مجموعه تحقیقاتی مع امام منصور

💠 أَوَّلُ مَنْ أَسْلَمَ (3) ✅نتیجه ای که در انتها حاصل شد اینکه طبق این دو روایت اهل سنت نتونستن اثبات کنند ابوبکر اولین مسلمان هست. حالا به نظر تون اولین مسلمان واقعا کی بوده؟🤔 پاسخ صحیح ش طبق روایت معتبر اهل سنت، امیرالمومنین(علیه السلام) است.✅ 💠با ما همراه باشید در ادامه به این‌ موضوع می پردازیم. ادامه دارد...

💠 أَوَّلُ مَنْ أَسْلَمَ (2) 📌اما روایت دومی که مخالفین بهش استناد کردند مرسل هست و در نتیجه ضعیف شمرده می شود نزد اهل علم.

3667 - حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ قَالَ: حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ الجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ: «أَلَسْتُ أَحَقَّ النَّاسِ بِهَا؟ أَلَسْتُ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ؟ أَلَسْتُ صَاحِبَ كَذَا، أَلَسْتُ صَاحِبَ كَذَا؟». [«سنن الترمذي» (5/ 611)]

3198 - أَخبَرنا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْحَاقَ الإِصْبَهَانِيُّ، بِالْكَرَجِ، حَدثنا عَبْدُ اللهِ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدثنا عُقْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدثنا شُعْبَةُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رضي الله عنه: أَلَسْتُ أَحَقَّ النَّاسِ بِهَذَا الأَمْرِ؟ أَلَسْتُ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ؟ أَلَسْتُ صَاحِبَ كَذَا؟ أَلَسْتُ صَاحِبَ كَذَا؟. [6863] [«صحيح ابن حبان: التقاسيم والأنواع» (4/ 146)]

در این روایت لفظ صریح هست و دلالت تام، ولی چه فایده وقتی سند روایت مشکل دارد.❌ 💢روایت مرسل هست چراکه این روایت رو ابونضره مستقیم از ابوبکر نقل کرده و این حدیث رو ابونضره از ابو سعید و او از ابوبکر نقل نکرده، علمای بزرگ اهل سنت تصریح به این موضوع کردند و در کتب علل خودشون این موضوع رو گزارش دادند. 1⃣ ابن ابی حاتم رازی:

قَالَ أَبِي: الناسُ يروون هَذَا الحديثَ عَنْ أَبِي نَضْرَة ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ، مُرسَلً ، لا يَقُولُونَ فِيهِ: عَنْ أَبِي سعيد [«العلل» لابن أبي حاتم (6/ 469 ت الحميد)]

2⃣ ابو عیسی ترمذی (1):

قَالَ أَبُو عِيسَى الصَّحِيحُ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ هَكَذَا رَوَى أَصْحَابُ شُعْبَةَ لَا يَذْكُرُونَ فِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ [«العلل الكبير للترمذي = ترتيب علل الترمذي الكبير» (ص371)]

3⃣ ابو عیسی ترمذی (2):

هَذَا حَدِيثٌ قَدْ رَوَاه بَعْضُهُمْ عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ، وَهَذَا أَصَحُّ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ، فَذَكَرَ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ. وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، وَهَذَا أَصَحُّ [«سنن الترمذي» (5/ 611)]

4⃣ ابوبکر احمد بن عمرو بزار:

وَهَذَا الْحَدِيثُ لَا نَعْلَمُ أَحَدًا قَالَ فِيهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، إِلَّا عُقْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، وَقَدْ رَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ: خَطَبَ أَبُو بَكْرٍ، وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا سَعِيدٍ [«مسند البزار = البحر الزخار» (1/ 95)]

5⃣ دارقطنی:

فَقَالَ: يَرْوِيهِ الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ وَاخْتُلِفَ عَنْهُ؛ فَرَوَاهُ عُقْبَةُ بْنُ خَالِدٍ وَيَعْقُوبُ الْحَضْرَمِيُّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ. حَدَّثَنَا بذلك أبو محمد بن صاعد ويزداد بن عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَغَيْرُهُمَا، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْأَشَجِّ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ خَالِدٍ وَحَدَّثَنَا أَبُو سَهْلِ بن زياد، قال: حدثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خِرَاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ الجرجرائي حدثنا يَعْقُوبُ الْحَضْرَمِيُّ جَمِيعًا عَنْ شُعْبَةَ مُتَّصِلًا وَغَيْرُهُمَا يرويه عن شعبة مرسلا. وكذلك رواه بن عُلَيَّةَ، وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَعِدَّةٌ، عَنْ سَعِيدٍ مُرْسَلًا، وهو الصحيح. [«علل الدارقطني = العلل الواردة في الأحاديث النبوية» (1/ 234)]

