ساره، نه سارا

وقتی می‌رم توییتر انگار فقط من ایرانم، بقیه مهاجرت کردن.

تنها تایمی که بدون عذاب‌وجدان و استرس می‌خوابم وقتیه که برق توی تایم تاریکی می‌ره. واقعاً هیچ‌کاری از دستم برنمیاد جز خوابیدن.

کلاسای رستمعلی هم شنیده (وقتی من داشتم می‌دیدم). خب دیگه بیا با من بریم کنکور بده.

مامانم تاریخ هنر گامبریج رو تموم کرد و الان داره تاریخ تئاتر براکت می‌خونه. همین برام بسه. برای کل زندگیم بسه.

می‌رید کربلا و خیاری می‌خوابید کنار آدمایی که نمی‌شناسید و با دست نشسته هر چیزی بهتون دادن می‌خورید و کلی مریضی با خودتون میارید اینجا… بعد ما باید بگا بریم. دستتون درد نکنه، زیارت قبول.

شجاعت تکثیر می‌شه.

می‌تونم با محبوبه همخونه باشم و صبح و ظهر و عصر و شب صبحونه بخوریم. صبح زودتر بیدار می‌شم و تا ظهر ۴ بار صبحونه می‌خورم. شام چی‌ می‌خوری؟ کره و مربا و تست

بدون نگاه کردن به کاغذ همدیگه رو کشیدیم. سمت راست پارسا من رو کشیده. سمت چپ من اون رو کشیدم.

کیفیت مطالعه روی میز غذاخوری برای من بیشتر از میز تحریره. باید میز تحریرم رو بندازم دور، به جاش برای اتاقم یه میز غذاخوری بخرم…

دارم اینا رو کوچیک می‌کشم توی دفترم و رنگ‌گذاری می‌کنم. خوشگل!

توی کیفت چی داری که بخوریم؟

Albert Pinkham Ryder