𝖲𝖾𝖾𝖸𝗈𝗎𝖠𝗀𝖺𝗂𝗇

The latter 👋

I move on from books faster than Taylor Swift moves on from her boyfriends.

I don't know if I should read My Pucking Crush or Psychotic Obsession.

Ahhh

Especially when they break and lose their shit

MMCs to be precise

I love to read about characters being in pain and suffering

یه بار یکی گفت ژانر موردعلاقه‌ی خیلی از دخترا عاشقانه‌ست، چون تنها جاییه که اون میزان توجه، اهمیت و دوست داشته شدن رو تجربه می‌کنن. دلیل مسخره شدن این ژانر توسط مردا هم اینکه بعضیا این حجم از توجه و مراقبت رو انقدر دور از واقعیت می‌دونن که خودِ خواستنِ اون رو هم غیرمنطقی تصور می‌کنن. درحالی‌که عجیب نیست آدم دلش بخواد دیده بشه، انتخاب بشه و برای کسی مهم باشه. شاید چیزی که توی داستان‌های عاشقانه جذبمون می‌کنه، خودِ عشق نیست؛ حسِ ارزشمند بودن و دوست داشته شدنه.

Is this too much to want?