6⃣ حافظ مزی:

في المناقب (37: 1) عن الأشج، عن عقبة بن خالد، عن شعبة، عن الجريري، عن أبي نضرة، عن أبي سعيد به. و (37: 2) عن ابن بشار، عن ابن مهدي، عن شعبة، عن الجريري، عن أبي نضرة قال: قال أبو بكر … فذكره نحوه - ولم يقل: عن أبي سعيد قال: وهذا أصح [«تحفة الأشراف بمعرفة الأطراف» (5/ 293)]

7⃣ دکتر بشار عواد معروف و جمعی از نویسندگان:

این گروه سخن ترمذی رو نقل می کنند. قال أبو عِيسَى التِّرْمِذِي: هذا حديثٌ غريبٌ، وروى بعضهم عن شعبة، عن الجريري، عن أبي نضرة، قال: قال أبو بكر، وهذا أصح، حدثنا بذلك محمد بن بشار، حدثنا عبد الرحمن بن مهدي، عن شعبة، عن الجريري، عن أبي نضرة، قال: قال أبو بكر، فذكر نحوه بمعناه، ولم يذكر فيه: عن أبي سعيد) وهذا أصح. [«المسند الجامع» (9/ 657)]

ادامه دارد...

💠 أَوَّلُ مَنْ أَسْلَمَ (1) مخالفین مکتب اهل البیت (علیهم السلام) دو روایت رو اوردند که اشاره می کند ابوبکر اولین مسلمان هست ما قصد داریم ببینیم ایا این روایات معتبر است یا خیر؟ و ایا دردی از اهل سنت و وهابیت دوا می کنند یا خیر؟ 📌ابتدا روایت اول رو بررسی می کنیم.

3661 - حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ بُسْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللهِ، عَنْ عَائِذِ اللهِ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رضي الله عنه قَالَ: «كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ أَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ آخِذًا بِطَرَفِ ثَوْبِهِ، حَتَّى أَبْدَى عَنْ رُكْبَتِهِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: أَمَّا صَاحِبُكُمْ فَقَدْ غَامَرَ، فَسَلَّمَ وَقَالَ: إِنِّي كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ ابْنِ الْخَطَّابِ شَيْءٌ، فَأَسْرَعْتُ إِلَيْهِ ثُمَّ نَدِمْتُ، فَسَأَلْتُهُ أَنْ يَغْفِرَ لِي فَأَبَى عَلَيَّ، فَأَقْبَلْتُ إِلَيْكَ، فَقَالَ: يَغْفِرُ اللهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ ثَلَاثًا، ثُمَّ إِنَّ عُمَرَ نَدِمَ فَأَتَى مَنْزِلَ أَبِي بَكْرٍ، فَسَأَلَ: أَثَمَّ أَبُو بَكْرٍ؟ فَقَالُوا: لَا، فَأَتَى إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ، فَجَعَلَ وَجْهُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَتَمَعَّرُ، حَتَّى أَشْفَقَ أَبُو بَكْرٍ، فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، وَاللهِ أَنَا كُنْتُ أَظْلَمَ، مَرَّتَيْنِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: إِنَّ اللهَ بَعَثَنِي إِلَيْكُمْ فَقُلْتُمْ: كَذَبْتَ، وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ: صَدَقَ. وَوَاسَانِي بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ، فَهَلْ أَنْتُمْ تَارِكُو لِي صَاحِبِي مَرَّتَيْنِ، فَمَا أُوذِيَ بَعْدَهَا». ترجمه (هوش مصنوعی): از ابو درداء که گفت: نزد پیامبر (ص) نشسته بودم که ناگهان ابوبکر آمد، در حالی که گوشهٔ لباسش را گرفته بود (و آن را بالا کشیده بود) تا جایی که زانویش آشکار شد. پیامبر (ص) فرمود: «همنشین شما (ابوبکر) با شما به مخاطره افتاده است (یا: کاری کرده که به زحمت افتاده است).» پس ابوبکر سلام کرد و گفت: «میان من و عمر (پسر خطاب) ماجرایی رخ داده بود، من به سوی او شتافتم (و عجله کردم)، سپس پشیمان شدم و از او خواستم که مرا ببخشد، اما او نپذیرفت. پس به نزد شما آمدم.» پیامبر (ص) سه بار فرمود: «خدا تو را ببخشد، ای ابوبکر.» سپس عمر (از کار خود) پشیمان شد و به خانهٔ ابوبکر آمد و پرسید: «آیا ابوبکر اینجاست؟» گفتند: «نه.» پس نزد پیامبر (ص) آمد و سلام کرد. چهرهٔ پیامبر (ص) دگرگون شد (و آثار ناراحتی در آن پدیدار گشت) تا جایی که ابوبکر ترسید. پس ابوبکر بر زانوهایش نشست و دو بار گفت: «ای رسول خدا! به خدا سوگند، من (در حق عمر) ستمکارتر بودم.» پیامبر (ص) فرمود: «خداوند مرا به سوی شما فرستاد، شما گفتید: دروغ گفتی، اما ابوبکر گفت: راست گفت. او مرا با جان و مال خود یاری کرد. آیا (اکنون) مرا به حالِ رفیقم (ابوبکر) وا می‌گذارید؟ (آیا او را رها می‌کنید و آزارش نمی‌رسانید؟)» این جمله را دو بار تکرار کرد. [«صحيح البخاري» (5/ 5)]

