″یادهایِ ماندِگار

من هر کاری میشد کردم چرا واسم نجنگیدی منم خوبم اگه اونجا که هستی قلبت آرومه هوا اونجا چطوره بم بگو اینجا که بارونه دارم پَرتو پَلا میگم حقیقت تلخ و داغونه تلنبار میشه رو قلبم شبا حسرتِ آغوشت تا قلبم میگه برگردم سرم داغ میشه میسوزه همیشه دردسر داری همینه کاره هر روزت پاهام خاکی شده از بس دوییدم توی میدونت