فیلادلفیا

💢رشد ترقی‌خواهی در حزب دموکرات به روایت آمار 🔹داده‌ها نشان می‌دهند ترقی‌خواهان از سال ۲۰۱۴ به طرز چشمگیری پیروزی‌های خود را در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات افزایش داده‌اند. بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸، تعداد نامزدهای مترقیِ دموکرات که بدون داشتن کرسی قبلی پیروز شدند، رشد بالایی داشت: از ۲۴ نفر در ۲۰۱۴ به ۳۱ نفر در ۲۰۱۶ و سپس ۸۱ نفر در ۲۰۱۸ رسید. هم‌زمان، تعداد کل نامزدهای مترقیِ غیرمستقر نیز از ۶۰ به ۹۷ و سپس ۲۸۰ نفر افزایش یافت؛ یعنی سهم پیروزی آنان از ۱۷٪ به ۲۶٪ و سپس ۴۱٪ رسید. در مقایسه، کل نامزدهای دموکرات از ۳۴۷ نفر در ۲۰۱۴ به ۶۸۱ نفر در ۲۰۱۸ رسیدند. آمارهای بعد از ۲۰۱۸ رو نیافتم؛ اما اتمسفر حزب نشان می‌دهد این روند همچنان صعودی است. @philadelphia_america

💢داخل جنبش ماگا هنوز بحث بر سر این است که بالاخره اسرائیل چارلی کرک را کشته است یا خیر. این بحث آنقدر داغ بود که به مناظره دو اینفلوئنسر مشهور محافظه‌کار یعنی کندیس اوون و اندرو ویلسون بیانجامد. اوون معتقد است اسرائیل چارلی را به دلیل مخالفتش با جنگ با ایران کشته است و ویلسون می‌گوید این کار چپ افراطی است. بعد از مناظره هم ماگایی‌ها دوباره به جان یکدیگر افتادند که چه کسی مناظره را برده و چه کسی باخته است. PBD، به عنوان برگزارکننده مناظره نظرسنجی در توییتر گذاشت که اکثریت اوون را پیروز مناظره دانستند. @philadelphia_america

💢جدیدترین نظرسنجی فاکس‌نیوز از کرسی سنای اوهایو: پیشتازی دموکرات‌ها 🔵 شرود براون (دموکرات): ۵۳٪ 🔴 جان هاستد (جمهوری‌خواه): ۴۵٪ با توجه به نقشه‌ای که از وضعیت انتخابات سنا نشان دادیم، اگر این نظرسنجی تحقق یابد دموکرات‌ها می‌توانند با کسب ۵۱امین کرسی، اکثریت سنا را تصاحب کنند. @philadelphia_america

♦️اگر پست امروز ترامپ و برخی گزارشات رسانه‌‌های آمریکایی را جدی بگیریم، پس از سرسختی نشان دادن جمهوری اسلامی در مذاکرات بازگشایی تنگه هرمز، سیاست آمریکا از جنگ، دوباره به سمت تداوم محاصره دریایی ایران از یک سو و کمک به عبور روزانه چند میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز از سوی دیگر چرخش پیدا کرده است. ♦️طبیعتاً در این بازی شطرنج‌گونه، نوبت بازی دوباره به جمهوری اسلامی رسیده است. جمهوری اسلامی می‌تواند در مذاکرات نرمش نشان دهد یا دوباره به سمت تشدید عمدی تنش و جنگ محدود میل کند، کاری که یک بار با حمله به اردن انجام داد. پیش‌تر گفته بودیم که جنگ محدود به نفع نظام است اما با این ریسک که ممکن است ترامپ را دوباره به سمت گزینه جنگ زیرساختی مجبور کند. چیزی که نظام از ترس آن، به مذاکرات با عمان درباره تنگه هرمز چراغ سبز نشان داد. جمهوری اسلامی یک گزینه دیگر هم دارد: ادامه همین دست فرمان به امید آنکه اختلال در تنگه هرمز، ترامپ را تحت فشار بیشتری قرار دهد و تسلیم خواسته‌های ایران شود. اما اگر نشد چه؟

