Matin SenPai

متأسفانه من توی چنل نمی‌تونم به دلایل واضح چیزی بنویسم. توی این گزارش آنتروپیک، کلمه Iran رو سرچ کنید https://www.anthropic.com/threat-intelligence-report-september-2026

ایونت رونمایی از آیفون 18 توی قم 💀💀💀 بدون شرح

می‌تونید فید خودتون رو هم Tune کنید

من نصبش کردم. باحاله و تمام اپ‌های گوگلم رو کانکت کرد. چند ساعت بعد واسم می‌چینه و بهتون نشون میدم

گوگل لبز یه اپلیکیشن آزمایشی جدید به اسم Dreambeans ساخته که رویکردش کاملاً برعکس شبکه‌های اجتماعیه؛ یعنی به جای اینکه شما رو بکشونه توی چرخه اسکرولِ بی‌انتها و نویزهای تموم‌نشدنی، هر روز فقط یه مجموعه جمع‌وجور، حدود ۱۰ تا ۱۴ تا استوری یا همون Dreambean تحویلتون می‌ده که کاملاً متناسب با زندگی واقعی و شخصی خودتونه. منطق اسمش هم جالبه؛ سیستم در طول شب داده‌هاتون رو سبک‌سنگین و اصطلاحاً پردازش و خواب‌دیدن (Dream) می‌کنه و صبح مثل یه فنجون قهوه تازه و غلیظ، خلاصه‌ای از نکات مفیدِ روز رو می‌ذاره جلوتون تا به چیزهایی وصل بشید که واقعاً براتون مهمن. روش کارش این‌طوریه که با اجازه خودتون، از سیستم هوش مصنوعی گوگل (Personal Intelligence) استفاده می‌کنه تا اطلاعات رو از اپلیکیشن‌های مختلف‌تون بیرون بکشه و ترکیب کنه. می‌تونید اون رو به جیمیل، گوگل کلندر، گوگل فوتوز، یوتیوب، جست‌وجوی گوگل و اخیراً جمینای وصل کنید. برای راه افتادنش کافیه حداقل یکی از این‌ها رو متصل کنید و البته دست خودتونه که دسترسی کدوم‌ها باز باشه. این تنظیمات هم کاملاً مجزاست و تاثیری روی دسترسی‌های Personal Intelligence توی بخش‌های دیگه گوگل مثل خودِ جمینای نمی‌ذاره. حالا این داستان‌ها دقیقاً چی هستن؟ هر دریم‌بین ترکیبی از ایده‌ها و نکته‌های روزمره‌ست؛ مثل معرفی جاهای دیدنی برای گشت‌وگذار، یادآوری قرارهای تقویم، پیشنهاد رستوران‌ها و تفریحاتی که ممکنه از دست بدید، یا ایده‌هایی متناسب با سرگرمی‌هاتون. بخش جالب‌تر اینجاست که اگه دسترسی گوگل فوتوز رو باز کرده باشید، تصاویر این استوری‌ها با مدل هوش مصنوعی Nano Banana 2 شبیه نقاشی و اسکچ تولید می‌شن و جوری طراحی می‌شن که انگار خودتون و اطرافیانتون وسط اون ماجرا حضور دارید. فضای این اپلیکیشن فقط تماشا کردن نیست؛ اگه روی هر داستان ضربه بزنید وارد جزییاتش می‌شید و می‌تونید اطلاعات وب، نقشه و راهنماهاش رو ببینید. امکان بوک‌مارک، اشتراک‌گذاری و بازخورد دادن هم هست؛ مثلاً می‌تونید بگید از این موضوع کمتر نشون بده یا «درباره این بیشتر بگو» تا سلیقه‌تون دستش بیاد. در حال حاضر استفاده ازش کاملاً رایگانه و دیگه نیازی به اشتراک Google AI Ultra نداره، ولی فعلاً فقط برای کاربرهای بالای ۱۸ سال در آمریکا و روی دو سیستم‌عامل اندروید و iOS فعاله. در واقع Dreambeans مثل نسخه جمع‌وجور، داستانی و تصویری از Google Now قدیم یا Google Discover جدیده؛ با این تفاوت که به جای پرتاب کردن خبرهای عمومی به سمت کاربر، مستقیماً از دلِ اتفاقات زندگی خودتون الهام می‌گیره تا هم به کارتون بیاد، هم به جای اعتیادآور بودن الهام‌بخش باشه. ▶️Dreambeans ✈️@mohammad_zammani 📱Mohammad.zammani.offical

ناگفته نمونه اوپن دیزاین خودش چینیه ولی توی توییتر دارم می‌بینم که بچه‌ها خیلی خوب از دیپ‌سیک نتیجه گرفتن روی هارنس‌های Cursor و کلاد کد

اوپن دیزاین یه بنچمارک از Deepseek V4.1 Flash منتشر کرده که اگر نزدیک به واقعیت هم باشه فکر کنم آمریکا به زودی چین رو بمبارون کنه😂