🔰مخالفین می خواهند از عبارت {پیامبر (ص) فرمود: «خداوند مرا به سوی شما فرستاد، شما گفتید: دروغ گفتی، اما ابوبکر گفت: راست گفت. او مرا با جان و مال خود یاری کرد.} اینطوری برداشت کنند که ابوبکر اولین نفر بوده که پیامبر (ص) رو تصدیق کرده اما این روایت در بهترین حالت می تواند مشخص کند در اون جمع ابوبکر اولین نفر بود؛ جمعی که تمام اعضای ان مشخص نیستن. پر واضح هست که دلالت این روایت تام نیست؛ و نمی تونه ادعای مخالفین رو اثبات کنه. ادامه دارد...

🔰گاهی اوقات اتئیست ها، بی دین ها، شل ایمان ها و به ندرت وهابیون از ما می پرسند اگر اطاعت از ائمه (علیهم السلام) واجب است، پس‌ اگر کسی اطاعت نکند یا به راهی که شما می روید نرود. تکلیف ش چیست؟ تکلیف دانشمندان بزرگ غربی که مسلمون نبودن چیه؟ ایا همه اینها جهنمی هستند؟ ✅پاسخ را از کلام امام صادق (علیه السلام) و در لینک زیر بخوانید👇 https://t.me/ganjinekafi/161

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابٌ فَرْضِ طَاعَةِ الأئِمَّةِ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي خَالِدٍ اَلْقَمَّاطِ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلْعَطَّارِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: أُشْرِكَ بَيْنَ اَلْأَوْصِيَاءِ وَ اَلرُّسُلِ فِي اَلطَّاعَةِ. ابو الحسن عطار گوید: شنیدم که امام صادق (علیه السلام) می فرمود: اوصیا و رسولان در (امر) اطاعت مشترک هستند. (یعنی اطاعت از هر دو واجب است.) نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۸۶ 🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابٌ فَرْضِ طَاعَةِ الأئِمَّةِ اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلْأَشْعَرِيُّ عَنْ مُعَلَّی‌ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْوَشَّاءِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي اَلصَّبَّاحِ قَالَ أَشْهَدُ أَنِّي سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً إِمَامٌ فَرَضَ اَللَّهُ طَاعَتَهُ وَ أَنَّ اَلْحَسَنَ إِمَامٌ فَرَضَ اَللَّهُ طَاعَتَهُ وَ أَنَّ اَلْحُسَيْنَ إِمَامٌ فَرَضَ اَللَّهُ طَاعَتَهُ وَ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ اَلْحُسَيْنِ إِمَامٌ فَرَضَ اَللَّهُ طَاعَتَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ إِمَامٌ فَرَضَ اَللَّهُ طَاعَتَهُ. ابو صباح گوید: شهادت می دهم که شنیدم امام صادق (علیه السلام) می فرمود: شهادت می دهم که علی امامی بود که خدا اطاعت ش را واجب کرده بود؛ و حسن امامی بود که خدا اطاعت ش را واجب کرده بود؛ و حسین امامی بود که خدا اطاعت ش را واجب کرده بود؛ و علی بن حسین (امام سجاد) امامی بود که خدا اطاعت ش را واجب کرده بود؛ و محمد بن علی (امام باقر) امامی بود که خدا اطاعت ش را واجب کرده بود. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۸۶ 🆔 @ganjinekafi

📖 صفات الشيعة حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَی‌ اَلْمُتَوَكِّلُ رَحِمَهُ اَللَّهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلامُ يَقُولُ: وَ اَللَّهِ مَا شِيعَةُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلامُ إِلاَّ مَنْ عَفَّ بَطْنُهُ وَ فَرْجُهُ وَ عَمِلَ لِخَالِقِهِ وَ رَجَا ثَوَابَهُ وَ خَافَ عِقَابَهُ.