وال استریت ژورنال به نقل از مقامات آمریکایی: ناو هواپیمابر جورج واشنگتن را به خاورمیانه خواهیم فرستاد تا جایگزین ناو آبراهام لینکلن شود ✅کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇 @den_ir

🔺جنگ ایران یک باتلاق کاملاً جدید برای آمریکاست ✍🏻نهال توسی، مجله پولیتیکو به نظر نمی‌رسد کسی استراتژی محکمی برای پیروزی در جنگ ایران داشته باشد. این وضعیت یادآور تاریک‌ترین روزهای جنگ عراق در اواسط دهه ۲۰۰۰ است؛ زمانی که آمریکا نمی‌توانست عراق را از شورش و جنگ داخلی خارج کند. اما جنگ ایران پیامدهایی جهانی‌تر دارد؛ کافی است به آسیب‌های اقتصادی ناشی از کنترل تنگه هرمز توسط ایران نگاه کنیم. در دهه ۲۰۰۰، آمریکا با چالش‌های کمتری برای نفوذ جهانی خود روبه‌رو بود و می‌توانست یک شکست بزرگ را تحمل کند، اما اکنون اعتبار آمریکا در خاورمیانه رو به افول است و جایگاه چین در حال افزایش است. وقتی از مقام‌های فعلی و سابق آمریکایی پرسیدم برای پیروزی چه باید کرد، رایج‌ترین پاسخ این بود: «اصلاً نباید این جنگ را شروع می‌کردیم.» و بعد سؤال دیگری مطرح می‌شد: «منظورتان از پیروزی چیست؟» ترامپ جنگ را با هدف پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی بخش قابل‌توجهی از توانمندی‌های نظامی این کشور و با اشاره به احتمال تغییر رژیم آغاز کرد، اما اکنون به نظر می‌رسد مهم‌ترین هدف او آزاد کردن تنگه هرمز از کنترل ایران است. یکی از مقام‌های آمریکایی گفت: «من راهی برای خروج از این وضعیت نمی‌بینم.» اکنون سه گروه در آمریکا در مورد مسئله ایران وجود دارند. ۱. تندروها یک اردوگاه شامل تندروهایی است که خواهان افزایش فشار نظامی و سایر فشارها بر تهران هستند. پیشنهادهای این گروه شامل تصرف جزیره خارک، یکی از مراکز مهم تولید و صادرات نفت ایران، توسط آمریکا؛ دادن چراغ سبز به اسرائیل برای ادامه کشتن رهبران ایرانی؛ اجازه دادن به امارات متحده عربی برای تصرف سه جزیره مورد اختلاف با ایران؛ و مسلح کردن گروه‌های قومی در سراسر کشور است. برخی نیز معتقدند ۱۴ روز دیگر بمباران آمریکا باید کافی باشد. این تندروها نگران‌اند که جمهوری اسلامی، به‌ویژه پس از جان سالم به در بردن از حمله مشترک آمریکا و اسرائیل، به سرعت به سمت ساخت سلاح هسته‌ای حرکت کند و تروریسم بیشتری صادر کند. برخی از آنها معتقدند بهتر است ایران به یک کشور شکست‌خورده تبدیل شود، حتی اگر این امر به جنگ داخلی منجر شود، تا اینکه رژیم فعلی در قدرت باقی بماند. اما هیچ تضمینی وجود ندارد که اقدامات نظامی بیشتر باعث سقوط جمهوری اسلامی شود. رژیم جمهوری اسلامی در سراسر ایران ریشه دوانده؛ چیزی که در مورد دیکتاتوری شخص‌محور صدام حسین در عراق به آن اندازه وجود نداشت. علاوه بر این، حس ملی‌گرایی ایرانیان ممکن است تلاش‌ها برای ایجاد شکاف قومی در کشور را خنثی کند. ۲. خویشتن‌داران اردوگاه دوم را خویشتن‌داران تشکیل می‌دهند؛ کسانی که خواهان کاهش تنش هستند، فارغ از اینکه آمریکا برای رسیدن به آن چه امتیازهایی باید بدهد. خویشتن‌داران می‌گویند آمریکا باید با ایران به توافق برسد، حتی اگر این امر مستلزم امتیازهایی مانند رفع تحریم‌ها باشد. توافقی مشابه تفاهم‌نامه‌ای که پیش‌تر آمریکا با تهران مذاکره کرده بود، می‌تواند راه‌حل باشد. اگر دستیابی به توافق غیرممکن باشد، این گروه معتقد است آمریکا باید کاملاً کنار بکشد و اجازه دهد منطقه با پیامدهای آن مواجه شود. توانمندی‌های نظامی ایران تا حدی تضعیف شده‌اند، بنابراین واشنگتن دست‌کم چیزی به دست آورده است. چرا باید جان و منابع بیشتری از آمریکا به خطر بیفتد؟ جنیفر کاوانا از اندیشکده Defense Priorities گفت: «باید همین حالا متوقف شویم، زیان‌هایمان را محدود کنیم و راهبرد دفاعی خود را از نو ارزیابی کنیم.» خطر این دیدگاه آن است که ممکن است به همان ایرانی منجر شود که تندروها از آن می‌ترسند: ایرانی قدرتمندتر و جسورتر که احتمالاً بیشتر با چین و روسیه همکاری خواهد کرد و تروریسم بیشتری صادر خواهد کرد. همچنین مشخص نیست که نظام سیاسی دوقطبی و شدیداً متفرق آمریکا بتواند حول یک راهبرد دفاعی جدید به توافق برسد. ۳. اردوگاه میانه اردوگاه سومی نیز وجود دارد که جایی میان تندروها و خویشتن‌داران قرار می‌گیرد. این گروه خواهان آن است که آمریکا محاصره دریایی خود علیه ایران را حفظ کند. امید آنها این است که چنین اقدامی، در کنار تحریم‌های موجود و تحریم‌های جدید، اقتصاد ایران را آن‌قدر تحت فشار قرار دهد که رژیم یا تسلیم خواسته‌های آمریکا شود یا در نهایت توسط مردم خود سرنگون شود. میاد ملکی، مقام سابق وزارت خزانه‌داری آمریکا و عضو بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، یکی از صداهای برجسته این جریان است. او اعتراض‌ها مبنی بر اینکه محاصره صرفاً به مردم عادی ایران آسیب می‌زند را رد می‌کند و می‌گوید: «این رژیم است که مردم ایران را گرسنه نگه داشته است. آمریکا باید محاصره دریایی را حفظ کند و در عین حال آماده باشد وقتی ایرانیان بار دیگر برای آینده‌ای آزاد از سرکوب مطالبه خود را مطرح کردند، در کنار آنها بایستد.» اما رسیدن ایران به نقطه فروپاشی ممکن است بسیار دشوارتر از آن چیزی باشد که برخی اعضای این گروه تصور می‌کنند. یک مقام آمریکایی گفت دولت آمریکا «از دهه‌ها پیش، همیشه ارزیابی کرده که اقتصاد ایران در آستانه فروپاشی است.» از سوی دیگر، اگر آمریکا محاصره کشتی‌های ایرانی را ادامه دهد، ایران نیز احتمالاً به محاصره کشتیرانی جهانی از طریق تنگه هرمز ادامه خواهد داد. در این صورت، اقتصاد جهان، از قیمت سوخت گرفته تا عرضه مواد غذایی، در کنار ایران آسیب خواهد دید. این موضوع از نظر سیاسی برای ترامپ خطرناک است، چراکه حزب جمهوری‌خواه او در ماه نوامبر با انتخابات میان‌دوره‌ای مواجه است. شباهت‌های نگران‌کننده با عراق و آینده جنگ شباهت‌های ایران با عراق، وضعیت را برای متخصصان سیاست خارجی حتی خشم‌آورتر کرده است. یک بار دیگر، آمریکا با یک دشمن سرسخت خاورمیانه‌ای، ترس از سلاح‌های کشتارجمعی، رئیس‌جمهوری که حاضر است ریسک‌های شگفت‌آوری بپذیرد و دولتی مواجه است که به اندازه کافی برای آینده برنامه‌ریزی نکرده است. در عراق نیز واشنگتن پس از آغاز جنگ برای یافتن راهی به جلو با مشکل مواجه شد و در نهایت افزایش نیروهای آمریکایی و همکاری با قبایل سنی به تغییر روند جنگ کمک کرد. اما ایران کشور بزرگ‌تری است، آمریکا در آن نیروی زمینی ندارد، رژیم همچنان بر سر کار است و واکنش‌های ایران متحدان آمریکا در سراسر خاورمیانه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ممکن است واشنگتن برای کنار آمدن با تهران به رئیس‌جمهور جدید نیاز داشته باشد. @philadelphia_america