توی این چهار روز کلی اتفاق افتاد. از معرفی GPT image 2.5 تا مدلهای جدید دیگه‌ای که معرفی شدن؛ اما چیزی که وقتی دیدمش برق از سرم پروند، حل معمای 90 ساله‌ی وجود و همواری سه‌بعدی ناویر استوکس توسط یه مدل قوی‌تر از Astra توی 88 ساعت بود که هنوز در حیرتم؛ چون خودم رشته‌ی تحصیلی دانشگاهیم علوم دریاییه. ببینید معادلات واقعی ocean circulation معمولا ناویر استوکس خالصی که الان حل شده نیستن. یعنی تفاوتی توی اصل حل معادلات شبیه‌سازی جریان پیش نمیاد. حل این معادله بیشتر شبیه اینه که بعد از 90 سال، بالاخره قفل یه در رو باز کردیم و پشتش یه راهروی تازه‌ی پر از مسئله‌ی جدید پیدا کردیم و رفتیم لول بعد. فردا راجبش بیشتر می‌نویسم. خارق‌العادست

دوستان من حالم خوبه میام به زودی

توی تک کرانچ یه مقاله نوشتن راجب «مشکل منوهای بی‌مزه‌ی ساخته‌شده با هوش مصنوعی» خیلی از رستوران‌ها با هوش مصنوعی عکس و توضیح منو می‌سازن ولی نتیجه‌ی همه‌شون شبیه هم از آب در میاد و مشتری هم سریع حس می‌کنه یه چیزی سر جاش نیست. مشکل همون یکسان شدن خروجی مدل‌ها هستش که تفاوت واقعی رو از بین می‌بره. به نظر میرسه بالاخره داریم به اون نقطه‌ای میرسیم که خروجی‌های ai با یه ورودی عادی، یه‌شکل شده و کارفرماها برای نوآوریِ بیشتر پول میدن. وقتشه دست به کار بشیم و از مخمون کار بکشیم🙂‍↕️ ✉️ t.me/MatinSenPaii

جواب من به هرکسی که فنی نیست و سختشه که پنل بسازه توی کلودفلر و... : Defyx👍 https://play.google.com/store/apps/details?id=de.unboundtech.defyxvpn البته WhiteVPN هم از لحاظ راحتی و امکانات برابری می‌کنه و می‌تونید ساب خودتونو هم وارد کنید اما برای کسایی که یه کوچولو فنی‌تر باشن مثل جمعی که اینجا هستیم خوبه. دیفیکس در حد سایفون راحته، با این فرق که واقعا وصل میشه😂

گویا گوگل Mantis را اوپن‌سورس کرده فریم‌ورک ایجنتی مانتیس این شکلیه که کل چرخه‌ی آسیب‌پذیری رو خودکار می‌کنه. از پیدا کردن و تأیید، تا بازتولید و فیکس. فرقش با اسکنرهای معمولی اینه که با ایجنت‌های منتقد و بازبین و... و اجرای سندباکسی، گزارش‌های الکی و باگ‌های توهمی رو فیلتر می‌کنه و مصرف توکن رو هم تا ۸۵٪ پایین میاره. پیشنهاد می‌کنم بک‌اندکارا و امنیت‌کارا یه نگاهی بهش داشته باشن: https://cloud.google.com/blog/products/identity-security/getting-started-with-the-mantis-harness-to-find-and-fix-bugs ✉️ t.me/MatinSenPaii

چند تا کوهنورد تو آمریکا با جمینای برنامه چیدن و جمینای بهشون گفته خیلی کمتر آب و غذا ببرن. و به خاطر این مشورت اشتباه با جمنای گیر افتادن و آخرش گروه نجات مجبور شده بره دنبالشون. عاقبت سپردن عقل سلیم دست AI خلاصه برای جونتون هیچ‌وقت فقط به چت‌بات اعتماد نکنید منبع ✉️ t.me/MatinSenPaii

تست Pelican comparison روی مدل‌های GPT به علاوه‌ی هزینه‌شون. هزینه‌ی Astra تقریبا پنجاه برابر Lunaست

از اونجایی که کلاد و جی‌پی‌تی مدل جدید دادن... به زودی باید شاهد دستاوردهای برادران چینی باشیم

لطفا به جزئیات دقت کنید. حتما از Google Play + اندروید استفاده کنید، هیچ مشکلی پیش نمیاد و عرض کردم یکی از دوستان تمدید هم کرده بود حتی یعنی ماه دومیه که داره استفاده می‌کنه

