هَسْتی‌ـشِناسی

@Heastii بانو یه ایده دارم برا نوشتن گفته بودی تو‌ چنلت بنظرم درباره چشم ها بنویس خودم دوست دارم بنویسم ولی خب چیزی تو مغزم نمیاد

دیروز در حال قدم زدن در خیابان بودم که ناگهان چشمم به شاخه‌ای در گوشه‌ی خیابان افتاد. طوفان دیشب باعث شده برگ‌های آن روی زمین بریزند و شاخه‌ها عریان شوند. ناگهان به خودم فکر کردم؛ گویی شاخه‌ها هم وقتی فصل سخت از راه می‌رسد، برگ‌های کهنه‌ی خود را رها می‌کنند. نه اینکه آن‌ها را دوست ندارند یا بی‌ارزش‌اند، بلکه چون زمانش فرارسیده است. اینک من هم دوست دارم مانند شاخه‌ها باشم؛ آنچه دیگر متعلق به من نیست را رها کنم، دل به دریا زنم و قلبم را برای آنچه می‌آید باز گذارم. — هَسْتی‌ـشِناسی

11:11

اوکی ،بریم ببینیم چی میشه

هوم شاخه درختا...

راجب شاخه‌ها بنویس.

یکی بیاد موضوع بده راجبش بنویسم

کاش بنویسم

خانم مجدآرا می‌گفت: «هستی، یه سری آدما هستن که خدا کل چیزای خوب بهشون داده، از هزار تا نعمت گرفته تا هزار تا چیز دیگه، ولی می‌زنن با دست خودشون همه‌چیز رو خراب می‌کنن. از این آدما زیاده. خیلیا قدر داشته‌هاشونو نمی‌دونن و وقتی می‌فهمن، خیلی دیر شده.» چقدر راست می‌گفت. — هَسْتی‌ـشِناسی

ایشالا که خیره

این پیام رو فورکنید چنلتون💆🏻‍♀

چنلاتونو باهم شیپ کنم.

#𝙈𝙚

افسردگی آخرِ شهریور🤝

آخرای شهریورِ رشت یه حال عجیبی داره… هوا کم‌کم خنک می‌شه، بارون که می‌زنه انگار شهر نفس عمیق‌تری می‌کشه. یه جوریه که دلت می‌خواد بی‌دلیل توی خیابون قدم بزنی و به چیزایی فکر کنی که مدت‌هاست گوشه‌ی دلت موندن. شاید قشنگیِ آخر شهریور همینه؛ نه کاملاً تابستونه، نه هنوز پاییزه… یه مرز آروم بینِ موندن و رفتنه. مثل بعضی آدما، بعضی خاطره‌ها، که نمی‌دونی باید نگهشون داری یا بذاری برن.

منکه با شهریور مشکل ندارم ولی شهریور با من مشکل داره فک کنم