🤍

متن و ترجمه آهنگ

این آهنگ دردِ انسانی‌ست که وسط زندگی گیر کرده… بین گریه و خنده، بین امید و سقوط، بین بودن و نبودن. جایی که یک سمتت آرام آرام سبز می‌شود، سمت دیگر همان لحظه فرو می‌ریزد. احمد کايا انگار می‌گوید: زندگی همیشه نیمه‌کاره است… همیشه یک طرفت می‌جنگد و طرف دیگر خسته است. یک روز مادرت برایت دعا می‌کند، روز دیگر می‌بینی عزیزت توی خیابان افتاده و نمی‌دانی دنیا دارد با تو شوخی می‌کند یا انتقام می‌گیرد.

متن و ترجمه آهنگ

این آهنگ درد آدماییه که زیادی اذیت شدن… اونقدر که می‌گن: «خدایا تو ببخش… من نمی‌بخشم.» یه خشم فروخورده توش هست. خشم کسی که نه می‌تونه انتقام بگیره، نه می‌تونه ببخشه، نه می‌تونه فراموش کنه. انگار داره بین خودش و خودش جنگ می‌کنه… ہر کلمه‌ای که میگه بوی زخمی میده که هنوز تازه‌ست. شب براش برف نیست، شب براش یه غمه که دونه‌به‌دونه می‌ریزه روی دلش و هر بار یه چیزی رو سنگین‌تر می‌کنه. کاری که نکرده، حرفی که نزده، اشکی که خالی نشده… همه‌ش شده خاری که توی وجودش گیر کرده.