413
Подписчики
+424 часа
-67 дней
-3730 дней
Архив постов
412
او زیبا بود اما خودش هیچ وقت زیبایی اش را ندید
شاید فقط من بودم که آن زیبایی را می دیدم
شاید باید بیشتر به او می گفتم چقدر زیباست قبل از اینکه دیگر فرصتش را نداشته باشم
او شکننده بود مثل گلی که با کوچک ترین بی مهری می شکست
من سعی کردم آن گل را رشد بدهم
سعی کردم مراقبش باشم و شکوفا شدنش را ببینم
اما در آخر خودم همان کسی شدم که شکستش
می دانم اشتباه کردم
دردناک تر از همه این است که نیت من شکستن آن گل نبود
اما با ترس ها و اشتباهاتم چیزی را از بین بردم که برایم ارزشمند بود
شاید اگر کمتر می ترسیدم
اگر به جای عقب کشیدن می ماندم و تلاش می کردم
همه چیز طور دیگری تمام می شد
من آن گل را شکستم چون ترسو بودم
ترسیدم از دوست داشتن از ماندن از چیزی که شاید می توانست ما باشد
و حالا فقط یک ای کاش برایم مانده
ای کاش آن روزها شجاع تر بودم
چون من تلاش کردم آن گل را رشد بدهم
اما آخرش خودم شکوفه هایش را شکستم
اگر ترسو نبودم
آیا چیزی به اسم ما وجود داشت؟
