Недавно верифицированы:

ru

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

مـاهـزاد؛

Открыть в Telegram

نـه تمـامـاً نـور، نـه اسـیر تـاریکـی؛ چیـزی مـیان ایـن دو..

Больше

Страна не указанаКатегория не указана

382

Подписчики

Нет данных24 часа

-77 дней

-5530 дней

41

Просмотры поста

~ 3324 часа

~ 21048 часов

10.73%

Коэффициент вовлеченности

~ 25

Постов в день

Архив постов

382

...

382

...

382

امیدوارم از جوابا راضی باشید 🤍

382

dn .

382

dn

382

وایب من زمستانه ؛ شبیه تنهاییِ یک کافه شبانه‌روزی وسط یک بزرگراهِ خالی و برفی ، وقتی چراغ‌های نئونی روی برفِ خیس بازتاب میشن و جازِ ملایمی توی سکوت فضا حل میشه .

382

وایب من بهاره ؛ شبیه بوی خاکِ مرطوبِ یک قلعه‌ی قدیمیِ متروکه ، وقتی ریشه‌های وحشی از دل سنگ‌های باستانی بیرون می‌زنن و گیاه‌های رونده دیوارهای کهنه رو بغل می‌کنن .

382

وایب من تابستانه ؛ شبیه سکوتِ داغِ یک کویرِ بی‌انتها تو ساعت‌های آخرِ روز ، وقتی خورشیدِ سرخ جاش رو به خنکایِ ناگهانی و آسمونِ پر از ستاره‌ی شب میده .

382

وایب من زمستانه ؛ شبیه سکوتِ مطلقِ یک شبِ قطبی ، وقتی آسمون پر از ستاره‌های درخشان و یخی میشه و زمان انگار برای همیشه تو جادوی اون تاریکیِ عمیق متوقف شده .

382

وایب من زمستانه ؛ شبیه رانندگی تو جاده‌های مه‌آلودِ شبانه ، وقتی شیشه‌ها بخار کردن ، برف‌پاک‌کن‌ها آروم حرکت می‌کنن و نوری که جلوت رو روشن کنه خیلی کمه ولی به مسیرت ادامه میدی .

382

وایب من زمستونه ؛ شبیه یک کلبه‌ی مدرنِ شیشه‌ای وسط یک جنگلِ برفی و دورافتاده ، جایی که از پشت پنجره‌های قدی به طوفان نگاه می‌کنی اما جایت کاملاً امن و گرم است .

382

وایب من بهاره ؛ شبیه بوی عیدی‌های لای قرآن ، طعم چاقاله‌بادام‌های نمک‌زده توی پیاده‌رو ، و حس رهاییِ خنکای دمِ صبحِ روزهای اول فروردین .

382

وایب من پاییزه ؛ شبیه بوی کاغذ کاهی کتاب‌های قدیمی ، بارونیِ بلندِ کرم‌رنگ ، قدم زدن تو سکوت موزه‌ها و غرق شدن توی قصه‌هایی که سال‌ها پیش اتفاق افتادن .

382

وایب من پاییزه ؛ شبیه آسمونِ همیشه ابریِ ساعت چهار عصر ، سوزِ سردی که از لای پنجره میاد و پلی‌لیستی که انگار اختصاصی برای روزهای دلگیر ساخته شده .

382

وایب من زمستانه ؛ شبیه دودِ سردِ نفس‌ها توی تاریکیِ خیابون ، هندزفری توی گوش و تنهاییِ دنجی که هیچ‌کس وسطش نمی‌پره .

382

وایب من بهاره ؛ پر از جوانه زدن‌های پنهانی ، عطر شکوفه‌های گیلاس در باد ، و شجاعتِ دوباره سبز شدن بعد از یک زمستان طولانی .

382

وایب من فصل‌های سرد ساله ؛ ترکیبی از بارون‌های تند پاییزی و سکوت سپید زمستان ، جایی که دلتنگی‌ها قشنگ میشن و دلخوشی‌ها در یک فنجان چای گرم خلاصه .

382

وایب من زمستونه ؛ همون‌قدر سپید ، آرام و بی‌صدا ، اما پر از شوقِ پناه بردن به گرما و دنجیِ یک فنجان چای داغ در کنار کسانی که دوستشان دارم .

382

وایب من تابستونه ؛ پر از نور ، گرما و اشتیاق برای دویدن دنبال آرزوها ، مثل حس رهاییِ غروب‌های طولانی و درخشش بی‌امان خورشید .

382

وایب من مرز باریک پاییز و زمستونه ؛ همون‌قدر بارونی و نارنجی ، همون‌قدر ساکت و برفی ؛ ترکیبی از دلتنگی‌های قشنگ و اشتیاق پناه بردن به گرمای یک آغوش .