505
Открыть в Telegram
332
Подписчики
+124 часа
+37 дней
+2530 дней
Архив постов
332
آیا این بدبختان هرگز به این مسئله مهم و جانگداز توجه کردهاند که کسی را که محکوم به اعدام میکنند دارای فکر و ادراکی است که پابند زندگی است، روحی دارد که هرگز آماده برای مرگ نیست؟ خیر، خیر!
آخرین روز یکمحکوم
332
میگفت: چرا از گفتن این سخن بیم داری؟ مگر تاکنون حکم اعدام کسی را جز در نیمه شب و در پرتو مشعلها و جز در میان تالار تیره و تار و جز در شب سرد و بارانی زمستان خواندهاند.
آخرین روز یکمحکوم
332
براستی چگونه ممکن بود که در میان این همه احساسات خوش و زیبا اندیشهای شوم و نامیمون به خاطرم خطور کند؟ چگونه ممکن بود که از هر سو غرق در هوای آزاد و نور جانبخش خورشید باشم و فکری بجز آزادی و نجات در مغز خود بپرورانم؟ امید در دل من همچون خورشید تابیدن گرفت و من مانند کسی که منتظر دریافت حکم آزادی و نجات خویش است به انتظار شنیدن حکم دادگاه ماندم.
آخرین روز یک محکوم
