Sou⋆

چنان از طرح وضع ناپسند خود گریزانم که گر دستم دهد از خویش هم سازم جدا خود را • وحشی بافقی.

نیست ممکن آشنایان را جدا کردن ز هم می‌کند بیگانگان را آسمان از هم جدا!

لرزد از بیم جدایی استخوانم بند بند هر کجا بینم فلک سازد دو یار از هم جدا

من ملایم کردم از “آه” آسمانِ سخت را • صائب تبریزی.

تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج به من؟ تا که به سیلم ندهد کی کِشدم بحر عطا؟ • مولانا.

وقتی برای چیزی، طولانی انتظار می‌کشم، اون "چیز" آلوده می‌شه و هویت‌باخته، مثل یک تکه سنگ در ذهنم نشست می‌کنه، می‌گنده‌. تحقق دیرهنگام، یا زیاد شادی‌آور نیست و یا حتی به‌عکس، تلخکامی میاره. همه‌چیز زیر رسوبی از کینه‌ها و خشم‌ها دفن شده. چی می‌شد زودتر بیای؟ • معین دهاز .

همیشه همین‌طور بود.اکنون بارقه‌ای از امید درخشیدن می‌گرفت؛ و سپس، دریایی از ناامیدی و یأس به تلاطم در می‌آمد، و همیشه درد، همیشه درد؛ همیشه به همین گونه بود. هنگامی که تنها می‌شد، دلش می‌خواست که کسی را خبر کرده و صدا بزند؛ اما از قبل می‌دانست که با حضور دیگران، شرایطش سخت‌تر خواهد شد. • مرگ ایوان ایلیچ؛ لئو تولستوی.

چو در پای تو خار از بهر یارست گلستانی‌ست آن هر یک، نه خارست بسی بر نام او تا کشته گردی همه اعضا به خون آغشته گردی … تو گر در دوستی جان در نبازی ترا آن دوستی باشد مجازی! • الهی نامه؛ عطار.

که غم در هر دو عالم جز یکی نیست یقینست آنچه می‌گویم شکی نیست گرت امروز از فردا غمی هست بنقد امروز عمرت دادی از دست! مخور غم، چون جهان بی‌غمگسارست وگر غم می‌خوری هر دم، هزارست خوشی در ناخوشی بودن کمالست که نقد دل خوشی جُستن محالست • الهی نامه؛ عطار.

گُذر از امشب: