ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

᯽حُب᯽

᯽حُب᯽

Открыть в Telegram

و روزی دیگر خواستنش را به یاد نمی‌آوری، اما همیشه بخشی از قلبت غمگین است، بی‌آنکه دلیلش را بدانی... 🌱Fatemeh: @Yass2223bot http://t.me/HidenChat_Bot?start=6884899680 🌱Zahra: http://t.me/HidenChat_Bot?start=8700557625 آرشیو حُب: @arhob2223

Больше
Страна не указанаКатегория не указана
425
Подписчики
-224 часа
-117 дней
-1430 дней
Архив постов
چخپبررر؟🙂‍↔️
03 сент., 18:55
03 сент., ~20:08

هرچی
03 сент., 18:51
03 сент., ~20:08

چی بگیم🚶‍♂️
03 сент., 18:51
03 сент., ~20:08

خب پس حرف بزنیم امشبو :)
03 сент., 18:41
03 сент., ~20:08

03 сент., 18:41
03 сент., ~20:08

بیدارین؟
03 сент., 18:40
03 сент., ~20:08

03 сент., 18:38
04 сент., ~03:50

چرا گریه؟
03 сент., 17:45
03 сент., ~19:47

واقعا کجا پست هارو فور میزنید؟
03 сент., 17:31

#نوشته_ها🖇
#نوشته_ها🖇
03 сент., 17:14

گفتم دارم تو ساعت بیرون موندن از خونه پیشرفت میکنم مثل الان که نزدیک 1شده و تازه رسیدم خونه 🚶🏻‍♀
03 сент., 17:13
03 сент., ~18:40

Repost from N/a
sticker.webp0.04 KB
03 сент., 16:45

Repost from N/a
مهم نیست چند وقت می‌گذره، من گفته بودم تو خونمی، نگفته بودم تو توی خونه من جا داری، یا اون صندلی مخصوص نشستن توعه! گفتم تو خونه منی! می‌دونی خونه کسی بودن یعنی چی؟ من می‌خواستم بمونی، چون الان که رفتی خونه ندارم. مهم نیست کجا برم و کجا ذهنمو به چی گره بزنم، در آخر دلم برات تنگ میشه، چون آدم فقط توی خونه خودش حس پناه بودن می‌کنه. شاید تو تصمیم گرفتی یه مدت فقط اینجا باشی اما من تصمیم گرفتم تا ابد پناهم تو باشی. حالا بی‌چراغ شبگرد کجایی؟ کجایی که ببینی دلم بوی تورو گرفته و از وقتی رفتی این عطر بیشتر تموم جونمو به نام خودش کرده. @hob2223
03 сент., 16:45

این جا رو جوین شو+این پیام رو فور کن! برات چند خطی بنویسم + یه آهنگ تقدیمت کنم.
[ فولدر رو حتما اد کن، این یه حمایت کوچیک از بچه های ایران خانومه، اسکرین شات + تگت رو بات بفرست. همچنین پیام رو فور کن حتما! ]
ـ ظرفیت : وقتی خط خورد!
03 сент., 10:30
03 сент., ~17:06

_
03 сент., 10:27
19 сент., ~08:59

_
03 сент., 10:27
05 сент., ~15:17

_
03 сент., 05:26
04 сент., ~12:44

‹ آشوب › دیگه برام اهمیتی نداره دیواری که بهش تکیه میدم چندتا آجر لق داره، چه‌قد ترک برداشته یا حتی چه شعری روش نوشته شده. خیلی وقته دست از دیدن و شنیدن و دوییدن برداشتم. مثل یه مسافر جامونده از قطار، زل می‌زنم به قدم‌هایی که همیشه درحال رفتنن؛ از ایستگاهی به ایستگاهی دیگه از شهری به شهری دیگه یا حتی از قلبی به قلبِ دیگه! حس می‌کنم از زندگی سانسور شدم. هیچ اثری ازم به جا نمی‌مونه، به هیچ‌جا تعلق ندارم! انگار توی لحظه‌ای از زمان محو میشم؛ مثل بخار چایی! توی یه لحظه شعله‌ور میشم و هرچیزی که باهام فاصله‌‌ای نداره رو می‌سوزونم؛ ولی من آتیش نیستم که هی فوتم کنن و هی قُر بگیرم؛ من خاکسترم. تموم شدم، که با برخورد هر باد‌ِ فراری از آغوشِ درخت، بیشتر متلاشی میشم. با شنیدن هر کلمه‌ای که امید رو یادآوری کنه بیشتر فرو می‌ریزم، من از آینده می‌ترسم، از جا موندن، از مدام کنار اومدن.
من از این نصفه نیمه بودن بدم میاد، از بودن صرفا برای اینکه حفره‌ی خالی‌ای به‌چشم نیاد، از تضمینی بودن احساسات بدم میاد.
شاید به همین خاطره که بلد نیستم مال کسی بشم، بلد نیستم دژاوو‌های ذهنیم رو نادیده بگیرم، بلد نیستم بدون ترس زخمامو به بقیه نشون بدم، بلد نیستم به ته داستان فکر نکنم. نمی‌دونم به قول #فروغ : ‹ شاید اگه اینجا بودی، اشکایی که حالا توی چشمام به زحمت دارم نگه می‌‌دارم رو روی دستای تو می‌ریختم .›
شاید اگه تو بودی همه چی یه‌طور دیگه‌ای بود، رِقت‌انگیز؛ ولی قابل تحمل و دور از ترس. مثل وَطن؛ آشوب اَما پَناه . . .'🗞🔏'
-نوشته
03 сент., 05:23

306db435.mp310.16 MB
02 сент., 19:09

Repost from مآه
یه‌روز منم می‌میرم و خاطره میشم …
02 сент., 18:58