غــرــوـب

راستش دیگه یاد گرفتم همین چیزای کوچیک روزمره رو جدی بگیرم، چون آخرش زندگی همینه.

تلاش کردم بی‌خیالش بشم، ولی اون سایه همیشه پشت سرمه.

چرا آهنگ قدیمی گوش میدی؟ – چون تو هنوز تو اون آهنگا هستی.

اون بخش از من که داره از آدما فاصله میگیره و حوصله‌ی هیچکس و نداره، دیگه داره خیلی بزرگ می‌شه✨

قهوه تلخ می‌خورم چون شیرینی حرفات سهم من نشد.

انسان؛ انباری از بغض‌های رسوب‌کرده، لبخندهای مصنوعی، و رویاهایی که لای خاکِ فراموشی پوسیدند.

شاید زندگی مرا بد خُلق کرد اما در بد ذات کردن من هرگز موفق نشد...!

:)

من عاشق چیز های دور هستم مثل آسمان و خورشید ، و تو...

یه روز به این نتیجه میرسی که حذف کردن بعضیا لازم بوده، هرچند سخت بوده.

یعنی باید باور کنم کسی که ذوقت رو کور میکنه، میتونه دوستت داشته باشه...؟

منو در لحظه‌ای خاک کن که روز و شب همدیگه رو بغل می‌کنن. [غــروب]

اشکالی نداره حل میشه اگه هم نشد من بی‌خیالش میشم.

اگه بخوام فراموشت کنم حتی اسمتو هم که صدا کنن نمی‌شنوم

درست شد اما دیگه اون آدم قبلی نبود یه جایی از وجودش همیشه می‌دونست چی گذشته.

من همه کار کردم، اینکه تو بلد نبودی قدرشو بدونی به من ربطی نداره☺️

ادب که نباشه منم حوصله‌ی مهربونی ندارم🫡