👾

سخنی؟

تو یه زخم بودی من فکر کردم مرحم دردی.

اونی که از همه بهت نزدیکتره. ازهمه دورتره.

همه ميگن بى احساس، ولى هيچ كس اون شبى رو نديد كه ازخدا التماس مى كردم چيزى رو درست كنه كه خودم ديگه نمى دونستم چطور درستش كنم.

راجبت انقدر بلاتکلیفم که هم از نبودنت تو زندگیم اذیت میشم هم از بودنت.

حیف اون قول انگشتی.

کاش میشد برگردی باز ...

قول دادم فراموشت کنم ولی اولین چیزی که فراموش کردم قولم بود...