🔹سایت Military به نقل از منابعی ادعا کرده که سیا در گزارشی به کنگره نسبت به تداوم پیوند نظامی اسرائيل و آمریکا و ادغام صنایع نظامی ابراز نگرانی کرده است؛ زیرا می‌تواند امنیت و اهرم فشار آمریکا بر اسرائیل را تضعیف کند. @philadelphia_america

احوالات ابراهیم لینکلن طبق گزارش گاردین، در پی افزایش فشارهای روانی بر خدمه این ناو، که چیزی حدود ۲۵۰ روز متوالی بدون توقف در خشکی برای پشتیبانی از عملیات علیه ایران در دریا هستند، چندین ملوان تلاش کردند خود را درون آب بندازند. حدود ۵ هزار ملوان و تفنگدار دریایی حاضر در این ناو اکنون وارد نهمین ماه حضور در دریاها میشوند. خانواده‌های خدمه نسبت به فرسودگی شدید، وخامت شرایط زندگی و ناکافی بودن حمایت‌های ارائه‌شده در داخل ناو ابراز نگرانی کرده‌اند. مشکلات گزارش شده از وجود کپک‌ حمام، خرابی سرویس‌ بهداشتی و ماشین‌های لباسشویی، کمبود آب گرم و لوازم اولیه بهداشتی، و همچنین محدودیت در تامین غذا حکایت دارند. چندین تلاش برای خودکشی نیز گزارش شده که با مداخله ناکام مانده است. همسر یکی از ملوانان میگوید که شوهرش پس از آنکه مدت مأموریتش بارها تمدید شد، تلاش کرده خود را به دریا بیندازد. چنین می‌گوید: « او ترسیده است.» همسر خدمه ناو می‌گوید پس از وقوع این حادثه با او تماس گرفته شد، اما طی چند هفته گذشته هیچ‌یک از مسئولان نیروی دریایی با او ارتباطی برقرار نکرده‌اند. مورد دیگر، یک ملوان که در حال نگهبانی بود، متوجه شد که هم‌رزمش قصد دارد خود را به دریا بیندازد و با گرفتنش، مانع این اقدام شد. در حادثه‌ای دیگر نیز نگهبانان ناو موفق شدند از پریدن یکی دیگر از خدمه جلوگیری کنند. @RedLionCorps

💢در بخش کامنت پرسیدند نظرسنجی ایالت آلاسکا در مجموع چه معنایی می‌دهد؟ اگر صرف نظرسنجی‌ها را ملاک قرار دهیم وضعیت دو حزب در انتخابات سنا همچنان اینگونه است: ۵۰_۵۰. ایالت آلاسکا هم در پایین سمت چپ مشخص است. البته این نظرسنجی‌ها درصدی از خطا را دارند و تاکنون چندین بار سبد رأی جمهوری‌خواهان را کمتر از واقعیت برآورد کرده‌اند. @philadelphia_america

💢ترامپ برای بار چندصدم اعلام کرد کنترل تنگه هرمز را در دست دارد. @philadelphia_america

🔸 مهم‌ترین تحول در موضع ایران که امروز از سوی دبیر شورای عالی امنیت ملی اعلام شد، تغییر معادله تنگه هرمز است. پیش از این، بازگشایی تنگه عمدتاً در برابر رفع محاصره و گاه آتش‌بس در لبنان تعریف می‌شد؛ اما اکنون اهرم تنگه فراتر از مطالبه رفع محاصره دریایی تعریف شده است. معنای این تغییر این است که تا زمانی که واشنگتن بخش مهمی از شروط ایران، فراتر از رفع محاصره، را نپذیرد، تنگه باز نخواهد شد. در واقع، تنگه دیگر «امتیازی در برابر امتیاز» نیست؛ اهرم اصلی ایران در برابر کل فشار آمریکا است. ✍🏻مصطفی نجفی @philadelphia_america

