مخرب

غار غار.

شکسته بالم، نای پریدنم نیست

روز خوبی نیست

سلام

نوشتن برای تخلیه مخیله ام کافی نیست، به یه چیز بیشتری نیاز دارم ، مثلا افیون

نمیدونم شماهم به اندازه من علاقه ای به شعر خوندن دارید یانه اما خب هروقت شعری که به دلم بشینه رو مشتاقانه اینجا میذارم

سکوت میکنم

لیلی از آن بخندید و گفت با تو چه گویم که تو مجنون نه ای

مدعی گفت به لیلی به طنز رو که بسی چابک و موزون نه ای

بتی چون تورا در پرده باشد مگر از ننگ چون من بت پرستی

گفتم به رغم دشمنان آسایشی یابم ز تو استغفرالله زین سخن عشق تو و اسودگی

ای خون خلقی ریخته و از آن خون ریختن نه دست تو دارد خبر نه تیغ تو آلودگی

آن گرد حرم گردد و این گرد خرابات من گرد سرت گردم و جایی که تو باشی

از خویش برون رو ز در خویش درون ای تا گم نشوی گم شده خویش نیابی.

ای به عهدت پارسایی ها به رسوایی بدل من یکی از آن پارسایانم که رسوا کرده ای

عمریست که من در سر سودای فلان دارم یک شهر خبر دارند من از که نهان دارم

عشق بازان دیگرند و عشق سازان دیگرند آنچه در فرهاد میبینم کجا پرویز داشت ؟

گفتی چرا سخن نکنی چون به من می رسی نظاره جمال تو خاموشی می اورد

مشتاق تو به هیچ جمالی نظر نکرد بیمار تو ز هیچ طبیبی دوا نخواست