سي‌نما

بعد اینکه فیلم اکران میشه ترانه علیدوستی در یکی از مصاحبه هاش میگه بعد اینکه سکانس بادبادک بازی رو ضبط کردیم اقای فرهادی من رو اف کرد و کلا فرستاد هتل که جلوی بچه ها نباشم و جوری فرستاد که بچه ها نفهمن جوری اینکارو میکنه فرضیه نیست شدن این ادم برای بازیگرا ملموس تر‌ شه و تعریف میکنه بعد اینکه ضبط تموم میشه بچه ها برمیگردن هتل و خسته و کوفته در‌لابی هتل نشسته بودن و وقتی ترانه میره پیششون طبق گفته ی خودش اون ها بهش زل میزنن و شهاب حسینی بهش میگه خداروشکر تو زنده ای(😭) یعنی واقعا بازیگر ها غرق نقششون‌ شده بودن

میریم جلوتر دوماه تمرین تموم میشه و ۷۵ جلسه فیلمبرداری شروع شد سه ماه کامل فیلمبرداری طول میکشه و در این سه ماه بازیگر ها در‌ قرنطینه بودن یعنی هیچکدوم از اعضای خانوادشون حق اومدن به لوکیشن رو نداشتن چون فرهادی معتقد بوده بازیگر های من نباید از شخصیتشون دور‌ بشن و تنها کسی که حق داشته در قرنطینه نباشه صابر ابر بوده چرا؟ بخاطر نقشش چون نقشش یک سوم پایانی اضافه میشه به داستان ولی خودش داوطلب میشه که قرنطینه بشه

گویا فرهادی داشته ادم ها و شخصیت هارو بهم پیوند میداد و اون هارو در نقش ها فرو میبرد یچیز جالب اینکه مانی حقیقی وقتی میفهمه اینا همش تمرین بود و ضبط نشده حتی قاطی میکنه و دعواشون هم میشه(😭)

اصغر فرهادی برای تمرین این فیلم دوماه وقت میذاره و این تمرین ها واقعا جالبن مثلا تو خود فیلم شخصیت علیرضا با بازی صابر ابر کلا جلو الی بازی نداره ولی توی تمرین ها شخصیت علیرضا میره خونه ی الی و یک ساعت کامل به الی اصرار میکنه که الی خواهشا برگرد و‌ بیا زندگیمون رو بسازیم یعنی صابر ابر و ترانه علیدوستی در‌ تمرین ها با این سناریو‌ باهم بازی داشتن که ما همچین چیزی در فیلم نمیبینیم جالبه بدونید توی تمرین ها دوربین بوده و بازیگر ها فکر میکردن داره ضبط میشه برای مثال توی یکی از‌ تمرین ها احمد زنگ میزنه به سپیده از المان و از اون میخواد که براش زن پیدا کنه که ما این رو‌ باز توی فیلم نمیبینیم از دل همین تمرین ها که هرگز هم فیلم برداری نشد صحنه های جذابی به وجود اومده مثلا یکی از صحنه ها که جزو تمرین هاشون بوده انگاری سپیده و امیر زنگ میزنن به‌ دونه دونه ی بچه ها و بهشون میگن که بچه ها پاشید بریم شمال که اینا هیچوقت فیلمبرداری نشد و اونا فکر میکردن داره فیلمبرداری میشه

دومی پیمان معادی بود، پیمان معادی توسط فرهادی کشف شد و تا اون موقع کسی واقعا نمیدونست پیمان معادی میتونه انقدر بازیگر خوبی باشه و در اصل بعد درباره ی الی بود که اسم و رسمی برای خودش ساخت

همچنین یکی از کارهای جالبی که فرهادی کرد انتخاب مانی حقیقی به عنوان بازیگرش بود اون‌ دوره مانی حقیقی اصلا بازیگر نبود و فیلمنامه نویس و کارگردان بود و حتی باهم روی فیلم کنعان کار کرده بودند

