213
Подписчики
Нет данных24 часа
Нет данных7 дней
Нет данных30 дней
Архив постов
213
فقط می‌تونم بگم وجودِ سرخِ تک‌تک هم‌میهن‌هام و جاویدنام‌های همیشه سبزمون رو می‌پرستم چون چیزی بالاتر از ایمان رو تداعی کردن.
ایندفعه واقعا مقصد رو چیزی جز سپیدی نمی‌بینم؛ مسیرش از هر قشری که می‌خواد باشه در نهایت تو مقصد به هم می‌رسیم.
213
یه اهنگی داشتم گوش میدادم که مربوط به یه سریال اسپانیایی بود و یادم افتادم چقد ۶ ۷ سال پیش فیلم و سریال‌های اسپانیایی می‌دیدم و این خیلی برام عجیب بود چون دلم برای احساسی که موقع پشت هم دیدنشون داشتم تنگ شده، یا انگار مربوط به یه دوره از زندگیمن که دلم برای اون حس سرخوشی و تینیج بودنم تنگ شده
213
Now there's nothing to take But preventative measures "It's a skip in the tape Won't be like this forever" Least that's what the say It's just unwanted weather By tomorrow morning I'll be light as a feather Light as a feather
213
But I hate myself for what I did to you I'm lyin' hiding from the full moon I can't take myself for not forgivin' you I'm cryin' hiding from the full moon
213
هرموقع که یاد بازار رشت میوفتم و ندونستن اسم جاویدنام‌هایی که بین آتیشی که راه انداختن سوزونده شدن و اگه خارج میشدن بهشون شلیک می‌شد و کفش‌های رهاشده‌ای که اثری از نام صاحب‌هاشون قرار نیست بهمون برسه و هنوزم لنگه‌هایی ازشون در اطراف بازار زیر آوارِ بوی سوختگی به چشم می‌خوره؛ باعث میشه دچار جنون و اسمی که هیچ غم و خشمی توصیفش نمیکنه و کلمات ناپیدای دیگه بشم.
