𝐏𝐮𝐦𝐩𝐤𝐢𝐧 𝐆𝐥𝐨𝐰

من بعد از مرگ آتیلا پسیانی بود که فهمیدم کودکیم واقعاً تموم شده و باید برای مرگ هنرمندایی که باهاشون خاطره دارم آماده باشم، و هربار که یکیشون میره لطمه‌ی بزرگ‌تری به خاطراتم وارد میشه.

از دزد‌ عروسک‌ها تا جوکر خانوادگی، اکبر عبدی همیشه من رو خندونده و همیشه شبیه عموی مهربونی بوده که کلی داستان بامزه داره و همیشه همه رو می‌خندونه خیلی ناراحتم که دیگه نیستش.🥲

Poster/تاسیان🍥

و به این مناسبت

۳۶۴ روز پیش آخرین جمعه ای بود که تاسیان داشتیم☹️

𝘞𝘦𝘭𝘭 𝘵𝘩𝘦𝘯 ℐ 𝘨𝘶𝘦𝘴𝘴 𝘐 𝘸𝘪𝘴𝘩 𝘐 𝘸𝘪𝘴𝘩 𝘐 𝘸𝘪𝘴𝘩 𝘺𝘰𝘶 ℒ𝘰𝘷𝘦𝘥 𝘮𝘦 𝘭𝘦𝘴𝘴

𝘐𝘧 ℒ𝘰𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘦 𝘮𝘦𝘢𝘯𝘴 𝘭𝘦𝘵𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘨𝘰 𝘈𝘯𝘥 𝘸𝘪𝘴𝘩𝘪𝘯𝘨 ℳ𝘦 𝘵𝘩𝘦 𝘣𝘦𝘴𝘵

کسایی که پشت سر هم یه فیلم رو دو بار تماشا می‌کنن، بنظر آدم های عجیبی میان. اما این احساسیه که نمی‌شه به همه توضیحش داد. وقتی هنوز شخصیت های یه فیلم توی ذهنت زنده ان و دارن نفس می‌کشن؛ می‌تونی روی پرده به چشم هاشون خیره بشی، می‌تونی باهاشون حرف بزنی، می‌تونی سطح فکرشون رو تحلیل کنی. اینطوری می‌تونی واقعیت رو به شکل خواب و رویا بازسازی کنی. می‌تونی توی صندلی سینما فرو بری. لحظه ای که چراغ ها خاموش می‌شن معجزه اتفاق می‌افته. درست توی لحظه ای که فکر ‌می‌کنی هیچ راهی برای فرار باقی نمونده. مهم فقط اینه که با همه ی توانت بتونی ادامه بدی، همه چی درست از همین‌جا شروع می‌شه.

اینجا بدون من-بهرام توکلی

برای عزیزدلم 💙

Poster/گوگوش🫐