گالری سیزدهم AKA| زن زندگی ازادی

به یک چیزی درباره‌ی ai باید دقت کنیم؛ اینکه توی فضای اکتیویستی هروقت بحث راجع به ai میشه، درواقع داریم از generative aiها حرف میزنیم، نه کلا کانسپتِ ai و هر نوع هوش مصنوعی‌ای.

اولا کانسپتِ ai چیز جدیدی نیست و حدودا از دهه‌ی ۵۰ میلادی هستش، همین لپ‌تاپ و کامپیوتر و گوشیامونم نوعی هوش مصنوعین دیگه. دوما هوش مصنوعی‌ای که برای کارهای تحقیقاتی توی حوزه‌های مختلف خصوصا درمان استفاده میشه، یا کلا هر نوع هوش مصنوعی‌ای که برایِ بهبودِ مشکلات بشری یا ارتقایِ کیفیت زندگی استفاده میشن ۱.اصلا در دسترس عموم نیستن ۲.مفیدن چون کارارو تسهیل و تسریع میکنن. مثلا صرفا تو حوزه‌ی درمان بخوام بگم، تحلیل تصاویر پزشکی، کشف دارو، پیش‌بینی ریسکِ بیماری‌ها (مثلا هوش مصنوعی‌ای که تومورِ احتمالی رو ۲۰ سال قبل از وقوعش تشخیص داده بود و...)، تحلیل داده‌های عظیم علمی و... . پس مشکلِ ما با این aiها نیست. مشکلِ ما در اصل با generative ai ها هست. یعنی چت‌جپت، کلاد، دیپ‌سیک و امثالهم. اینا نه اینکه اصلا مفید نباشن، اما استفاده‌ی افراطی و بی‌رویه و بی‌فکر (خیلی خلاصه بخوام بگم نحوه‌ی استفاده‌ی عمومی و گسترده ازشون) بسیار مخرب هستش.

حالا چندتا دلیلش رو بخوام بگم:

۱. فکر میکنید چرا ai در دسترس عمومه، اونم عموما رایگان؟

چون‌که اکثرِ چتی که تو با اون aiها میکنی مستقیما توی دیتاسنترهاش ذخیره میشن. و حالا فکر کن میلیاردها آدم روزانه میلیاردها مکالمه تولید کنن و میلیاردها دیتا توی دیتاسنترها ذخیره شن. خب این برای شرکت‌های بزرگ عملا بهشته. چون بدونِ هزینه‌ی زیاد، دیتای بسیار زیادی در اختیارشون قرار میگیره که ازش میتونن استفاده‌های متعددی داشته باشن. مثل train کردنِ aiهای بعدی و ساخت مدل‌های مشین لرنینگِ جدید، انجامِ ازمایشاتِ انسانیِ مختلف، پیدا کردنِ یه سری الگوها که میتونن ازشون استفاده کنن برای کلی کار مثل تقویت برندینگ محصولاتشون، تنظیمِ الگوریتم شبکه‌های اجتماعی‌ و دستکاریِ ذهنیِ ملت با اطلاعاتی که خودشون به سیستم دادن، یا حتی استفاده‌های سیاسی (یه سری اطلاعات از کاربرا در اختیار دولت‌ها قرار میگیره که ممکنه دردسرساز باشه) و... . پس اینکه اینا انقدر راحت در دسترس همه هستن الکی نیست، دلیل داره و دلیلشم انچنان چیزِ خوبی نیست و مستقیما برای سیستم کار میکنه.

