𝓛𝗎𝗇𝖺𝗋𝗂𝖺
Открыть в Telegram
𝖢𝗁𝖺𝗌𝗂𝗇𝗀 K-𝗉𝗈𝗉 𝗏𝗂𝖻𝖾𝗌 𝗎𝗇𝖽𝖾𝗋 𝗍𝗁𝖾 𝓜𝗈𝗈𝗇𝗅𝗂𝗀𝗁𝗍. 𝗍𝖺𝗅𝗄 ? ? @slunariabot
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
403
Подписчики
-924 часа
+167 дней
+8930 дней
Архив постов
403
sticker.webp0.25 KB
16 нояб., 11:03
18 нояб., ~05:16
403
を - drxmaticxc
2hati0 , Yongwoo 's : 〰
16 нояб., 11:03
18 нояб., ~05:16
403
Repost from 𝗆𝖾𝗅𝖺𝗇𝗂𝖾 𝗉𝖺𝖼𝗄 ، مـلانـي پـک
◜🍧 somewhere between dollhouse &
melanie be , softly haunting◝
16 нояб., 11:03
18 нояб., ~05:16
403
هر چقدر از زیبایی پستت بگم کم گفتم
همه متنت و هم موبردت خیلی وایب خوبی دارن خسته نباشی
16 нояб., 10:57
18 нояб., ~15:03
403
Repost from ملـٺ ـعشـق
+4
ㅤ ㅤ 𓈀ㅤ 🌟 ㅤ १ ㅤ ⸼
16 нояб., 10:55
18 нояб., ~15:03
403
Repost from ملـٺ ـعشـق
خورشیـ ـد بالا آمد. رگههای سبـز و زرد بر کرانه افتاده روی ترکهای قایق فرسـوده لغزیـد و سبـب شد خارخسـك دریایـی خاردارش چون پولاد برق کٰبـودی بزند. نور كم و بیش در موجكهای تند كه بادبزنوار در كرانه سر به دنبال هم گذاشـته بودند رسـوخ كرد. دخـتر کٰه سر چرخانـده و همه جواهـرات، یاقوت زرد، زمرد كبـود، جواهـرات آبرنگ با اخگـرهای آتش در میانـشان را به رقـص درآوردهبود، اینك پیشانی خود را برهنـه كرده باچشمـان گشاده باریـكه راهی مستقیـم بر فراز امواج گشـودهاست. درخـشـش لرزان موجهای خالمـخالی تیرهشد، گـودیهای سبـزشان ژرف و تیـره شد. شاید گلههای ماهـیهای سرگردان از میانشـان میگذشتـند. همچنان كه شتـك میزدند و پس میكشیـدند. حاشـیه سـیاهی از تركهها و چوب پنـبه و پوشـال و خـرده چوب بر كرانه به جا میگذاشتنـد، گفتـی كرجی کٰوچكی درهم شكستـه و به قعر آب فرو رفته و ملوان به سوی خشكـی شنا كرده و از صخـرهای بالا رفتـه و بار شكننـده خود را به دست امواج سپـرده تا خـرده ریـزههایش را به كرانـه بیاورد.
در باغ پرندگان كه صبحـدم بر آن درخـت، بر آن بوتـه، گهگیـر و پراكنـده نغمه سرداده بودند، اکٰنـون تند و تیـز به همسـرایی آواز میخواننـد؛ گاه با هم، گویی از همدمی خود آگاهـند و گاه به تنهایـی گویی با آسمان فیروزهایی سخـن میگویند. وقتی گربهٔ سیـاه در میان بوتهها جـنبید، وقتی آشپـز خلـوارهها را خاکستـر انداخـت و آنها را بترسـاند، همه یكجا پرکٰشیـدنـد. در چهچهشان ترس و بیم درد و شادمانی، کٰه در همیـن دم باید آن را میقاپیـدند، موج میزد. در هوای زلال بامـدادی به همچشـمی نیز نغمـه میخوانـدنـد، برفـراز درخـت نارون میپریـدند، همچنانـكه سر در پـی یكدیگر میگذاشـتند، میگریـختند، یكدیگـر را میجستـنـد، آواز میخواندند و وقتـی به آسمان بلنـد رو میآوردنـد به هم نوك میزدنـد. بعد خستـه از تعقـیـب و گریـز به دلربایـی فرود میآمدنـد، نرم و ظریف پاییـن میآمدنـد، ساكـت و آرام روی درخـت، روی دیـوار مینشستنـد، چشـمهای درخشـانشـان همه جا را میپاییـد، هوشیـار و بیدار سر به اینسو و آنسو میچرخاندنـد و از یك چـیز، یك شی بخصـوص، خوب خبـردار بودند.
شاید صـدف حلزونـی بود كه چون نمازخانهای خاکٰسـتری در میان علـفها سر برافراشته بـود، ساختمانـی برآماسیده كه دورهاش تیـره سوختـه بود و سایه سبز علف بر آن افتـاده بود. یا شاید شكـوه گلها را میدیدنـد كه روی باغچـهها نور سیـال ارغوانـی میانداخـتند و از میان آن دالانكهای تاریك سایه ارغوانـی بین ساقـه رانده میشـد. یا به برگهای كوچك روشن سیب خیـره ماندهبودنـد كه رقصـان ولی خوددار، لابهلای شكوفـههای گلبهـی سرسختـانه برق میزدند. یا قطـره باران را بر پرچین میدیدنـد كه آویختـهاست اما نمیافتـد و خانهای كامل و نارونهای بلنـد درآن خمیدهاند، یا یکٰراست به خورشید چشـم میدوختنـد و چشمانشـان بدل به منجـوقهای طلا میشـد.
مـوج ها ↽ ویـرجینـا وولـف
16 нояб., 10:55
18 нояб., ~15:03
