Nobody

حسود؟ من سر اونی که دوسش دارم روانی‌ام بیشتر تا حسود.

ترجیحاً پارتنرتونو هم سطح و هم لول خودتون انتخاب کنید؛ هم خانوادگی، هم اجتماعی، هم شخصیتی، هم ظاهری، هم فرهنگی و هم اقتصادی. افرادی که از لول شما پایینترن، وقتی با شما اوکی می‌شن و میان توی رابطه خودشونو در سطح شما می‌بینن و گاهی وقتا جنبه شو ندارن. اینجوری می‌شه که چون‌کنار‌ شما هستن و توجه صد در صدی شمارو دارن هوا برشون می‌داره فکر می‌کنن آدم خاصین و ممکنه این قضیه انقدر بزرگ بشه که توهم بزنن شمام براشون‌ کافی نیستید و خیانت یا ترکتون کنن. به هیچ کس اندازه ای که توان حملشو نداره بها ندید. بعدا ازم تشکر می‌کنید.

دختر گل میخواد، صداقتو وفاداری وظیفه‌ست.

من کلی تحملم با یه ذره آدم.

‏بزرگسالی واقعا سخته؛ خودت افسرده‌ای، دوستات افسرده‌ان، تو مشکلاتت تنهایی، و همواره تلاش میکنی خودتو نکشی.

همیشه حق با اونیه که پوست لبش رو می‌کنه، پاش رو تکون میده، ضربان قلبش بالاست، یهویی ساکت میشه، به یجا خیره می‌شه.

‏آدما رو قضاوت نکن، شاید نفر بعدی که توی اون شرایط قرار می‌گیره خودت باشی.

من فقط ظاهرا قوی ام، وگرنه اگه بغلم کنی گریه ام میگیره‌. بهم بگی خوبی؟ گریه ام میگیره. چاییم یخ میکنه گریه ام میگیره. آهنگ گوش میدم گریه ام میگیره. انگار حجم قوی بودنم دیگه تموم شده.

« عمری ست بینِ ماندن و رفتن مُعطّلیم لعنت به جبرِ دائمیِ انتخاب ها... » -موسوی

بعدا ؟بعدا دیگه حتی نگاهتم نمیکنم .

‏شهریور آروم باش، من نمیخوام برم دانشگاه

عاشق ایرانم ولی ایرانی بودن خیلی سخت شده .

دختری که مغزتو نگاد، دوست دختر یکی دیگست.

نوشته بود : نه عزیز من حرف‌هایم تمام نشده است گفتن آنها دیگر ثمری ندارد.

احتمالا نظریه نامحبوبیه،ولی: من بهار و تابستون رو ترجیح میدم به پاییز و زمستون(زمستون بیشتر). عاشق آفتاب و نورم،صدای جیرجیرک و پرنده‌ها،روزهای طولانی ،سرسبزی و شاداب بودن درختا درو پنجره‌هایی که بازن میوه‌های خوشمزه و رنگارنگش ،هرجارو که میبینی یه گلی روییده ،آیس لته‌ای که جیگرتو خنک میکنه،فعالیت‌های تابستونی و…