💢فترمن، سناتور دموکرات: اول اسرائیل نه آمریکا! 🔹احتمالا جان فترمن، سناتور دموکرات از پنسیلوانیا را بشناسید. او از معدود طرفداران سرسخت در میان دموکرات‌های سنا و تنها سناتور دموکراتی است که به پایان جنگ با ایران رأی منفی داده است. 🔹او چند وقت پیش گفتگوی جالبی با جان استوارت، کمدین و مجری مشهور The Daily Show داشت. او خیلی صریح گفت حتی اگر در مسائل داخلی آمریکا با ترقی‌خواهان هم‌نظر باشد باز هم نمی‌خواهد از آنان حمایت کند؛ زیرا منتقد اسرائیل هستند. این سخن تعجب استورات را برانگیخت چون خط قرمز او نه آمریکا بلکه اسرائیل بود. سناتور جان فترمن: «من نمی‌توانم هیچ‌وقت به اسرائیل پشت کنم.» جان استوارت: «اما اسرائیل کشور ما نیست... شما عملاً دارید می‌گویید ما می‌توانیم درباره همه‌چیز بحث و گفت‌وگو کنیم، به‌جز وقتی پای اسرائیل در میان است؛ چون اسرائیل آمریکا نیست.» فترمن: «فکر می‌کنم چیزی که تاریخ نشان می‌دهد این است که وقتی مردم یا یک دولت به جامعه یهودیان پشت می‌کنند، اوضاع در نهایت خیلی بد تمام می‌شود.» استوارت: «جامعه یهودیان و اسرائیل یک چیز نیستند، مرد حسابی. این دو یک چیز نیستند.» @philadelphia_america

💢جدیدترین نظرسنجی از انتخابات کرسی سنای ایالت آلاسکا 🔵مری پلتولا (دموکرات): ۵۰.۲۵٪ 🔴دن سالیوان (جمهوری‌خواه): ۴۹.۷۵٪ @philadelphia_america

