🇳🇱👻 🏴‍☠️Clone π-rate Busters

De jaren '90. Zaterdagmorgen, 7.00 uur. Vaak was het nog pikkedonker als ik op dat tijdstip uit mijn bed kroop en muisstil van de trap naar beneden trippelde. Mijn ouders en zes jaar oudere broer sliepen steevast nog. Net als de rest van de wereld, althans zo leek het. Want de zaterdagmorgen, die was van mij. Van een 10-jarig meisje dat zich op dat moment gewillig liet meevoeren door de magische wereld van televisie waarin álles mogelijk was. Waarin gelachen mocht worden, gehuild en spanning & sensatie op veilige afstand mochten worden beleefd. Week in, week uit. Maar écht alleen was ik niet natuurlijk. Want ik was met jullie. Met mijn tv-helden aan wie ik de ontwikkeling van mijn jonge geest mede toevertrouwde. Voor jullie kwam ik mijn bed uit. Carlo & Irene. Telekids. Op den duur haast verworden tot een soort “familie” op afstand. Jullie waren een begrip. Jullie maakten van de zaterdagochtend een klein, besloten feestje. Met succesformats als “De Vliegende Ouwe Taart”, “De Mega Blubber Power Race” en “Pittige Tijden”, afgewisseld door de nodige tekenfilms. Het was altijd jammer als het feestje – bij de intrede van de middag – weer ten einde kwam. 😊🔵🙂🟣😄🟢😁🔴😃 🔊 CLONE ALERT! Clone: Irene Lucia Moors (Alkmaar, 18 juni 1967) Nederlandse tv-presentatrice, die doorbrak met het kinderprogramma “Telekids”, dat zij van 1989 t/m oktober 1999 presenteerde. In 1991 voegde beste vriend Carlo Boszhard (Amsterdam, 26 juni 1969) zich bij het programma. Vanaf dat moment vormden zij een vast presentatieduo. Fellow clone: Hera Lind (Bielefeld, Duitsland, 2 november 1957) Duitse romanschrijfster, die haar carrière begon als klassieke zangeres en tv-presentatrice van muziek- en entertainmentshows. Studeerde Theologie (“Liegen over God”) en Duitse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Keulen. Dochter van een arts (onderdeel van de ziekmaakindustrie) en een muziekpedagoge. 😊🔵🙂🟣😄🟢😁🔴😃 Tja, en dan ontdek je na meer dan 30 jaar dus ineens dat een ogenschijnlijk “onschuldig” kinderprogramma allesbehalve onschuldig was. Dat je televisiehelden, die je zelfs in zekere zin als “familie” beschouwde, je naïeve, kinderlijke vertrouwen al die tijd hadden beschaamd. Door hun essentie en ware intenties structureel te verzwijgen. Want geen enkel écht mens mocht weten dat ze – als hermafrodieten – uit de dood waren herrezen, net als de rest van hun “collega's" / “klonega's”. Onderdeel van een klooncultus (met de Khazaarse Maffia en K(l)oning Willem-Alexander aan het roer), die reeds eeuwen voornemens is de totale mensheid uit te roeien, daarmee ruimte creërend voor een New World Order met louter gekloonde “one hole” genderlozen. Dat ontdek je dan “even”. Na je veertigste. Wie de f*ck waren jullie eigenlijk al die tijd? Voelde het goed om onwetende kinderzieltjes als “Rattenvangers van Hamelen” te vangen in het mediafuik der leugens, ter facilitering van een genadeloos genocidescript? Tot eind 1999 (“666”) weliswaar; daarna verdween het kinderprogramma van de buis. Nogmaals, het leek allemaal zo onschuldig. Hoe “losjes” jullie omsprongen met “gender” bijvoorbeeld; Irene transformeerde zich regelmatig tot “man”, Carlo tot “vrouw”. Één van Carlo's typetjes was Meta; de “vrouw” met lange, zwarte haren, die zich steevast voorstelde met: “Hoi, ik ben Meta en ik ben een man.” Ik heb om hem/haar/het gelachen. Net als om Carlo's typetje “RRRobert” (gebaseerd op de rol van Robert Alberts in de soapserie Goede Tijden Slechte Tijden), die altijd wel in the mood was voor een “rrrobbertje bridgen”. Sommige ouders vielen over de soms dubbelzinnige “grappen” in het kinderprogramma. Maar ach, we waren toch zeker niet van suiker? Wist ik veel dat jullie “ruimdenkendheid” heimelijk verband hield met jullie “hermafroditisme” en ware agenda. “Irene heeft grote voeten”, onthulde Carlo ooit eens in het programma. Gek hè, hoe bepaalde details je altijd bijblijven. Het zal wel niets betekenen. (Lees verder in the comments.)