احمد بن عبد الله گوید امام صادق (علیه السلام) می فرمود: به خدا قسم، (کسی) شیعه علی نیست جز کسی که حفظ کند و عفیف بدارد شکمش را و شرمگاه ش را و عمل کند برای خالق ش و امید داشته باشد به ثواب ش و بترسد از عقاب و کیفرش.

نشانی: صفات الشیعة ج ۱، ص ۷ 🆔 @SefateShia

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابٌ فَرْضِ طَاعَةِ الأئِمَّةِ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَی‌ عَنْ حَرِيزٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: ذِرْوَةُ اَلْأَمْرِ وَ سَنَامُهُ وَ مِفْتَاحُهُ وَ بَابُ اَلْأَشْيَاءِ وَ رِضَا اَلرَّحْمَنِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَی‌ اَلطَّاعَةُ لِلْإِمَامِ بَعْدَ مَعْرِفَتِهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَی‌ يَقُولُ «مَنْ يُطِعِ اَلرَّسُولَ فَقَدْ أَطٰاعَ اَللّٰهَ وَ مَنْ تَوَلّٰی‌ فَمٰا أَرْسَلْنٰاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً». زراره گوید امام باقر (علیه السلام) فرمود: بالاترین نقطه کار و قُلِه اش و کلیدش و درب اشیاء و رضایت (خدای) رحمان (در) اطاعت از امام است بعد از شناخت او [امام]، سپس فرمود: خدای متعال می فرماید: هرکس از رسول اطاعت کرد پس در حقیقت ای خدا اطاعت کرده، و هرکس (از اطاعت) روی برگردانند، پس ما تو را بر انها محافظ نفرستادیم. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۸۵

نکته: دو نکته در کلام امام وجود داره. اول انکه برای اطاعت از امام معرفت و شناخت او لازم است، یعنی چشم بسته و فقط از باب تقلید نمی شود از امامی پیروی کرد و باید حجت داشته باشیم برای اطاعت از او. دوم انکه امام، با اشاره به ایه شریفه که مربوط به اطاعت پیامبر (صلی الله علیه و اله) هست می خواهد به ما بفهماند اطاعت از امام، همان اطاعت از پیامبر است و همچنین طبق ایه، اطاعت پیامبر عطف بر اطاعت از خدا شده، لذا نتیجه میگیریم اطاعت از امام همان اطاعت از خداست.

🆔 @ganjinekafi

🔹 الحمدلله به فضل الهی توفیق داشتیم مطالب مطرح‌شده در کنفرانس بالا را به‌طور کامل نقد کنیم و روشن سازیم که مخالفین توانایی اثبات هیچ‌یک از مبانی ادعایی خود را بر اساس کلام اهل‌بیت علیهم‌السلام ندارند. و تحدّی ما، کما فی السابق، همچنان بی‌پاسخ مانده است! ✅ جمع‌بندی مطالب ارائه شده در پاسخ به کنفرانس بالا: 🔹 مخالفین در این کنفرانس برای اثبات ادعای خود به ۱۵ روایت استناد کردند که در پاسخ، از دو جهت به بررسی آنها پرداختیم: 1⃣ عرضه روایات بر قرآن کریم 2⃣ بررسی تک‌تک روایات به‌صورت مستقل همچنین مخالفین ادعا کرده بودند که شیعیان برای اثبات مسحِ مورد نظر خود، هیچ روایت صحیحی ندارند❗️ 👈 در پاسخ، ضمن بررسی این ادعا، خلط و اشتباه مخالفین در بررسی اسناد روایات را نیز بیان کردیم و روشن ساختیم که این ادعا فاقد مبنای علمی است. 🔹 مخالفین همچنین برای اثبات ادعای خود به آیه ششم سوره مائده استناد کردند که پاسخ به استدلال آنان و بررسی دلالت آیه نیز به‌طور کامل بیان شد. ⁉️ آیا مسح بر خُفَّین [مسح بر روی کفش] از کتب شیعه قابل اثبات است؟ 🆔 https://t.me/javaheralklam/2488 🆔 https://t.me/javaheralklam/2488 🆔 @javaheralklam

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ أَنَّ الْأَرْضَ لَا تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ يُونُسَ وَ سَعْدَانَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: إِنَّ اَلْأَرْضَ لاَ تَخْلُو إِلاَّ وَ فِيهَا إِمَامٌ كَيْمَا إِنْ زَادَ اَلْمُؤْمِنُونَ شَيْئاً رَدَّهُمْ وَ إِنْ نَقَصُوا شَيْئاً أَتَمَّهُ لَهُمْ. اسحاق بن عمار گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: به راستی زمین خالی نمی شود از امام، چرا که اگر مومنان چیزی [در دین] اضافه کردند ان را رد کند و اگر چیزی کم کردند ان را برای شان تکمیل کند. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۸

نکته: وهابیت از ما می پرسد، طبق این حدیث وظیفه امام زمان (عج) حل این زیادی و کمی های در دین هست که می بینیم اتفاق هم افتاده، پس امام شما کجاست؟! اساتید قبلا پاسخ داده اند می تونید پاسخ رو اینجا مشاهده کنید.

🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ أَنَّ الْأَرْضَ لَا تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي اَلْعَلاَءِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ تَكُونُ اَلْأَرْضُ لَيْسَ فِيهَا إِمَامٌ قَالَ لاَ قُلْتُ يَكُونُ إِمَامَانِ قَالَ لاَ إِلاَّ وَ أَحَدُهُمَا صَامِتٌ. حسین بن ابی علاء گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: زمین باقی می ماند در صورتی که در ان امام نباشد؟ فرمود: خیر. عرض کردم: ممکن است در ان دو امام باشد؟ فرمود: خیر؛ جز انکه یکی از او دو صامت باشد. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۸

نکته: اینکه گفته شده یکی از ان دو صامت باشد به این معنی هست که یکی ساکت باشد و هیچگاه سخن نگوید نیست؛ بلکه به این معناست که اون شخصی که صامت است، امامت نمی کند، چرا که امام محل رجوع هست و پاسخ به سوالات می دهد و ....؛ ولی وقتی امامی که صامت هست دیگه این کار ها رو نمی کند و تحت امامت، امام دیگر خواهد بود، مثال واضح ش دوران امامت امام حسن و امام حسین علیهما السلام.

🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ أَنَّ الْحُجَّةَ لَا تَقُومُ لِلَّهِ عَلَى خَلْقِهِ إِلَّا بِإِمَامٍ‌ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ دَاوُدَ اَلرَّقِّيِّ عَنِ اَلْعَبْدِ اَلصَّالِحِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَلْحُجَّةَ لاَ تَقُومُ لِلَّهِ عَلَى خَلْقِهِ إِلاَّ بِإِمَامٍ حَتَّى يُعْرَفَ. داوود رقی نقل می کند که امام کاظم (علیه السلام) فرمود: حجت خدا بر مردم اقامه نمی شود (تمام نمی شود) جز به وسیله ی امام تا اینکه [حق] شناخته شود. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۷ 🆔 @ganjinekafi

📖 صفات الشيعة أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ أَبِي نَجْرَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلامُ يَقُولُ: مَنْ عَادَى شِيعَتَنَا فَقَدْ عَادَانَا وَ مَنْ وَالاَهُمْ فَقَدْ وَالاَنَا لِأَنَّهُمْ مِنَّا خُلِقُوا مِنْ طِينَتِنَا مَنْ أَحَبَّهُمْ فَهُوَ مِنَّا وَ مَنْ أَبْغَضَهُمْ فَلَيْسَ مِنَّا شِيعَتُنَا يَنْظُرُونَ بِنُورِ اَللَّهِ وَ يَتَقَلَّبُونَ فِي رَحْمَةِ اَللَّهِ وَ يَفُوزُونَ بِكَرَامَةِ اَللَّهِ مَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ شِيعَتِنَا يَمْرَضُ إِلاَّ مَرِضْنَا لِمَرَضِهِ وَ لاَ اِغْتَمَّ إِلاَّ اِغْتَمَمْنَا لِغَمِّهِ وَ لاَ يَفْرَحُ إِلاَّ فَرِحْنَا لِفَرَحِهِ وَ لاَ يَغِيبُ عَنَّا أَحَدٌ مِنْ شِيعَتِنَا أَيْنَ كَانَ فِي شَرْقِ اَلْأَرْضِ أَوْ غَرْبِهَا وَ مَنْ تَرَكَ مِنْ شِيعَتِنَا دَيْناً فَهُوَ عَلَيْنَا وَ مَنْ تَرَكَ مِنْهُمْ مَالاً فَهُوَ لِوَرَثَتِهِ شِيعَتُنَا «اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ » وَ يَحُجُّونَ اَلْبَيْتَ اَلْحَرَامَ وَ يَصُومُونَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَ يُوَالُونَ أَهْلَ اَلْبَيْتِ وَ يَتَبَرَّءُونَ مِنْ أَعْدَائِهِمْ [مِنْ أَعْدَائِنَا] أُولَئِكَ أَهْلُ اَلْإِيمَانِ وَ اَلتُّقَى وَ أَهْلُ اَلْوَرَعِ وَ اَلتَّقْوَى وَ مَنْ رَدَّ عَلَيْهِمْ فَقَدْ رَدَّ عَلَى اَللَّهِ وَ مَنْ طَعَنَ عَلَيْهِمْ فَقَدْ طَعَنَ عَلَى اَللَّهِ لِأَنَّهُمْ عِبَادُ اَللَّهِ حَقّاً وَ أَوْلِيَاؤُهُ صِدْقاً وَ اَللَّهِ إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَشْفَعُ فِي مِثْلِ رَبِيعَةَ وَ مُضَرَ فَيُشَفِّعُهُ اَللَّهُ تَعَالَى فِيهِمْ لِكَرَامَتِهِ عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.