#تاریخچه_لابی_صهیونیسم در آمریکا: بخش ششم

لابی‌های جایگزین و مخالف صهیونیسم در یک سو ویلیام بلکستون قرار داشت که در «اعتقادنامه نیاگارا» در سال ۱۸۹۱ ــ که پیش‌تر به آن اشاره شد ــ از رئیس‌جمهور بنجامین هریسون خواست که: «وضعیت بنی‌اسرائیل و ادعای آنان نسبت به فلسطین به‌عنوان سرزمین باستانی‌شان را مورد توجه قرار دهد.» در سوی دیگر سلا مریل، کنسول آمریکا در اورشلیم، قرار داشت که می‌کوشید نفوذ روزافزون ایده «بازگشت یهودیان» را مهار کند. مریل در نامه‌ای به رئیس‌جمهور نوشت که از نظر او ــ نظری که دوستانش از بزرگان مسلمان اورشلیم نیز با آن موافق بودند ــ صهیونیسم نه پدیده‌ای مقدس و نه جنبشی دینی است، بلکه پروژه‌ای استعماری است. او پیش‌بینی کرد که این پروژه دوام نخواهد آورد، زیرا متعلق به دنیای یهودیان اروپای شرقی است و با جهان عرب بیگانه است. تحلیل او دقیق بود، اما حوادث بعدی نشان داد که پیش‌بینی‌اش نادرست از آب درآمد. به نظر می‌رسید که پیشاهزاره‌گرایان با گذشت زمان دست بالا را پیدا می‌کنند. با این حال، «مریل‌ها» یک پایگاه قدرت مهم داشتند: وزارت امور خارجه آمریکا. مهم‌تر از آن، آنان پیشگام افراد و گروه‌هایی بودند که در مواردی نادر تلاش می‌کردند سیاست طرفدار صهیونیسم آمریکا را با در نظر گرفتن آرمان‌ها و رفاه فلسطینیان تعدیل کنند. وزارت امور خارجه در سال ۱۹۰۹ «بخش خاور نزدیک» را تأسیس کرد (که در واقع روسیه، آلمان و اتریش-مجارستان را نیز به دلیل دخالتشان در منطقه پوشش می‌داد). این بخش نگاه مثبتی به صهیونیسم نداشت و آن را، به تعبیر یکی از دیپلمات‌های آمریکایی آن اداره: «نمونه‌ای از اهداف صرفاً عبری و غیرآمریکایی می‌دانست که جامعه یهودی ما می‌کوشد دولت آمریکا را برای تحقق آن‌ها به کار گیرد.» بخش خاور نزدیک همچنین آگاه بود که امپراتوری عثمانی از پروژه صهیونیستی در فلسطین حمایت نمی‌کند. مریل هنوز هنگام تأسیس این بخش در سمت خود حضور داشت و دیدگاهش را به شکلی بسیار مختصر چنین بیان کرد: «فلسطین برای یهودیان آماده نیست. یهودیان نیز برای فلسطین آماده نیستند.» نه علاقه چندانی به فلسطین وجود داشت و نه شناخت عمیقی از آن؛ تنها این آگاهی وجود داشت که جمعیتی بومی از پیش در آنجا زندگی می‌کنند و اینکه منافع آمریکا ایجاب می‌کند این واقعیت را نادیده نگیرد. مهم‌تر از آن، در میان برخی مسئولان وزارت خارجه این احساس وجود داشت که این بخش از جهان بیشتر مورد توجه متحدان دیگر آمریکا است؛ بنابراین دخالت مستقیم ضرورتی ندارد. از این رو، هنگامی که «انجمن ادبی صهیونیستی»، یکی از نخستین سازمان‌های صهیونیستی یهودی ــ و پیشگام بسیاری از سازمان‌های بعدی ــ در سال ۱۹۱۲ درخواست دیدار با رئیس‌جمهور ویلیام هاوارد تفت را مطرح کرد، وزیر امور خارجه، فیلاندر ناکس، این درخواست را رد کرد و توضیح داد: «مسائل مربوط به صهیونیسم شامل موضوعاتی است که در درجه اول به منافع کشورهایی غیر از کشور ما مربوط می‌شود... و ممکن است موجب سوءبرداشت‌هایی گردد.» سیاست آمریکا تا آغاز جنگ جهانی اول نسبت به فلسطین عمدتاً بی‌اعتنا باقی ماند؛ همان‌گونه که جامعه یهودی آمریکا نیز به طور کلی چنین بود. برخلاف جامعه مسیحی، یهودیان آمریکا نه روند استعمار فلسطین را از نزدیک دنبال می‌کردند و نه آن را تحقق اراده خداوند می‌دانستند. در سال‌های منتهی به جنگ، امور جامعه یهودی آمریکا توسط چندین نهاد اداره می‌شد که مهم‌ترین آن‌ها کمیته یهودیان آمریکا بود. این کمیته در سال ۱۹۰۶ توسط یهودیان آلمانی‌تبار تأسیس شد که به قشر مرفه جامعه یهودی آمریکا تعلق داشتند. کمیته یهودیان آمریکا تجسم بی‌تفاوتی و حتی خصومت جامعه یهودی آمریکا نسبت به صهیونیسم بود. همان‌گونه که سازمان دیگری به نام «اتحادیه کنیسه‌های عبری آمریکا» پس از نخستین کنگره صهیونیستی در بازل اعلام کرد: «صهیون میراث گرانبهای گذشته بود... اما امید آینده ما نیست. آمریکا صهیون ماست.» کسانی که با دیدگاه کمیته یهودیان آمریکا همدل بودند، خود را آمریکایی‌هایی می‌دانستند که اتفاقاً یهودی هستند، نه یهودیانی که موقتاً در آمریکا گرفتار شده‌اند و در انتظار ساخته شدن اسرائیل به سر می‌برند. آنان نسبت به وضعیت دشوار یهودیان اروپای شرقی بی‌تفاوت نبودند و هرچه در توان داشتند انجام می‌دادند تا دولت آمریکا را متقاعد کنند این یهودیان را، اگر مایل و قادر به مهاجرت بودند، بپذیرد. اما تلاش‌های نجات‌بخش آنان به سوی فلسطین جهت‌گیری نشده بود؛ چه این فعالان بشردوست لیبرال‌های ثروتمند بودند، چه سوسیالیست‌ها و چه یهودیان فوق‌ارتدوکس. در مقابل، رقبای طرفدار صهیونیسم آنان در جامعه یهودی آمریکا به سازمان کوچک‌تری به نام فدراسیون صهیونیست‌های آمریکا تعلق داشتند که در سال ۱۸۹۷ تأسیس شد (و در سال ۱۹۱۲ نام خود را به «فدراسیون صهیونیستی آمریکا» تغییر داد).

