⸂رزکوچولو ⸃

از گوشه کنارِ نشستِ جنگِ تمدنی دانشگاهِ پاییزی تا گریزی بر به جامانده‌یِ تاریخ و زیارتِ بهشتِ ایران.

کاش حداقل تو را داشتم.. در گیر و دارِ روزهایِ سردِ پاییزی. به مثالِ دخترکی خردسال که دستی او را رها کرده و هیچ راهی به خانه نمی‌شناسد، شده‌ام. تنها در میانه‌یِ صحرایِ برهوتِ سرنوشتم راه گم کرده‌ام و برای پیدا شدن، تنها تو را کودکانه و با لحاجت و پای کوبان؛ طلب می‌کنم. کاش ستاره‌یِ روشنِ راهم در تاریکیِ سحرگاه شوی و مرا به خانه‌یِ قلبت پناه دهی، محبوبِ بی‌وفایم. من همان مجنونِ گذشته‌ام و در انتظار لیلی‌ام سال‌هاست چَشم به کوچه و خیابان‌ها بسته‌ام. مرا به مقصد رسان، ای قاصدکِ رقصانم. __ستاره کوچولو

__ستاره کوچولو

مرا به مقصد رسان، ای قاصدکِ رقصانم.

من همان مجنونِ گذشته‌ام و در انتظار لیلی‌ام سال‌هاست چَشم به کوچه و خیابان‌ها بسته‌ام.

کاش ستاره‌یِ روشنِ راهم در تاریکیِ سحرگاه شوی و مرا به خانه‌یِ قلبت پناه دهی، محبوبِ بی‌وفایم.

تنها در میانه‌ی صحرایِ برهوت سرنوشتم راه گم کرده‌ام و برای پیدا شدن، تنها تو را کودکانه و با لحاجت و پای کوبان؛ طلب می‌کنم.

به مثالِ دخترکی خردسال که دستی او را رها کرده و هیچ راهی به خانه نمی‌شناسد، شده‌ام.

در گیر و دار روزهای سرد پاییزی.

کاش حداقل تو را داشتم..

كاش ميانِ هشت ميليارد آدم حداقل يك نفر مى‌فهميد، وقتی تمامیِ حرف‌هايت خلاصه می‌شود در یک فعل «خسته‌ام»؛ یعنی چه!

می‌نویسم؛ تا شاید روزی بخوانند شرحِ حالِ سکوتِ طولانی‌ام را.

خاموشم همچو چراغی مرده؛ که کَس نداند از حالِ سوخته‌یِ دلش..

کسی چه می‌داند شاید هم تنهایی؛ معشوقه‌یِ دیرینهِ من‌ است که با سکوتم دلدادگی می‌کند.