عبد الرحمن بن ابی نجران گوید از امام رضا (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: هرکس با شیعیان ما دشمنی کند به راستی که با ما (اهل البیت) دشمنی کرده و هرکس انها را دوست بدارد به راستی که ما را دوست داشته چرا که انها از ما هستند؛ از گِل ما خلق شدند؛ هرکس انها را دوست بدارد از ماست و هر کس بغض انها را داشته باشد از ما نیست؛ شیعیان ما به نور خدا نگاه می کنند و در رحمت خدا غوطه ورند و از کرامت خدا رستگار می شوند؛ هیچ یک از شیعیان ما مریض نمی شد جز اینکه ما نیست با او بیمار می شویم؛ و (هیچ یک از شیعیان ما) غمگین نمی شود جز اینکه با غم او ما نیز غمگین می شویم، و خوشحال نمی شود جز اینکه ما نیز با خوشحالی او خوشحال می شویم؛ هیچ یک از شیعیان ما از ما غایب و پنهان نیست هر کجا که باشد در شرق زمین یا در غرب ش؛ هر کس از شیعیان ما که دِین یا قرضی بر گردنش باشد [و بمیرد و ان را ادا نکرده باشد] بر عهده ماست؛ هرکس از انها که مالی ارث بگذارد برای وارثان اوست؛ شیعیان ما کسانی هستند که نماز را به پا می دارند و زکات را می پردازند؛ و به حج خانه خدا می روند؛ و در ماه رمضان روزه می گیرند؛ دوست دار اهل البیت هستند و از دشمنان شان بیزارند؛ انها اهل ایمان و پرهیز و خود داری و تقوا هستند[1]؛ هر کس [سخن] انها را رد کند و نپذیرند به راستی [سخن] خدا را رد کرده[2]؛ هرکس بر انها طعنه زند به راستی بر خدا طعنه زده[3] زیرا انها بندگان واقعی خدا و دوستان و اولیا راستین او هستند؛ به خدا یکی از شفاعت می کند در حق (قبلیه های) ربیعه و مضر و خدا شفاعت او در حق انها را می پذیرد به خاطر کرامتی که در پیشگاه خدا دارند. [اشاره به ربیعه و مضر کنایه از جمعیت زیاد است]

نشانی: صفات الشیعة ج ۱، ص ۳

[1] اگر بخوایم خلاصه و تقریبی تفاوت تقوا و ورع و تقی رو بگیم اینطور میشه که تقی یعنی پروا داشتن و دوری از گناه؛ تقوا یعنی حالت پایدار پرهیز و نگه داشتن خود از گناه و ورع یعنی دوری از شبهات و احتیاط شدیدتر. والله اعلم [2] چرا هرکس سخن شیعیان را رد کند شخن خدا را رد کرده؟ منظور این هست، چون شیعیان سخنان و عقاید شان را از اهل البیت (علیهم السلام) می گیرند ایشان هم این حقایق رو از خدای متعال میگیرند اگر کسی این مطالب را رد کنه در واقع خدا را رد کرده. [3] این مورد هم به مانند مورد [2] هست.

🆔 @SefateShia

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ الْفَرْقِ بَيْنَ الرَّسُولِ وَ النَّبِيِّ وَ الْمُحَدَّثِ‌ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ «وَ كٰانَ رَسُولاً نَبِيًّا» مَا اَلرَّسُولُ وَ مَا اَلنَّبِيُّ قَالَ اَلنَّبِيُّ اَلَّذِي يَرَى فِي مَنَامِهِ وَ يَسْمَعُ اَلصَّوْتَ وَ لاَ يُعَايِنُ اَلْمَلَكَ وَ اَلرَّسُولُ اَلَّذِي يَسْمَعُ اَلصَّوْتَ وَ يَرَى فِي اَلْمَنَامِ وَ يُعَايِنُ اَلْمَلَكَ قُلْتُ اَلْإِمَامُ مَا مَنْزِلَتُهُ قَالَ يَسْمَعُ اَلصَّوْتَ وَ لاَ يَرَى وَ لاَ يُعَايِنُ اَلْمَلَكَ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ اَلْآيَةَ «وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لاٰ نَبِيٍّ» وَ لاَ مُحَدَّثٍ. زراره گوید: از امام باقر (علیه السلام) در مورد ایه و او رسول و نبی بود، پرسیدم که رسول کیست؟ نبی کیست؟ (فرق بین رسول و نبی چیست؟) فرمود: نبی کسی است (فرشته وحی را) می بیند در خواب ش و می شنود صدای ش را ولی در بیداری فرشته را نمی بیند. رسول کسی است که صدا را می شنود و در خواب و بیداری فرشته را می بیند. عرض کردم امام چه منزلتی دارد؟ فرمود: صدا را می شنود ولی فرشته را در خواب و بیداری نمی بیند سپس این ایه را تلاوت کرد: و ما ارسال نکردم قبل از تو رسولی و نبی و محدثی (امامی). نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۶

