Hypnos

تو میانِ تنم، رخنه‌ی نورِ آغوشی میانِ غمم، صبحِ فراموشی میانِ یک نفس، آهِ شکیبایی میانِ خارها، تو گلبرگِ بهارانی تو همان حرفِ مبهمی که نمی‌دانم در وصفِ حالم به زبان آرم تو همان حسی که دلم بی‌قرار فهمید برایِ بودنش، سخت ، بی‌تاب لرزید تو همان هستیِ محالی که من خواهم به نبودش گرفتار و بیمارم از آن دم که رفتی از قابِ نظر حتی وقتی بودی، میانِ خط و خبر برایِ تو دلم تنگ بود برایِ تو دلم، به دورِ شمع می‌گشت دلم در گیرِ تو، بی‌گدار می‌گشت دلم در بندِ تو بی‌پناهی شد چنان رفت که خود را فراموش شد تو را پروانه می دید و شمع می خواست برایِ تو دلم، بی‌تو، به خود می‌سوخت دلم تنگ است بی‌تو، سخت تنگ است دچارِ تو چنان، انگار رنگ است که تا هستم، دلم با تو همرنگ است بی‌تو، هر چه هستم، از خودم دیرنگ است

خود نوشتB.sh🖊️

-نیما یوشیج

ایدین گفت : تو این مملکت پیش از اینکه به سی سالگی برسیم تباه می‌شویم تو یک جور من یک جور آیدا هم یک جور.

طهرانـ…

یک ثانیه خورشیدم و یک ثانیه ابرم تلفیق غم و شادی و دلتنگی و صبرم

درود Hypnos