۲. تله‌ی سیستم

میدونیم که سیستم همیشه دوست داره انسان‌ها کمتر بفهمن، کمتر نقد کنن، کمتر شک کنن، کمتر سوال بپرسن، کمتر بازخواست کنن و... کلا سیستم برای اینکه سرِ پا بمونه همیشه باید سعی کنه ادما رو خنگ‌ و احمق نگه داره، تا دست به تغییرِ سیستم نزنن و ریسکی براشون ایجاد نشه. حالا بهترین راهش چیه؟ گرفتنِ توانایی‌های شناختی و عاملیتِ مردم. مثلا گرفتنِ قدرت تفکرِ مستقل، تجزیه و تحلیل، استدلال، شک کردن و پرسشگری. حالا اینارو چطوری میشه گرفت؟ با گرفتنِ تفاوت‌ها و خلاقیتِ مردم. Ai کاری میکنه که مردم دیگه به مغزشون زحمت ندن که ۴ تا فسفر بسوزونه. بلکه خودشونو راحت میکنن و انرژی‌ای که باید خودشون مصرف میکردن رو میندازن روی ai. اون به جاشون فکر میکنه، طراحی و تولید میکنه، تصمیم میگیره و... . نه خلاقیت مونده، نه جست‌ و جو مونده، نه تفکر نقادانه مونده (چون ai سوگیری‌های قابلِ توجهی به آدما‌ میده و بهتره بگم دقیقا همون‌چیزی که میخوان رو بهشون میده با تاییدگریِ افراطی، ایجاد توهم، چاپلوسی و... و اجازه نمیده که مستقل فکر کنن)، نه تواناییِ تجزیه و تحلیلِ مستقل مونده و... . طوری شده که ادما دیگه حتی برای یک بحثِ ساده‌ی روزمره هم وابسته‌اش شدن و بدونِ ai حتی نمیتونن نظر بدن.‌ این یعنی دیگه نمیرن مطالعه کنن و بعد حرف بزنن، دیگه نمیرن چندتا منبع و دیدگاهِ مختلف رو چک کنن و تحلیل کنن و بعد بینشون یه انتخابی بکنن، این یعنی حتی خودشون از خودشون حرف نمیزنن و نمینویسن و... رسما ai همه‌ی این کارارو با کلی سوگیری و اطلاعات غلط و رندوم براشون انجام میده. دیگه طوری شده ملت برای درس، کار، هنر، علم و... لیترلی هرچیزی میدوعن سمت ai چون ساده‌ترین و سریع‌ترین راهه. ولی درواقع عینِ دوپامینِ فیک میمونه که شاید لحظه‌ای و سریع اثر کنه اما ماندگاری و عمق نداره. حالا نتیجه چی میشه؟ یه مشت بی‌سواد تنبل که انقدر لقمه‌ی آماده جلوشون گذاشته شده که اگر لقمه رو از جلوشون بکشی، دیگه هیچ چیزی از خودشون برای ارائه ندارن. نه نظر، نه استدلال، نه تحلیل، نه اخلاق و نه هیچ‌چیزی و میشن عین یه ربات.

୨୧ @Kostivism

بیاید به gen aiهیتر کلاب💖

بوس به سانی

کاش می‌تونستم بغل گرم و خورشیدی بهت بدم

بمیرم

ای من کسی که تاریخ برگزاری کنکور عملی رو اعلام میکنه پیدا کنم

از استرس حتی فیگور هم یادم نیست

من واقعا نمیدونم توی این زیر بیست و چهار ساعت برای کنکور عملی دیگه چیکار کنم

اجراگری جنسیت و درگ‌پرفورمنس

«اگر حقیقت درونی جنسیت ساختگی بوده و اگر جنسیت حقیقی خیالی می‌باشد، که این خیال بر سطح بدن‌ها قرار گرفته و نقش بسته است، بنابراین به‌نظر می‌آید جنسیت‌ها نه می‌توانند راستین باشند و نه دروغین. بلکه تنها به‌عنوان پیامدهای راستینِ گفتمانی دربارهٔ اصالت و پایداری داشتنِ هویت تولید می‌شوند. در کتاب «کمپ مادر: اجراگران زن در آمریکا»، استر نیوتنِ انسان‌شناس اذعان می‌دارد که ساختار اجراگری یکی از کلیدی‌ترین مکانیسم‌های ساختگی است که به‌واسطهٔ آن، جنسیت اجتماعی شکل می‌گیرد. من نیز به‌نوبهٔ خود اذعان می‌دارم، درگ‌پوشی، تمایز بین فضای روانیِ درونی و بیرونی را کاملاً برهم می‌زند و به‌طور موثری هر دو مدل بیان‌گرایانهٔ جنسیت و مدل هویت راستین را به‌سخره می‌گیرد. نیوتن می‌نویسد: «در پیچیده‌ترین حالت، درگ‌پوشی به‌طور دوچندان وارونگی ایجاد می‌کند؛ چراکه می‌گوید: «ظاهر توهم است». درگ‌پوشی می‌گوید (شخصیت‌بخشی جالب نیوتن): «ظاهر بیرون من زنانه است، اما ذات درونی‌ام (بدن) مردانه است.» در عین حال، یک وارونگی معکوس را نیز در خود نمادسازی می‌کند: «ظاهر بیرونی من (بدنم، جنیستم) مردانه است اما ذات درونی‌ام (خودم) زنانه است.»

– جودیث باتلر، آشفتگی جنسیتی، فصل سوم کنش‌های واژگون‌ساز بدنمند، نگاشته شدن بر بدن، واژگون‌سازی‌های اجراگرانه، ترجمهٔ خودم

🔴 @Quotivism

یجور داغونی نابودم انسان بودن بسه میخوام سنگ باشم

اگه نهنگ میبودم و بازم حساسیت داشتم چی

🐳🐳🐳🐳🐳🐳🐳🐳🐳🐳🐳