مُطاٰب؛

واقعا چاوشی باشد خزان باشد و آغوشی عمیق🫠🤌🏻

به شماری که ببوسید زمین را باران من به بوسیدنت ای ماه‌ترین مشتاقم؛

ذکرِ حـق کن بانـگِ غولان را بسـوز چشمِ نرگس را از این کرکس بدوز؛

شد تیره در هوای تو شمع وجود ما اشکی به دیده ی تو نیاورد دود ما؛ رفتی ز دست ما و نمردیم ای دریغ تا چیست بی‌وجود تو سود وجود ما؛

اصلا چاووشی زمستون وایییییی🫠🫠🫠🫠

من فقط میتوانم در لا به لای درختان خیابان های ذهنم، در میان میادین پر از گل، در سلول سلول شهرها، در کافه های تاریک، در بین موسیقی های عاشقانه در رنگ های مرجانی دریای نگاهت، تورا در کنار خود تصویر کنم...🌱 ‌

بہ‌نام‌چـــشمــــــٰانت🫀/:

بیا که چشمه خورشید زیر سایه توست هزار زهره تو داری بر آسمان سماع؛ سماع شکر تو گوید به صد زبان فصیح یکی دو نکته بگویم من از زبان سماع؛

خدا در حین تقسیم مصیبت هایمان می‌گفت هر آنکس عشق را برداشت رنجی بیشتر بُرده؛

اگر از عشق بیزاری بگو بی پرده تا من هم به خاکستر سپارم آتش عشق نهانی را؛

نئشه‌ی شعرم ولی دارم خماری میکشم گوشه‌ی دنج اتاقم بی قراری میکشم؛

آقا جوابم رو گرفتم مرسی🤌🏻😁

مشکل از جایی شروع شد که یک مشت آدمِ اشتباه، با هم به زیر سقف‌هایی رفتند که قرار بود میزبانِ آدم‌های درست باشد... مشکل از جایی شروع شد که دو نفرهایی با هم جفت شدند که هرکدام یا دلشان جای دیگری بود یا دنیاهایشان با هم فرق داشت. دونفری که حتی سرسوزنی یکدیگر را نمی فهمیدند! مشکل از جایی شروع شد که بیشترِ دو نفرهای جهان، هم خانه شدند اما هم‌دل نشدند... فارغ شدند اما عاشق نشدند. و مشکل اصلی درست همان جایی شروع شد که همان دونفرهای اشتباهی، سه نفر شدند...🌱 ‌

بہ‌نام عشق🫀/:

خدا تقصیری ندارد این روزها همه ی باران های دنیا در دل ما آدم ها می بارد🙃🤌🏻

نگارا من ز دلتنگی چنانم که خود با تو چه می‌گویم ندانم؛

‌به گیتی هر کجا دردِ دلی بود به هم کردند و عشقش نام کردند؛

آن سخن های چو مار و کژدمت مار و کژدم گشت می گیرد دُمت؛

اِنصاف نباشد که در این شهر درندشت ضرب المثلِ سوزن درکاه «تو باشی...🌱 ‌