بریم سراغ انتخاب بازیگر ها نقش سپیده با بازی گلشیفته فراهانی کاندید های زیادی داشت اولی لیلا حاتمی بود که بخاطر اینکه اون دوره باردار بودن نتونستن همکاری کنن دومی نیکی کریمی بود که جالبه بدونید حتی سر تمارین و فیلمبرداری هم رفتن ولی چون به یه پروژه دیگه قول کار داده بودن و همزمان با این کار کلید خورد قراردادش رو منحل کرد و نفر بعدی پانته‌آ بهرام بود که اون هم بخاطر اینکه یک سفر کاری مهم داشت نتونست شرکت کنه و در اخر گلشیفته انتخاب شد جالبه بدونید انتخاب شدن گلشیفته هم داستان درازی داشت اون موقع گلشیفته در یک فیلم امریکایی بدون اجازه ی وزارت ارشاد بازی کرده بود ولی فیلم طبق سیاست های ایران بود و‌ درمورد مهاجرین امریکایی در اسیا بود گلشیفته فکر نمیکرد بابت این موضوع براش مشکلی پیش بیاد و مدتی ممنوع کار بود و ممکن بود هر لحظه وسط ضبط درباره الی یا گلشیفته رو ببرن یا کل کار رو جمع کنن ولی فرهادی بخاطر اینکه خیلی سپیده و گلشیفته خوب در قالب هم جا گرفته بودن با این موضوع کنار اومد

بعد درباره الی موجی در سینمای ایران راه میوفته به اسم قضاوت که حتی در‌ ادبیات گفتاری مردم هم باب میشه ایا دارم قضاوتش میکنم؟ یا نه از جمله درباره ی الی مورد هایی مثل خیانت و دروغ رو هم به بطن پلات بسیاری از فیلمنامه ها وارد کرد البته این دو مورد جزو مواردی هستن که فرهادی همیشه ازشون استفاده میکنه که در چهارشنبه سوری هم اون رو دیدیم

ایده ی اولیه این فیلم از مدت ها قبل در ذهن فرهادی وجود داشت شاید دهه ها قبل از کلید خوردن این پروژه طبق خاطراتی که فرهادی تعریف میکنه گفته که همه چیز از یک عکس شروع شده که زنی رو به روی دریا ایستاده بوده و فرهادی به خودش میگه این زن به چی فکر میکنه؟ ایا این دریا بهش ارامش میده یا احساس ترس؟ ایا این زن امیدواره یا هراسان؟ کسی نمیدونه و فرهادی فقط یک عکس رو به روش داشت تقریبا بیشتر فیلم های فرهادی اینگونه بوده که اون یه دکمه داشته و ازش یه کت دوخته اینبار هم فرهادی برای روایت همین یه فریم عکس فیلمنامه‌ درباره الی رو مینویسه

جالبه بدونید درباره ی الی در تابستان پر ماجرای ۸۸ در گیشه اکران شد که همون موقع طی یک هفته حدود یک میلیارد و نیم بلیط ازش فروش رفت! قیمتش چهار هزار تومان بود جالبه بدونید درباره ی الی خیلی هارو به سینما برگردوند چرا؟ چون اون دوره دیویدی بشدت محبوب تر بود و خیلیا از سینما بریده بودن ولی با اومدن این فیلم منتظر دیویدی و سی‌دی نموندن و به سینما برگشتن جالبه بدونید درباره ی الی در تابستان پر ماجرای ۸۸ در گیشه اکران شد که همون موقع طی یک هفته حدود یک میلیارد و نیم بلیط ازش فروش رفت! قیمتش چهار هزار تومان بود جالبه بدونید درباره ی الی خیلی هارو به سینما برگردوند چرا؟ چون اون دوره دیویدی بشدت محبوب تر بود و خیلیا از سینما بریده بودن ولی با اومدن این فیلم منتظر دیویدی و سی‌دی نموندن و به سینما برگشتن

این مستند مهم و تاریخی، یک سال قبل از عزیمت شاه ایران به تبعید، در تاریخ نهم فوریه ۱۹۷۸ توسط رادیو تلویزیون سوئیس TSR تهیه و ضبط شده است.

