شلنگ تخته اند؛ چهاردانگ خردادیان یک دانگونیم مایکل جکسون و نیم دانگ هم شکیرا آن ته سالن هم یک نوجوان با کت گشاد آبی روشن مشغول تگری است چون برای اولین بار یک ته پیک عرق خورده ولی همه اینها در برابر سرو شام هیچ است یارو با هفتاد سال سن و دکمه سردست طلایی طوری به اعماق باقالی پلو نفوذ میکند کانه ایندیانا جونز حین خزیدن به گودال معبد مارها، خب پدرجان یک قاشق هم برنج بخور نقرس نگیری آخر عمری حتی دیده ام پودینگ و کارامل و ژله را با زرشک پلو و سالاد فصل قاطی میخورند با یک قلب اسپرایت يا فانتا رويش البته حساب سلف سرویس جداست که مقاتله مهلکیست بین «مدمکس» و «اینک آخرالزمان» مخلوط با کمی کشتار با اره برقی در تگزاس باور بفرمایید توی این عروسی ها خیلی وقتها شام برنج خالی خورده ام گاهی هم بعد از مراجعت به منزل با همان لباس یک شام حاضری برای خودم درست کرده ام قاب آخر. یک بار قبل از غذای اصلی به هر نفرمان یک ماست کوچک دادند که همقطاران في الفور به جانش افتادند و مرد بغل دستی با نگاه پر طمع و چنگالش به ماست من اشاره کرد میل ندارید؟ و من که مطمئن بودم آن شب هم قرار نیست گوشت یا کبابی به من برسد :گفتم چرا ولی با برنج! واقعا یک عمر عذاب کشیده ام در این مجالس و محافل اگر هم نروم حکماً در مورد آدم هزار جور لاطائلات خیال میکنند آرزو میکنم خوشبخت ترین باشند ولی کاش دعوت مان نکنند. باری این هم یک فقره درد دل بود که با شنیدن ترانه ای مجلسی (!) سرباز کرد شما ندید بگیرید.