آموزش خرید اشتراک Claude Pro با ویزاکارت شخصی و ایمیل خودتون من امروز تجربه‌ام رو از خرید اشتراک کلاد پرو می‌خوام باهاتون در میون بذارم، که چطوری خیلی راحت و بدون نگرانی بتونید با پرداخت کریپتو روی ایمیل خودتون فعالش کنید. یکی از دوستانم دو ماهه و خودم هم از دیشب خریدم اشتراک Claude رو و مشکلی نداشتیم. صرفا باید ریز به ریز کارهایی که می‌گم رو انجام بدید قیمت اشتراکش روی لایسنس مارکت الان 5.700 هست ولی این شکلی اگر بخرید با تتر 228 تومنی در میاد 4.800 که خب یه تومن به نفعمونه حدودا. حتی اگر بعدا به مشکل خورد یک وقتی(که فعلا با این روش نخورده)، مبلغ رو برمی‌گردونن به حساب Mpay که ساختیم و مثل سایت‌های ایرانی نمیگن برو بیست روز دیگه بیا آموزش: 1- اول از همه، شما باید یه ویزاکارت مجازی داشته باشید. آموزش متنی ساخت ویزاکارت: https://t.me/MatinSenPaii/4915 آموزش ویدئوییش: https://t.me/MatinSenPaii/5091 2- حتما باید حسابتون رو توی Google Pay اد کنید با این روش که دو دقیقه وقت می‌بره نهایتا: https://t.me/MatinSenPaii/5092 3- توی گوگل پلی گوشی اندرویدتون، با همون ایمیلی که کارت رو روش ثبت کردید وارد بشید و بالا سمت راست روی پروفایلتون بزنید. توی قسمت Payments & Subscriptions که وارد بشید، باید بتونید اطلاعات کارتتون رو ببینید. 4- اپ اندروید Claude رو از گوگل پلی دانلود کنید، وارد حسابتون بشید، توی تنظیمات روی Upgrade بزنید، پلن مورد نظرتون رو انتخاب کنید و خودش هدایتتون می‌کنه به پرداخت با گوگل پلی. و به راحتی پلن واسه‌تون فعال می‌شه ✉️ t.me/MatinSenPaii

📇 یکی از ابزارهایی که باید توی هر پروژه‌ای استفاده بشه، Codebase Memory هست. https://deusdata.github.io/codebase-memory-mcp/ 🟢کاری که می‌کنه در ظاهر ساده‌ست: کل Codebase شما رو index می‌کنه و از ارتباط بین بخش‌های مختلف کد یک Knowledge Graph می‌سازه؛ از function و class و interface گرفته تا call chainها، dependencyها، routeها و حتی جریان داده بین functionها. نتیجه اینه که Agent برای جواب دادن به سؤال‌هایی مثل: «این function کجاها استفاده شده؟» «اگه اینو تغییر بدم چه چیزهایی ممکنه بشکنه؟» «این request از کجا وارد سیستم می‌شه و تا کجا می‌ره؟» دیگه مجبور نیست هی grep بزنه، فایل باز کنه، دوباره سرچ کنه و نصف context window رو صرف پیدا کردن کدی کنه که اصلاً دنبالشه. به‌جاش از طریق MCP مستقیماً روی گراف Codebase query می‌زنه. ✍️تفاوتش هم فقط تئوری نیست. توی مقاله‌ای که روی ۳۱ پروژه‌ی واقعی تستش کرده، Codebase Memory با حدود ۱۰ برابر توکن کمتر و ۲.۱ برابر tool call کمتر به 83٪ کیفیت پاسخ رسیده؛ در مقایسه با 92٪ برای Agentی که کدها رو به روش معمول file-by-file می‌خونه. ↗️ خود پروژه هم برای ۵ تا structural query مشخص benchmark گرفته: حدود ۳,۴۰۰ توکن با graph در مقابل ۴۱۲,۰۰۰ توکن با روش file-by-file. یعنی توی اون تست خاص چیزی حدود 120x مصرف توکن کمتر. 🔭 ایجنت از اول یک دید ساختاری نسبت به پروژه داره. می‌تونه call chain رو دنبال کنه، impact یک تغییر رو پیدا کنه، dead code رو تشخیص بده، architecture پروژه رو دربیاره و حتی ارتباط بین چند service رو دنبال کنه. امکان Semantic Search هم داره؛ یعنی لازم نیست حتماً اسم دقیق function رو بدونید. مثلاً دنبال مفهوم send بگردید، می‌تونه چیزهایی مثل publish یا dispatch رو هم پیدا کنه. ضمن اینکه همه‌ی indexing و queryها لوکال انجام می‌شن و کدتون برای ساخت این graph جایی آپلود نمی‌شه. خلاصه اینکه به‌جای اینکه Agent هر بار پروژه رو از صفر «کشف» کنه، یک نقشه‌ی قابل سرچ از Codebase جلوش می‌ذارید. مخصوصاً روی پروژه‌های بزرگ، تفاوتش خیلی محسوس‌تر می‌شه. و بالاخره کمتر شاهد Agentی هستیم که برای پیدا کردن یک function شروع می‌کنه با grep و find و jq کل repository رو شخم زدن 🤢