Murder me

یعنی تصور کنید یک آدم نرمال که هم احساساتش وسطه هم منطق و میگم چیا اذیتم میکنه و تمام مسیرهارو براش روشن میکنم به مرور میبینم برخلاف چیزایی که گفتم عمل میشه ، ناراحت میشم و احساساتم کمرنگ میشه

من اوایل وقتی که با کسی ارتباط میگیرم درکنار گارد همیشگیم ی ذره راه طرف رو باز تر میزارم تا اینکه طرف بتونه راحت تر ارتباط بگیره

بزارین تعریف کنم

این وسط یاد ی کار مشترک بینشون افتادم

یجورایی خودخواهانست اگر بگم من کارم درسته و تو بی ظرفیتی هزاران نفر بدترین کارارو میتونن بکنن و مثل من بهش برچسب درست بودن رو بزنن

تا ی‌ جاهایی درست گفتی اما اینکه من خودم بدونم کارم درسته با بی ظرفیت بودن آدمای دورم زیاد ارتباط نداره

انون بدجور مغزم رو درگیر کردی

https://t.me/murderrme/43316 یاد اکسم افتادم 😭😭😭

این که خودت ایراد رو متوجه میشی اما نمیخای بخاطر غرورت بگی نشون دهنده این نیس که از منطق و احساساتت باهم داره استفاده میشه؟ ی جورایی کارت هم درسته هم غلط نه اینکه بخام ایرادات رو بگیرم یا نصیحت کنم، اما اگ میدونی کارت درست بوده پس این mean بودنت نیست، آدمای اطرافت بی ظرفیتن کارمای کوچک دیدن احساسات آدمای دورته اما این ایرادات تو نیست شاید اونا زیادی احساساتی بودن؟

جدی میگم همیشه کاملا متوجه میشم و میبینم طرف ناراحت میشه اما اون لحظه اونقدر برای من بولد نیست که جلوی منطقم رو بگیره و احساساتم رو بیاره وسط

رک بگم؟

این رو همیشه حس میکنم چون ریشه ی گوه من از منطق ساخته شده و این آدمهای احساساتیه دورم رو خرد میکنه

نه اینکه بگم بد بودم

من هیچوقت هیچوقت هیچوقت درست نبودم این تنها چیزیه که همیشه مطمئنم

از کجا میدونی که کارماست ، شاید تو درست بودی ولی بقیه قراره کارمای بد بودنشون رو پس بدن

shit is actually bothering me ngl

یعنی یه‌جورایی موندم که واقعاً من انقدر mean بودم یا کارما اینجور برگشته و بقیه mean‌تر از چیزی ان که من بودم.

میدونم همیشه کارمای کارهای خودم بادیگران برمیگرده سمت خودم اما نمیدونم چرا همیشه این چرخه با من شروع میشه و با من تموم میشه

کارما‌ بدچیزیه

عاشقشما وتقعا عاشقشم