Charlie Brown 🤎

باید چیزی بنویسم ؟ سکوتی که حاکمه گوشامون رو کر کرده .

یک جوری این روز هارو دوست ندارم که واقعا نمی دونم چه جوری نشونش بدم ...

این روز ها چنل داشتن واسم خیلی امر عجیب و نامفهومیه جوری که دیگه احساس تعلق نمی کنم به چنلم مثل قبل انگار همه چیز غریبه شده واسم ؛ شما ۲۰۰ نفری که حضور دارید یا حتی تمام لحظه ها و تاریخ هایی که به ثبت رسوندم ... حس می کنم این روز ها اصلا زمان خوبی برای اشتراک گذاشتن روایات فردی نیست .

آسمان سهم کسانیست که در هر قفسی تمرین رهایی میکنند...! | عاطفه فلاحی |

بعضی وقت ها شاید بزرگ ترین دستاورد یک نفر این است که در انتهای روز خودش را نکشته باشد

پومودوروی برعکس اجرا می‌کنم، نیم‌ساعت گریه می‌کنم و می‌خوابم،۵ دقیقه درس می‌خونم.🎀🫶🏻

این بمباران های خبری ، فشار و تنش هایی که رسانه ها به روان آدم ها وارد می کنه واقعا مهلکه واقعا مهلک .

دیشب خواب می دیدم توی محوطه سر سبزی بودم که نزدیک های غروب بود ، تعداد زیادی آهو روبه روم داشتن دایره وار دور همدیگه می چرخیدن از بینشون دو تا آهو افتادن دنبال من هر کار می کردم دور نمی شدن و فقط با چشمای درشتشون زل زده بودن به من !

مهارت «تحمل ابهام» این روزها بیش از هر زمان برامون ضروریه. وقتی همه چیز در هم آمیخته می‌شه، «ابهام» با تمام توان، به روان ما حمله می‌کنه و ما بیش از پیش مضطرب می‌شیم.

همین طور که دارم از درد تموم نشدنی دست چپم به بیزاری می رسم بابونه دم می کنم تا بتونم اضطرابی که به تنم نفوذ کرده رو قدمی دور تر کنم ... و به صدای برفکی رادیوی ذهنم گوش می دم آره آنتن پریده و من گله ای ندارم !

امروز صبح توی پمپ بنزین وقتی شیشه ماشین رو دادم پایین متوجه شدم یک نفر داره یک ملودی از آهنگ آشنایی رو زمزمه می کنه . تمام طول جاده فکر کردم بهش تا وقتی که یک جا یادم اومد این شعر بود : وطن عشق من هموطن جان من وطن روح من عز و ایمان من لحظه اعجاب انگیزی بود واسم

بابام همیشه از بین سوره های قرآن سوره یاسین رو مرتباً گوش می ده چون باباش همیشه گوش می داد . _ ساعت ۷ صبح

می بینید چه قدم قشنگی برای تهران دارم ؟ از صبحی داره برف و بارون میاد 🙂‍↔️

از پشت بغضی که امشب توی چشمام جمع بود نقش ایران رو می شد دید لهجه ی نگاه همه ی ما ایرانی ها این روز ها با لهجه ی درد و رنج همخونی داره خاک وطن هر چه قدر فسرده و آزرده دلگرم به بودنه دلگرم به زنده نگه داشتن اسم وطن !