Arcadia

ولی هنگامی که شخص به زندگی خود علاقه ای ندارد، وقتی میداند که باید آن را عوض کند راه دیگری وجود ندارد. آیا جز این است؟ آیا این امکان وجود دارد که کس دیگری شود؟ محال است! می بایست که دیگر هیچکس نبود.، لااقل یک بار خود را برای دیگری فراموش کرد.

ما موجودات عجیب و بینوایی هستیم و اگر اندکی به زندگی گذشته ی خود بازگردیم، موجبات بسیاری میابیم که تعجب و خشم ما را هم برانگیزد.

هر یک در مقابل دیگری تقصیر کاریم همه به شیوه ی رذیلانه ی خودت مسیحیم و بی آنکه خود بدانیم، یک به یک مصلوب شده ایم.

بیشتر اوقات اسرار خود را نزد کسانی اعتراف میکنیم که به ما شباهت دارند و در ضعف ها و حقارت هایمان شریکند بنابرین ما نمیخواهیم خودمان را اصلاح کنیم، یا بهتر شویم. ما فقط میخواهیم که بر حالمان رقت اورند و در راهی که میرویم تشویقمان کنند. خلاصه میخوایم دیگر مقصر نباشیم و در عین حال برای تزکیه نفسمان هم قدمی برنداریم.

هر کدام میخواهیم به هر قیمتی که هست بیگناه باشیم اگر برای این کار لازم باشد که نوع بشر و قضای آسمانی را متهم کنیم.

از این روست که مردم برای اینکه خود محاکمه نشوند در محاکمه کردن شتاب میکنند.

مردم خوشبختی و موفقیت را تنها در صورتی به شما میبخشایند که با کمال سخاوت رضا دهید که انها را با دیگران قسمت کنید.

بهترین راه حل برای کسی که مورد علاقه ی من قرار میگیرد مرگ است، این مرگ از طرفی رابطه ی ما رو همیشه ثابت نگاه میداشت و از طرف دیگر قید و الزام را از ان برمیداشت. حساسیتم و عشقی که به انسان ها داشتم با این اندیشه به مخالفت برمیخواست.

هیچکس در لذت هایش ریاکار نیست.

عشق حقیقی استثنایی است که در هر قرن دو یا سه بار رخ میدهد بقیه اوقات صرف خودخواهی و یا ملال میشود.