زلال خاطرهها 🕊️
Открыть в Telegram
گاهی در سکوت، صدایی هست که جهان را میلرزاند. دل اگر صاف باشد، نگاهت نور میشود. آدمها میآیند و میروند، ولی خوبی میماند. مهربانی زبان مشترک دلهاست. و عشق، سادهترین و عمیقترین حقیقت زندگیست. ✍🏻|#مِهلیـــــا
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
259
Подписчики
Нет данных24 часа
+77 дней
+1030 дней
Архив постов
عشق برای من
دنیایی پر از آرامش.
خاطره های بی پایان
خوشی ها فراوان
عشق برای من پناه است
پناه دل تنها
آغوش آرام و آسوده
زنده گی با عشق زیباست
شب ها با یادش خوابیدن و.
روز ها با یادش بیدار شدن
حس و امید تازه یی می بخشد
مانند نوری است که هیچ گاه خاموشی ندارد
حتی اگر نباشد باز هم است.
یک دنیا آرامش را با عشق میتوان تجربه کرد
عشق را کوتاه چنین تعریف میکنم
ع:- عدالت است ش:شاخه یی از امید است ق:- قدرش را باید دانست
قاضی زاده
عشق برای من یک احساس آرام است،
نه فقط هیجان و تپشِ لحظهای.
عشق یعنی دل بستن به بودنِ یک نفر،
حتی وقتی دور است.
یعنی یاد کسی که میتواند
یک روز معمولی را خاص بسازد.
عشق برای من بازی نیست،
یک حس عمیق است
که با احترام، صداقت
و دلتنگی همراه میشود.
اگر بخواهم کوتاه بگویم:
عشق همان جاییست که دل آدم
حسِ خانه بودن میکند.
#عشق #نگاهمن #مِهلیـــــا ❤️🕊 2025/2/2
گاهی غم های کوچک را ما خود مان بزرگش میکنیم..
حتی برای بزرگ کردنش هم تلاش میکنیم ولی خود مان متوجه نمیشیم که چی را به چی چیزی تبدیل کردیم .
دوستم فقط همصحبت روزهای خوبم نیست،
او شاهدِ خاموشِ دردهاییست که حتی به زبان نیاوردهام.
من شاید برای همه توضیح بدهم که حالم خوب است،
اما او از لرزشِ صدایم میفهمد در دلم چه میگذرد.
او کسیست که میان شلوغی آدمها،
تنهاییِ مرا دید.
دوست من شبیه آینه نیست که فقط صورتم را نشان بدهد،
او دلم را میبیند،
ترسهایم را،
رویاهای نیمهجانم را.
گاهی فکر میکنم
اگر او نبود،
بخشی از من هم گم میشد؛
چون بعضی قسمتهای آدم
فقط پیش یک دوست واقعی زنده میماند.
#گلمن #مِهلیـــــا
«وقتی چشمهایت را بستی، من در نگاهت مردهام؛ و زمانی که بازشان کردی، دیگر نه تو بودی و نه من.»
قاضی زاده
هویت انسان فقط به خاطرات وابسته نیست، اما خاطرات بخش مهمی از آناند.
اگر خاطرات و تجربیات از بین بروند، فرد هنوز «وجود دارد»، اما پیوستگی هویتیاش از بین میرود.
پس انسان همان شخص است، ولی هویت او ناقص و دگرگون میشود.
#مِهلیــــــا
این سوال مرا کسی پاسخ داده میتواند؟
اگر تمام خاطرات و تجربیات شما از بین برود، آیا هنوز هم 'شما' هستید؟ یا اینکه هویت شما صرفاً بر اساس خاطرات و تجربیات تان تعریف میشود؟
Repost from Eunoia | Sara Akbari
♡ قُقنوس | سارا اکبری
https://t.me/Sara_Anosh_Akbari
● فاطمه محمدی | جای من میان کلمات درخشان https://t.me/setareh_drakhshan
● سلیمه درمان | درمان کادر خیال
https://t.me/+JgcsZLqdzFJmZTll
● فرحت ابراهیمخیل | من و واژهها
https://t.me/lary_channel2026
● سمیه نوری: عریانِ دل|مِهلیـــــا
https://t.me/link_mehlya_noorm
● سمیرا حکیمی | سکوت واژهها
https://t.me/Handwrittenme
● ادیبه کوهستانی | صدای ممنوعه
https://t.me/adibakohisstani
● زلالنامه نور | رابعه نوری
https://t.me/zolal_namah
● معبر خیال مهر | مینه نوری
https://t.me/dardbedrman
● سرفرازان خرد | هدیه هوشمند
https://t.me/+JFDK7TJqXfEwY2Vl
● قلم زخم | هوسی مایار
https://t.me/+aSiEeS_1VDVkMmRl
● پرتو از قلم | سبیحه اریب
https://t.me/PartoAzQalam
این بیت شعر از علی رضا آذر:-
خودکشی مرگ قشنگی که به آن دلبستم
دست کم هر دو سه شب سیر به فکرش هستم
«تمام مسیرهایی که به دل میروند، همیشه به خودت باز میگردند.»
#آفوریسم #مِهلیــــــا
