نمی‌دانم،

بهم گفت میگذره گفتم اره ازم روم داره میگذره.

دید عوام را نسبت به ما خراب نکنید مچکریم.

تصویر مربوط به ۱۸ و ۱۹ دی ماه. فقط خواستم یادتان بیندازم تا وقتی این آخوند چلاق و کیر قاپ در زمین خدا پرسه می‌زند، ملال و بدبختی ما نیز استمرار خواهد داشت. 🖕

دیگه نمیتونم مثل قبل بنویسم نمیتونم مثل قبل کتاب بخونم مثل قبل برای انجام کارای غیرممکن عطشی ندارم مثل قبل برای فرداهای دور نقشه نمیکشم مثل قبل از شکست خوردن هیجان‌زده نمیشم مثل قبل از یک ایده روزها مست نمیشم مثل قبل از شروع کردن نمیترسم،اما شوقی هم ندارم مثل قبل دنیا برام پر از امکان نیست انگار یه جایی بین خستگی و بی‌تفاوتی گیر کردم نه اون آدم قبلیم نه هنوز کسی که باید بشم..

🇮🇷

لعنت به تنهایی کافی نیست در کنارش کیر قرین وجودشان کنید.

تعداد کتاب‌ها، فیلم‌ها و آهنگ‌هایی که دلم میخواد براشون بمیرم از تعداد آدم‌هایی که می‌خوام این کارو براشون بکنم، بیشتره و خب این بنظرم طبیعیه.

بعضی آدم‌ها هستند که شاید همه کتاب‌های خوب را نخوانده باشند اما چند کتاب را خوب خوانده‌اند؛ در هفته چند ساعتی مطالعه می‌کنند؛ شاید در یک فصل فقط یک دست لباس تن‌شان باشد٬ اما هر هفته که ببینی‌شان٬ یک حرف تازه برای گفتن دارند؛ . حرفی که می‌تواند مسیر زندگی‌ات را عوض کند، حتی اگر خودشان هم ندانند، می‌توانند تو را با کتابی آشنا کنند که شروع یک فصل جدید در زندگی‌ات باشد؛ یا فیلمی به تو معرفی کنند که یک دنیای تازه پیش روی تو قرار بدهد. این آدم‌ها در زندگی نقش کسی را بازی نمی‌‌کنند، تو هم مجبور نیستی نقش کسی را پیش‌شان بازی کنی، این آدم‌ها به تو «نقش» نمی‌دهند٬ به تو «نقشه» می‌دهند تا داستان زندگی‌ات را به پایانی برسانی که شایستگی‌اش را داری ... . بعضی آدم‌ها هستند که موسیقی‌ای گوش می‌دهند که روحت را تکان بدهد، گاهی با ملودی یک موسیقی بی‌کلام روح‌شان تا جایی پرواز می‌کند که هیچ کسی تا به حال نرفته، آن وقت می‌توانند برای تو از آن‌جا تعریف کنند و خبرهای خوبی به تو بدهند، به تو بگویند چه جوری می‌شود گاهی گوشه اتاقت نشسته باشی و سیر آفاق کنی نه این که همه خیابان‌ها و پارک‌ها را بگردی و خودت را گم کنی و برگردی! . بعضی آدم‌ها هستند که فقط آخرین آلبوم فلان خواننده یا گروه موزیک برای‌شان جالب نیست، برای‌شان مهم است که معلوم بشود بالاخره برای چه به این دنیا آمده‌اند؛ بعدش کجا می‌روند! به چیزی فراتر از ویترین مغازه‌ها نگاه می‌کنند، به افقی دورتر از دور هم بودن و خوش بودن، این آدم‌ها بیش‌تر از با هم بودن به با هم رفتن فکر می‌کنند! . بعضی آدم‌ها هستند که فقط شاد نیستند، برای‌شان مهم است که چرا شاد باشند؟! همین جوری غمگین نمی‌شوند٬ غم‌های‌شان دلایلی دارد که برای خیلی‌ها خنده‌دار است! بعضی آدم‌ها هستند که چطور زندگی کردن برای‌شان مهم‌تر از زندگی کردن است! به‌جای مسخره‌بازی صِرف و بگوبخند‌های همیشگی، چیزهایی از کتاب‌هایی که خوانده‌اند، آدم‌هایی که دیده‌اند، جاهایی که رفته‌اند، فیلم‌های خوبی که دیده‌اند و ... دارند؛ ✍🏽فلسفه اگزیستانسیالیستی

mr cockroach