مَه༻

بلاخره اومدم تلگرامم

معجزه از این زیباتر که من میان سیاهی چشمانت آبی ترین آسمان را می بینم.

تو اتاقم بوی گل و عود پیچیده رسما :))

من همیشه دوست دار یک زندگیِ عجیب و پر حادثه بوده‌ام، شاید خنده ات بگیرد اگر بگویم من دلم می‌ خواهد پیاده دور دنیا بگردم! من دلم می‌ خواهد توی خیابان‌ها مثل بچه‌ها برقصم، بخندم، فریاد بزنم! من دلم می‌ خواهد کاری کنم که نقضِ قانون باشد. شاید بگویی طبیعتِ متمایل به گناهی دارم ولی اینطور نیست. من از این که کاری عجیب بکنم لذت می‌برم! فروغ فرخزاد

دیگه خودمو بابت چیزایی سرزنش نمی‌کنم که هیچ تقصیری توشون نداشتم. سرد شدنت، بی‌تفاوتی‌هات و تمام چیزایی که باعث شد شک کنم شاید من کافی نبودم، انتخاب من نبود. من سهم خودمو از اشتباهاتم می‌پذیرم، اما دیگه قرار نیست اشتباهات تو رو هم به دوش بکشم. قرار نیست هر زخمی که از تو مونده رو برگردونم سمت خودم و دنبال دلیلی بگردم که ثابت کنه شاید من مقصر بودم. بعضی چیزا رو آدم باید خودش جواب بده؛ حرف‌هایی که زد، آدمی که می‌تونست بهتر دوستش داشته باشه و نداشت. من دیگه خودمو برای چیزی که خرابش نکردم، مجازات نمی‌کنم. این بار، سنگینیِ کاری که کردی باید روی شونه‌های خودت بمونه، نه روی من

یکی دیگه از آهنگای مورد علاقممم

نمی‌دونم چرا انقدر روانی پسند شدمم