احباب الحسن(ع) سنندج

_سنندج نماز استغاثه به امام زمان ع ۱۴۰۵/۰۳/۲۲

ء/ به جامانده .امشب جشن می‌گیریم؛ شب‌شمار صدمین شب را. نمی‌دانم چطور شد که این صد شب این‌قدر در دلمان ماندگار شدند. فقط می‌دانم از همان شب‌های اول، میان آن جمعیت، میان چهره‌هایی که مثل من خسته اما امیدوار بودند، کم‌کم آشنا شدم… با آدم‌هایی که شاید هیچ‌وقت در زندگی عادی‌ام نمی‌دیدمشان،ولی همین کنار هم بودن، همین قدم‌های مشترک، ما را شبیه خانواده‌ای کوچک کرد. در این صد شب، اتفاق‌های زیادی افتاد؛ اشک‌هایی که بی‌صدا ریخت، خنده‌هایی که از دل خستگی آمد، لحظه‌هایی که فکر میکردم دیگر توان ادامه نداریم،اما یک نگاه، یک لبخند، یک جمله کوتاه از کسی که شاید حتی اسمش را هم ندانستیم، ما را دوباره بلند کرد. انگار این صد شب، آرام‌آرام نگاهمان به زندگی را تغییر داد. فهمیدیم آدم‌ها چقدر می‌توانند قوی باشند، و چقدر بودنِ کنار هم، حتی اگر کوتاه،حتی اگر ساده، می‌تواند امید را دوباره بسازد.