the 1380s

با اولین دوستِ دانشگاهیم حرف می‌زدیم، یهو برگشت گفت: ‹ تو ادم مهربونی هستی امیدوارم ادمای مهربونم سر راهت قرار بگیرن ک اذیت نشی از ادما.. › خوشحال‌ و بغضی‌ترینم.

اونجایی که انقدر غرق فکروخیالی و داری طرح میزنی، ناخودآگاه فشار دستت روی مداد از کنترلت خارج میشه و نوک قلمت کاغذ رو می‌شکافه، تازه می‌فهمی کجایی و..داشتی چیکار می‌کردی <<<<<<

و من می‌دانم که هرگز نخواهم پرید

ضروریه پلی کردن این -ویدیوپادکست- قبل خواب🔖

منظورت چیه که چون برای اولین بار پلوتن شاهکار درست کردم، نمی‌تونم خودم رو سرآشپز خطاب کنم؟ یعنیچی اسممو از لیست شرکت کنندگان مسابقه آشپزی خط بزنم-..؟ وا.

صدای کشیده شدن چنگال روی بشقاب، همون صداییه که تو مغزم پلی میشه این‌روزا.

وقتی خیلی بهت خوش گذشته:

زندگی‌م روی صندلی‌ای که پایه سومش لق بود خوابید و دیگه بیدار نشد. حالا زندگی‌ با شکلی نمادین درجریانه. من؟ من دائم درحال فرار.

نمی‌دونستم چی‌بنویسم. دوستم به قلم خودش نوشت. Arezou and Her Friends

پیش از پژمردن آخرین گل بر آنم که زندگی کنم ...

🪑بخیل نباشید و موزیک موردعلاقتونو به اشتراک بذارید @zendemundanbot 🌠 (*هر چندتا که باشه تو چنل میذارم.)