کومورِبی🌿✨

گیتی به درد روز دیگر زاد و من به سرزمین دوردست می رفتم.

تو رمان جنایت و مکافات داستایوفسکی یه تیکه هست که میگه: ‏«در این مدّت زندگی به گونه‌ای سپری شده است که می‌توانم سال‌ها بدون آن‌که اتفاق غم‌انگیزی رخ بدهد، غمگین بمانم.»

‏ما که یکجا دست خود از آرزوها شسته‌ایم • صائب تبریزی

چُنان باش فارغ ز بارِ تعلق که بر دوش اگر سر نباشد، نباشد

شاید سخت ترین نبردی که این روزها همگی درگیرش هستیم، زیستن امیدوارانه شونه به شونه ناامیدی باشه.

در یک‌دیگر گریسته بودیم در یک‌دیگر، تمام لحظه‌های بی‌اعتبارِ وحدت را دیوانه‌وار، زیسته بودیم. #فروغ_فرخزاد

کاش هنوز بچه بودم و دنیای بزرگسالی حالیم نبود؛ تنها دغدغه‌ام انتخاب تند و فرزترین جوجه‌رنگیِ گاری‌دستیِ دوره‌گرد بود.

ما چکاره ایم دوستِ من، این درد آمده بود که سال ها بماند.

June, please be good to me✨🌈

✨✨

Could you see the rainbow in my mind? 🌈

میگه بیا به عقاید هم احترام بذاریم، میگه بالاخره یک روزی متوجه میشین که اشتباه میکردین. نگاش کردم، لبخند سرد و بی روحم دوباره نقاب شد روی صورت رنگ پریدم. خوبه باز شما امید دارید ما یک روزی متوجه میشیم. ما که همین امید رو هم نداریم برای شما.

و ما هنوز اینجاییم مثل خونِ خشک‌شده بر سنگ‌فرشِ خیابان، مثل امید که هر شب کُشته شد و هر صبح زاده شد، و ما هنوز اینجاییم؛ مثل آرزوی آزادی، که هنوز اینجاست.

آه ای من جان خسته عصیان فرو خفته انفجار پنهان و افسانه ناگفته امروز که دلتنگم ناگهانه طغیان کن شهر بهت و بهتان را به حادثه مهمان کن

پیشنهاد میکنم نمایشنامه «چهار صندوق» بهرام بیضایی رو بخونید؛ چهار صندوقی که نماد چهار دسته از افراد جامعه ست. خوانشش در این شرایط خالی از لطف نیست.