نکته: عبارت وَ لاَ مُحَدَّثٍ در متن ایه نیست. ظاهرا اینجا تفسیر و تاویل ایه هست که توسط امام باقر (ع) بیان شده.

نکته: تفسیر و توضیح این روایت کار بسیار مشکلی هست. بعضی بر اساس روایاتی مثل این روایت گفته اند که از این روایت می فهمیم که مقام امام از مقام رسول و نبی کمتر است. که البته این صحبت مخالف مشهور عقیده شیعه است و همچنین مخالف بعضی از روایات هست. لذا میشه گفت می توانیم در برابر این طور روایت ما توقف کنیم و صبر کنیم که امام زمان (عج) زمانی که تشریف اوردند برای ما شرح بدن حدیث رو. اما ما از این جهت این روایت رو نقل کردیم که تفسیری از روایت ارائه بدیم که با سایر روایات قابل جمع باشه و مشکل رفع بشه؛ و پر واضح است که بنده نه ادعایی دارم نه قصد دارم پا تو کفش علما بکنم نه قصد دارم بگویم توضیح ما وحی منزل هست. شرح: به نظر من این روایت در مقام بیان این نیست که بین نبی و رسول و امام چه کسی افضل هست؛ بلکه قصد روایت و امام فقط بیان فرق و تفاوتی بین انهاست بدون بحث افضلیت. اگر بخوام مثالی بزنم که منظورم را راحت تر بیان کنم می تونم به شخص نجاری و اهنگری اشاره کرد. هم نجار از اره استفاده می کنه هم اهنگر از اَره. هم نجار از چکش استفاده می کنه هم اهنگر. و اگر کسی از شما در مورد فرق بین نجار و اهنگر بپرسه، شما می تونید توضیح بدید هر دو با چکش و اره کار می کنند ولی اهنگر با اتش (گرما-کوره) هم کار می کند. کسی نمیاد بگه پس اهنگر از نجار برتر هست. چرا که اینجا هدف ما فقط بیان تفاوت این دو تا بود. لذا امام اینجا در مقام بیان افضلیت کسی بر کسی نیست بلکه در مقام بیان یکی از تفاوت های بین نبی و رسول و امام هست. والله اعلم

🆔 @ganjinekafi

📖 صفات الشيعة حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ رَحْمَةُ اَللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَمِّي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي اَلْقَاسِمِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْكُوفِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلامُ : كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ مِنْ شِيعَتِنَا وَ هُوَ مُتَمَسِّكٌ بِعُرْوَةِ غَيْرِنَا.

مفضل بن عمر گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: دروغ می گوید کسی که فکر می کند از شیعیان ماست ولی به عروه ای (دستاویزی-دستگیری-تکیه گاهی) غیر از ما چنگ می زند.

نشانی: صفات الشیعة ج ۱، ص ۳ 🆔 @SefateShia

📖 صفات الشيعة حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْرُورٍ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلامُ أَنَّهُ قَالَ : لاَ دِينَ لِمَنْ لاَ تَقِيَّةَ لَهُ وَ لاَ إِيمَانَ لِمَنْ لاَ وَرَعَ لَهُ.

ابان بن عثمان از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: کسی که تقیه ندارد (تقیه نمی کند) دین ندارد و هرکس پرهیزگاری ندارد ایمان ندارد.

