هَسْتی‌ـشِناسی

راستش بعضی وقتا فکر می‌کنم ما آدم‌ها چقدر عجیبیم؛ برای یه نفر ممکنه فقط یه اسم باشیم، یه آیدی بین هزار تا آیدی دیگه، اما خودمون پشت همون اسم، یه عالمه زندگی رو با خودمون حمل می‌کنیم. شاید تو هم برای خیلی‌ها فقط یه اسم باشی، ولی من دوست دارم توی این چند خط، خودِ آدم پشت اون اسم رو خطاب قرار بدم. کسی که احتمالاً روزای خوب داشته، روزای بد داشته، خندیده، ناراحت شده، از یه چیزایی گذشته و هنوز یه عالمه راه نرفته جلوشه. صاد این روزا داره آخرین قدم‌های یه مسیر رو برمی‌داره و بین این همه خداحافظی، چیزی که بیشتر از همه توجهم رو جلب کرده اینه که هیچ‌کدوم از ما واقعاً نمی‌دونیم چقدر از زندگی همدیگه رو نمی‌بینیم. ممکنه یه نفر رو ببینیم که همیشه می‌خنده و فکر کنیم چه زندگی خوبی داره، بی‌خبر از شبی که قبلش تا صبح گریه کرده. ممکنه یکی رو ببینیم که خیلی محکم به نظر میاد و نفهمیم چقدر از درون خسته‌ست. برای همین امیدوارم تو، هرکسی که هستی و هرچقدر هم که از خودت نشون میدی، یه جایی داشته باشی که بتونی بدون نقش بازی کردن نفس بکشی. یه آدم امن. یه گوشه‌ی امن. یا حتی خودت برای خودت. امیدوارم هیچ‌وقت برای ثابت کردن ارزش خودت، وارد رقابت با کسی نشی. تو قرار نیست شبیه هیچ‌کس باشی. قرار نیست زندگی تو با سرعت زندگی بقیه جلو بره. قرار نیست همه‌چیز همین الان درست بشه. گاهی فقط باید ادامه بدی و بذاری زمان، بعضی گره‌ها رو خودش باز کنه. و اگر یه روزی احساس کردی خیلی عقب موندی، برگرد و ببین چقدر از چیزایی که یه زمانی آرزوشون رو داشتی، الان بخشی از زندگیتن. منم حالا دارم از این مسیر رد می‌شم. شاید بین ما یه رفاقت قدیمی باشه، شاید تازه اینجا با هم آشنا شده باشیم؛ در هر صورت، خوشحالم که این چند خط سهم تو شد. ممنون که توی آخرین چالش نامه‌ای صاد بودی. امیدوارم بعد از این، زندگی برات نامه‌هایی بنویسه که آخرشون «خداحافظ» نباشه؛ آخرشون پر باشه از رسیدن، موندن و اتفاقای خوب. مراقب خودت باش. .صاد. https://t.me/hastishenasiiii

دوست داشتید جوین بشید.

خوشحال میشم بیای پیشم💋

خردم کن