silent star.

برای یک مرد؟ هرگز!

آهنگ گذاشتم با پرنده هام بازی میکنم چون خیانت کار خوبی نیست

خب ما فقط چندتا نوجوانیم که به چیزای مسخره میخندیم تا مشکلاتمون یادمون برن.

ناراحت شدی؟ ولی من فقط رفتاره خودتو داشتم باهات🤷🏻‍♀️

امروز که نباشد، فردایی هم نیست که به امیدِ آن دل ببندیم.

سریال خاطرات خون‌آشام یه دیالوگ داره که میگه:«میگن گذر زمان زخما رو شفا میبخشه، منتها هر چقدر فقدان بزرگتر، زخم‌ها هم عمیق تر میشه و مثل روز اول شدن هم سخت‌تر میشه. شاید زخم به مرور کم بشه ولی جای زخم به عنوان یادآور رنج آدم، باقی میمونه و باعث میشه فرد زخمی همیشه حواسش باشه تا دوباره زخمی برنداره.»

بعد هر کلمه ای که ادا می کرد لحظه ای مکث می کرد و به سقف خیره می شد. خیلی خودش را کنترل کرده بود تا حتی قطره ای اشک از دیدنگاش جاری نشود. دستش را بند دکمه ی پالتواش کرده بود و اینگونه تشویشش را خاموش می کرد. قرار بود امروز همه چیز را تمام کند. برای همیشه.

مکث.

ما بیشتر از اینکه از پایان‌ها ضربه بخوریم، از امیدهایی می‌شکنیم که تا آخرین لحظه ولشون نکردیم.

همه خیال میکنن دل کندن با یه تصمیم شروع میشه و همونجا هم تموم. کسی نمیپرسه بعدش چی؟ وقتی هر خاطره‌ای راه برگشتش رو بلده، آدم دقیقا از چی باید دل بکنه؟

از خسته شدن خستم.

منم همینطور کرولاین، منم ضربه خوردم. و درست همون موقعی که بهشون نیاز داشتم بهم پشت کردن. ولی هیچوقت نتونستم ازشون متنفر باشم.