Carpe Diem

دیگه وقتشه برگردم سریالایی رو ببینم که بهشون خیانت کردم.🧍🏻‍♀

دیکه وقتشه برگردم سریالایی رو ببینم که بهشون خیانت کردم.🧍🏻‍♀

نکه دیشب کم گریه کردم الانم یک دور با ادیتاش تو مترو می‌زنم زیر گریه.

الان اون سد اندی که منتظرش بودیم ماییم که دیگه four hands two sonatas نداریم.

After everything, they got back together.

اینکه اونا دوباره بهم لبخند می‌زنن و موهای جونگ یو دوباره به حالت قبلش برگشته و از موسیقیشون لذت می‌برن برام قشنگ‌ترین پایان بود.

یعنی می‌خوای بهم بگی جونگ یو فقط برای اینکه پی او دیگه عذاب وجدان نداشته باشه و بتونه یکبار دیگه باهاش پیانو بزنه رفته یک تزریقی انجام داده که باعث شده دیگه هیچوقت نتونه از دستش استفاده کنه؟😭😭😭

اونا به هم نمی‌گن دوست دارم به جاش می‌گن:

از ناکجا اباد پیدات شد و یهویی وارد زندگی فلاکت بارم شدی تو باعث شدی از اینکه موسیقی رو جدی نمی‌گرفتم احساس شرمندگی کنم. من توی اسیب روحیم غرق شده بودم ولی تو نجاتم دادی. وقتی تو ناامیدی گم شده بودم تو بودی که من رو دوباره به موسیقی برگردوندی عمدی بوده یا نه، تو تنها نور و امید من بودی. حتی وقتی تمام وجودم رو انتقام فرا گرفته بود با رویای چهار دست پیانو زدن با تو می‌خوابیدم.

با اینکه همیشه باهم دعوا می‌کردیم اما هر وقت واقعا غرق موسیقی می‌شدم تو کنارم بودی.

من دارم از گریه تموم می‌شم خب کمک.😭😭😭😭

وای می‌ترسم قسمت اخرو ببینم.

بعد قسمت اخر یک خودکشیمون نشه؟

به این قضیه دقت کردین که لباس پی او توی دوتا اجرای قبلیشون سفید بود ولی این سری کاملا مشکی بود قشنگ معلومه تو قعر ناامیدی و احساس گناهه.

چطور می‌تونید اینطوری به هم نگاه کنید و بعد بگید از هم متنفرید:))))

ببین پی او از بچگی جوری بزرگ شده که دنبال تایید دیگران باشه، یاد گرفته اگر من بهترین باشم مامانم دوستم داره بابابزرگم تایید می‌کنه ولی بازم هر چقدر تلاش کرد همیشه اومدن یک ایرادی ازش در اوردن گفتن تو بی استعدادی پیانو رو ول کن و این باعث شد یک کمال گرایی وحشتناک توش به وجود بیاد که حتی به قیمت اسیب زدن به خودش بهترین باشه. هیچوقت اون دردی که داشت تحمل می‌کرد به کسی نگفت حتی وقتی یکبار این سکوتشو شکست دیدی که مامانش چه برخوردی کرد و بعد تصمیم گرفت دوباره برگرده به اون کنترل مامانش. تنها جایی که می‌تونست خودش باشه پیش جونگ یو بود که اونم خیلی کوتاه بود. درباره الان که می‌گی حقش می‌دونه موافقم ولی واقعا تقصیر اون نبود که تقاص پس بده که بازم بر می‌گرده به همون باورش که دیگران می‌تونن سرزنشش کن کنترلش کن و من حق ندارم چیزی بگم.

https://t.me/CarpeDiemlive/2763 قبول ندارم که سکوت کانگ پی او از روی اینه که بقیه دوستش داشته باشن به نظرم دوست داره ادمای نزدیکشو خوشحال کنه از روی دوست داشتنش میخواد مامانشو خوشحال کنه و لبخند بزنه با موفقیتاش نه اینکه سکوت میکنه چون زورش نمیرسه یا الان در برابر تحقیر سکوت میکنه چون به نظرش حقشه نه اینکه سکوت میکنه چون زورش نمیرسه کمترین کار اگر بحث زور نرسیدن باشه اینه که نره دیگه تمرین کنه اما اون میره چون اولا میخواد بهترین خودش باشه دوما چون حقش میدونه که تا جایی که میتونه جبران کنه آسیبی که مامانش زده به دوستش به خاطر اون نظر من البته

چیزی که خیلی اذیتم می‌کنه سکوت کانگ پی‌اوئه. اینکه در برابر هیچکدوم از آدم‌های زندگیش هیچ قدرتی نداره و همه خیلی راحت می‌تونن کنترلش کنن، چون یاد گرفته اینجوری دوست داشته می‌شه. انقدر پشت این سکوت درد، خشم، تنهایی و درموندگیه که می‌ترسم هیچ‌وقت شکسته نشه. می‌ترسم چون انقدر این سکوت رو ادامه داده که انگار شکستنش از تحمل کردنش براش سخت‌تره و این خیلی دردناکه.

چرا قسمت ده انقدر وحشتناکه از فشار روانی اومدم بیرون یک دور نفس بگیرم واقعا حالم بده مردم از گریه.😭😭😭😭