«دل در پی سودای تو، آواره»

المنتظر لأمرنا کالمتشحط بدمه في سبيل الله آن كه منتظر فرج ما است، همچون كسى است كه در راه خدا در خون خود تپيده باشد. امیرالمومنین علی علیه السلام.

عَصَیْنَاکَ ! وَ نَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتُرَ عَلَیْنَا...

از مرحوم فرزانه پزشکی بشنویم، بسی مناسب این روزها. «معمولا آدم‌هایی که در مسیر حق قرار دارن به شدت حرکت کردنشون سخت‌تر از کساییه که تو مسیر باطل قرار دارن... دنیا اساسا برای کسی که توی راه حقه محل آرامش هست ولی آسایش، نه. هر جا حس کردی آسایش داری بدون از خط زدی بیرون.» «آیا اگه امروز جمهوری اسلامی سقوط کنه، اصل جمهوری اسلامی برای من زیر سوال میره؟ اگه می‌ره که یعنی از اول بهش باور نداشتی. آیا از دست اصل جمهوری اسلامی ناراحتی و خشم داری یا از عملکرد گروهی در این سیستم؟» «شما انقدر باید ریشه های باورتون رو محکم کنید و در مورد اون چیزی که حق می‌دونید به یقین برسید که اگه همه مقابل اون چیز ایستادن، شما به تنهایی به یقین حقتون پایبند باشین.» رحم‌الله من نادی حسیناه... @littleTurtleDiaries

یه ورژن متفاوت..

خیلی خیلی اتفاقی به پستم خورد. اصلا نمی‌دونستم کی شنیدمش. باهاش از اول تا آخر و حتی تکه‌هایی که نبود رو هم خوندم و بازم یادم نیومد کجا شنیدم. چشمام رو که بستم و چند ثانیه گوش دادم یهو یادم اومد، محرم‌های فیضیه، بابا منو می‌برد مردونه، میرداماد می‌خوند و من ذوق میکردم که حفظم. جهت اطمینان به بابا هم زنگ زدم و پرسیدم این رو کی می‌خوند و گفت کوچیک بودی، میرداماد تو فیضیه. حفظ هم بودی. جالب اینه اون موقعی که بابا من رو می‌برد مردونه قبل رفتنم به پیش دبستانی بود، یعنی حداکثر چهار پنج سالگی. البته خوانش اصلیش که واسه آقاسدجواد‌ذاکره، ولی خب سن بنده به اون موقع قد نمی‌ده.