پرتره پادشاهی با گرایش به دنیای غرب که خود را وارث شایسته کوروش، بنیانگذار امپراتوری ایران در قرن هفتم قبل از میلاد می‌داند.

در این مستند، شاه با اعتماد به نفس، با لحنی آرام و متقاعد به مأموریت خود برای کشورش و حمایت الهی که از آن برخوردار است، چشم انداز خود را از آینده ایران و روابط با غرب بیان می‌کند.

اگر دنبال یک فیلم عاشقانه با یک رابطه‌ی زیبا و بی‌نقص هستین، این فیلم براش شما نیست.

این فیلم عشق و رابطه رو بدون کلیشه و سرپوش، با تموم آسیب‌هایی که افراد در طول یک رابطه میتونن بهم بزنن، نشون میده. اما با این‌حال یک اثر رئالیستی محسوب نمیشه، و دقیقا این همون چیزیه که فیلم رو از دیگر فیلم‌ها با این برچسب متمایز می‌کنه. شخصیت پردازی این دو فرد یکی از نقاط قوت فیلمه، هر دو طول داستان زیر و رو میشن و ما کم‌کم با لایه‌های مختلف شخصیتشون رو‌به‌رو میشیم. ترکیب این دید رئال به روابط با فضای رویاگونه‌ای که در طول فیلم شکل می‌گیره، باعث می‌شه فیلم در عین واقعی بودن، کاملا غیرقابل پیش‌بینی باشه و گریه و خند‌ه‌ی مخاطب رو قاطی کنه. در نهایت، فیلم درباره‌ی عشق/حقیقت/ پشیمونی/خاطره و قبول کردنه، و شاید مهم‌تر از همه، وقتی با حقیقت یک رابطه روبه‌رو می‌شیم، باز هم انتخابش می‌کنیم یا نه؟

اگر دنبال یک فیلم عاشقانه با یک رابطه‌ی زیبا و بی‌نقص هستین، این فیلم براش شما نیست.

این فیلم عشق و رابطه رو بدون کلیشه و سرپوش، با تموم آسیب‌هایی که افراد در طول یک رابطه میتونن بهم بزنن، نشون میده. اما با این‌حال یک اثر رئالیستی محسوب نمیشه، و دقیقا این همون چیزیه که فیلم رو از دیگر فیلم‌ها با این برچسب متمایز می‌کنه. شخصیت پردازی این دو فرد یکی از نقاط قوت فیلمه، هر دو طول داستان زیر و رو میشن و ما کم‌کم با لایه‌های مختلف شخصیتشون رو‌به‌رو میشیم. ترکیب این دید رئال به روابط با فضای رویاگونه‌ای که در طول فیلم شکل می‌گیره، باعث می‌شه فیلم در عین واقعی بودن، کاملا غیرقابل پیش‌بینی باشه و گریه و خند‌ه‌ی مخاطب رو قاطی کنه. در نهایت، فیلم درباره‌ی عشق/حقیقت/ پشیمونی/خاطره و قبول کردنه، و شاید مهم‌تر از همه، وقتی با حقیقت یک رابطه روبه‌رو می‌شیم، باز هم انتخابش می‌کنیم یا نه؟

عاشقانه/درام/روانشناختی

جوئل مردی درون‌گرا و کم‌حرف، عاشق دختری پرجنب‌وجوش و شلوغی به نام کلمنتاین می‌شه. وارد رابطه می‌شن و مدتی بعد جوئل متوجه میشه که کلمنتاین خاطرات رابطه‌شون رو از طریق یک مرکز پزشکی که کارش پاک کردن خاطرات یک فرده، از ذهنش پاک کرده. جوئل هم تصمیم می‌گیره همین کار رو بکنه، اما وسط این فرایند می‌فهمه دل کندن از کلمنتاین اون‌قدرهاهم راحت نیست.