@philadelphia_america

💢نتیجه نهایی انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در کارولینای جنوبی: دارین گراهام (خواهر لیندسی گراهام): ۳۷٪ رالف نورمن: ۲۴٪ راسل فرای: ۱۹٪ مارک سنفورد: ۱۴٪ با این اوصاف، انتخابات به دور دوم کشیده شده و بین گراهام و نورمن برگزار خواهد شد. @philadelphia_america

🔹نیویورک‌تایمز آمار بسیار جالبی از سقوط ویوی اینفلوئنسرهای مشهور ماگایی در فضای مجازی منتشر کرده است. تقریبا همه آن‌ها با کاهش شدید ویو مواجه شده‌اند: تاکر کارلسون، استیو بنن، نیک فوئنتس، مگان کلی، دن بونجینو، بن شاپیرو، تیم پول، مت والش و.... علت اصلی این مسئله هم اختلافات درونی و رویگردانی از ترامپ است. احتمالا در جریان مورد دوم هستید. برخی از جمله تاکر کارلسون بعد جنگ با ایران علنا علیه ترامپ شوریدند. همین باعث ریزش دنبال‌کننده‌های طرفدار ترامپ شد. اما مورد اول هم در ماه‌های اخیر برجسته بود، گویی داخل ماگا جنگ داخلی شده است. بونجینو به فوئنتس حمله می‌کرد، فوئنتس به کارلسون، لومر به کارلسون، بنن به لومر، کارلسون به شاپیرو، کلی به شاپیرو و... باید دید نامزد ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ آمریکا چگونه می‌خواهد این داستان را جمع کند. آیا می‌تواند مثل ترامپ اجماعی میان جناح‌های مختلف جمهوری‌خواهان ایجاد کند؟ @philadelphia_america

🔹هنگامی که درک کنیم تحلیل ما از نیت ترامپ باید مجزا از تجویز ما برای مذاکرات باشد، یک قدم رو به جلو حرکت کرده‌ایم. ایران باید بسته مذاکراتی معقول خود را صرف نظر از آینده جنگ داشته باشد، همانگونه که کشور در هر شرایطی باید خود را برای جنگ آماده کند. داشتن این بسته مذاکراتی "معقول" و "منعطف" نه به معنای وادادن امتیازات بلکه به معنای آمادگی برای انعطاف‌پذیری احتمالی طرف آمریکایی است. پیش‌فرض گرفتن انعطاف‌ناپذیری ترامپ و ارائه خواسته‌های حداکثری و غیرعملی در نتیجه آن، نوعی پیش‌گویی خودتحقق‌بخش است! @philadelphia_america

🔻ראש המוסד לשעבר יוסי כהן בועידת הגליל: טיילנו באתר הגרעין בפורדו פעמים רבות כדי להבין את האתר הפצצת האתר בידי האמריקנים - התגשמות כל חלומותיי 🔸یوسی کوهن، رئیس سابق موساد، در کنفرانس الجلیل: ما بارها وارد سایت هسته‌ای فردو شدیم تا بتوانیم ساختار این سایت را درک کنیم. با بمباران این سایت توسط آمریکایی‌ها - تمام رویاهای من به حقیقت پیوست @Unaatann