‌مَطرود ‌ ‌‌ ‌

دیگه نتونستم باهاش حرف بزنم؛ هر واژه‌ام از تیزی چاقو برنده‌تر بود و آدمی که روبه‌روم بود از جونم برام عزیزتر!

خیلیا رو جدی نگیرید؛ چراشم از کسایی که جدی گرفتن بپرسید.

`~°☆ این پیامو فوروارد کنید تا بگم اگه چنلتون آدم بود کدوم یک از نامه های نویسنده های معروفو به معشوقه اش میداد.

کاش یه قابلیتی وجود داشت که آدم می‌تونست مودشو بدون اینکه بگه نشون بده که دیگه کسی مزاحمش نشه و گند نزنه به روزش، مثلا یه تابلو دیجیتالی بالای سرش یا یه حصار نوری دورش که احساسشو با رنگ‌های مختلف نشون بده؛ اونوقت من دیگه مجبور نبودم رو همه لباسام بنویسم:

لطفا از من در مورد آینده نپرسین. من دارم تلاشمو می‌کنم که این لحظه رو دووم بیارم و سوال‌های شما استرسم رو چندبرابر می‌کنه!