نشانی: صفات الشیعة ج ۱، ص ۳ 🆔 @SefateShia

📖 كِتَابُ الْحُجَّةِ 🚪بَابُ طَبَقَاتِ الأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ وَ الأَنْمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَی‌ اَلْخَثْعَمِيِّ عَنْ هِشَامٍ عَنِ اِبْنِ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: سَادَةُ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلْمُرْسَلِينَ خَمْسَةٌ وَ هُمْ «أُولُوا اَلْعَزْمِ مِنَ اَلرُّسُلِ» وَ عَلَيْهِمْ دَارَتِ اَلرَّحَی‌ نُوحٌ وَ إِبْرَاهِيمُ وَ مُوسَی‌ وَ عِيسَی‌ وَ مُحَمَّدٌ صَلَّی‌ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ عَلَی‌ جَمِيعِ اَلْأَنْبِيَاءِ. ابن ابی یغفور گوید: شنیدم که امام صادق (علیه السلام) می فرمود: سرور انبیا و رسولان پنج نفرند، که انها اولی العزم (صاحب عزم) هستند و اسیاب [نبوت] بر مدار ایشان می چرخد: نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد درود خدا بر او و خاندانش و بر تمام پیامبران. نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۷۱ 🆔 @ganjinekafi

📖 صفات الشيعة حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَعْبَدٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلامُ قَالَ : شِيعَتُنَا اَلْمُسَلِّمُونَ لِأَمْرِنَا اَلْآخِذُونَ بِقَوْلِنَا اَلْمُخَالِفُونَ لِأَعْدَائِنَا فَمَنْ لَمْ يَكُنْ كَذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَّا.

حسین بن خالد از امام رضا (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: شیعیان ما، تسلیم هستند در برابر دستور ما. سخنان ما را می گیرند و با دشمنان ما مخالفت می کنند، پس هر کس این چنین نباید از ما نیست.

نشانی: صفات الشیعة ج ۱، ص ۳ 🆔 @SefateShia

🔰مناظره امام صادق (علیه السلام) شاگردانش با عالم و فقیه اهل شام🔰 ➕متن عربی [1] [2] ➕ترجمه فارسی [1] [2] ➕ادامه ترجمه فارسی + توضیحات 🆔 @ganjinekafi

📖 كِتَابُ التَّوْحِيدِ 🚪بَابُ اَلْهِدَايَةِ أَنَّهَا مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: اِجْعَلُوا أَمْرَكُمْ لِلَّهِ وَ لاَ تَجْعَلُوهُ لِلنَّاسِ فَإِنَّهُ مَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ لِلَّهِ وَ مَا كَانَ لِلنَّاسِ فَلاَ يَصْعَدُ إِلَى اَللَّهِ وَ لاَ تُخَاصِمُوا اَلنَّاسَ لِدِينِكُمْ فَإِنَّ اَلْمُخَاصَمَةَ مَمْرَضَةٌ لِلْقَلْبِ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ «إِنَّكَ لاٰ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لٰكِنَّ اَللّٰهَ يَهْدِي مَنْ يَشٰاءُ »  وَ قَالَ «أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ اَلنّٰاسَ حَتّٰى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ»  ذَرُوا اَلنَّاسَ فَإِنَّ اَلنَّاسَ أَخَذُوا عَنِ اَلنَّاسِ وَ إِنَّكُمْ أَخَذْتُمْ عَنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنِّي سَمِعْتُ أَبِي عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا كَتَبَ عَلَى عَبْدٍ أَنْ يَدْخُلَ فِي هَذَا اَلْأَمْرِ كَانَ أَسْرَعَ إِلَيْهِ مِنَ اَلطَّيْرِ إِلَى وَكْرِهِ. عقبه بن خالد گوید: شنیدم که امام صادق (علیه السلام) می فرماید: کار تان را برای خدا قرار دهید و برای مردم قرار ندهید پس هر کاری که برای خدا باشد برای اوست (به او می رسد) و هر انچه برای مردم باشد به سوی خدا بالا نمی رود. و برای دین تان با مردم مخاصمه و بحث نکنید چرا که مخاصمه قلب را مریض می کند. خدای متعال به پیامبر ش می گوید: تو نمی توانی هر ان کس را که می خواهی هدایت کنی بلکه خداست که هر کس را بخواهد هدایت می کند. و همچنین فرمود: ایا تو مردم را مجبور می کنی که مومن شوند؟ (ایمان بیاورند؟) پس مردم را رها کنید چرا که مردم دین را از مردم گرفتند ولی شما ان را از رسول الله (صلی الله علیه و اله) گرفتید من از پدرم شنیدم که می فرمود: به راستی خدای متعال وقتی بنویسد (واجب کند) بر بنده ای که داخل این امر (تشیع) شود، سریع تر از برگشت پرنده به اشیانه اش خواهد بود. نشانی : الکافي , جلد۱ , صفحه۱۶۶

نکته: شاید بعضی با توجه به این حدیث یا احادیثی شبیه به این، این موضوع به ذهن شون برسه که پس ما نباید کسی را به تشیع دعوت کنیم، این موضوع غلط هست. اتفاقا همین شبهه رو وهابیون قبلا وارد کرده اند که اساتید به اون پاسخ دادند، که می تونید اون رو اینجا مشاهده کنید.

🆔 @ganjinekafi